Wakacje z agentem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wakacje z agentem - cykl artykułów opublikowany na łamach pierwszej edycji dziennika "Życie" w sierpniu 1997 r., który przeszedł do historii polskiego dziennikarstwa śledczego. Seria tekstów[1][2][3], znana pod tytułem "Wakacje z agentem", informowała o wspólnych wakacjach: pobycie i domniemanych spotkaniach Aleksandra Kwaśniewskiego, wówczas przewodniczącego Klubu Parlamentarnego SLD, z rosyjskim szpiegiem Władimirem Ałganowem w pensjonacie "Rybitwa" na terenie Centralnego Ośrodka Sportu we Władysławowie-Cetniewie w sierpniu 1994 r. Zaraz po publikacji prezydent nazwał publikację stekiem bzdur i zapowiedział skierowanie sprawy do sądu. Stwierdził, że nigdy nie spotkał się z Ałganowem.

Po tych słowach, w dzienniku "Życie" opublikowano serię zdjęć, przedstawiającą prezydenta z radzieckim szpiegiem[4][5]. Następnie rzecznik Prezydenta, Antoni Styrczula oświadczył, że Prezydent Aleksander Kwaśniewski nie mógł przebywać na terenie Centralnego Ośrodka Sportu we Władysławowie-Cetniewie, bo 12 sierpnia 1994 r. przyjmował w stolicy delegację parlamentarzystów z Tajlandii. Według dziennikarzy Życia ambasada Tajlandii w Warszawie nie odnotowała jednak odbycia podobnej wizyty[6].

Aleksander Kwaśniewski pozwał "Życie" do sądu. Był to pierwszy w Polsce proces cywilny wytoczony prasie przez urzędującego Prezydenta RP. Gazeta powoływała się na relacje świadków oraz rachunki za pobyt w ośrodku. W czasie procesu zeznania części świadków nie potwierdziły treści artykułu.

Dowodem koronnym w sprawie sądowej przeciwko redaktorom "Życia" stała się dokumentacja zachowana w BIG Banku Gdańskim, kierowanym przez Bogusława Kotta, znajomego Prezydenta Kwaśniewskiego. Transakcje Prezydenta dokonane kartami płatniczymi wydanymi przez BIG Bank Gdański zostały uznane przez sąd za wiarygodne potwierdzenie słów prezydenta i dowód, że w inkryminowanym okresie nie przebywał on w Cetniewie, lecz w Irlandii.

W roku 2000 Sąd Okręgowy w Warszawie uznał, że informacje na temat rzekomych spotkań Kwaśniewskiego z Ałganowem były nieprawdziwe i nakazał autorom tekstów oraz redaktorowi naczelnemu Tomaszowi Wołkowi publiczne przeproszenie prezydenta. W roku 2001 Sąd Apelacyjny utrzymał wyrok w mocy, ale orzeczenie to w roku 2003 zostało uchylone. W roku 2004 sąd apelacyjny ponownie rozpatrzył sprawę uznając, że dziennikarze nie dochowali należytej staranności oraz rzetelności podczas zbierania informacji[7].

18 lutego 2005 r. Sąd Najwyższy ustanowił precedensową uchwałę - dziennikarz nie podlega odpowiedzialności cywilnej za przedstawienie nieprawdziwego zarzutu, pod warunkiem że zbierając i wykorzystując informacje dochował staranności, działał w ważnym interesie społecznym i odwołał nieprawdziwy zarzut. Uchwała nie jest wiążąca dla sądów, choć mogą one brać ją pod uwagę przy orzekaniu w konkretnych sprawach[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kasprów R, Łęski J: Wakacje z Agentem. Życie, 22 sierpnia 1997.
  2. Kasprów R, Łęski J: Wczasy Ałganowa i Kwaśniewskiego. Życie, 22 sierpnia 1997.
  3. Kasprów R, Łęski J: Wczasy Ałganowa i Kwaśniewskiego. Życie, 23/24 sierpnia 1997.
  4. Kasprów R, Łęski J: Oto dowód. Życie, 26 sierpnia 1997.
  5. Kasprów R, Łęski J: 1 Maja w Skierniewicach. Życie, 26 sierpnia 1997.
  6. Kasprów R, Łęski J: 1 Maja w Skierniewicach. Życie, 27 sierpnia 1997.
  7. Dawne "Życie" musi przeprosić Kwaśniewskiego. 12 września 2005.
  8. Dziennikarz ma prawo do błędu. PAP, 21 lutego 2005.