Waldemar Sługocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Waldemar Sługocki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 9 września 1971
Sulechów
Zawód, zajęcie politolog, polityk, nauczyciel akademicki
Alma Mater Uniwersytet im. Adama Mickiewicza
Stanowisko wiceminister rozwoju regionalnego (2010–2011), poseł na Sejm VII kadencji (2011–2015), wiceminister infrastruktury i rozwoju (2015), senator IX kadencji (od 2015)
Partia Platforma Obywatelska

Waldemar Jan Sługocki (ur. 9 września 1971 w Sulechowie) – polski politolog, urzędnik państwowy i samorządowy oraz polityk, od 2010 do 2011 podsekretarz stanu w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego, w 2015 sekretarz stanu w Ministerstwie Infrastruktury i Rozwoju, poseł na Sejm VII kadencji, senator IX kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. W 2002 na tej samej uczelni na podstawie rozprawy zatytułowanej Interwencjonizm państwowy w polskiej polityce rolnej w procesie integracji z Unią Europejską uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce[1]. W 2014 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk społecznych w zakresie nauk o polityce na podstawie dorobku naukowego i rozprawy pt. Polityka regionalna Unii Europejskiej a rozwój polskich regionów – studium przypadku[1][2]. Ukończył także podyplomowe studia z zakresu badań i analiz strategicznych w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Naukowo związany z Instytutem Politologii Uniwersytetu Zielonogórskiego, a następnie z Wydziałem Ekonomii i Zarządzania tego uniwersytetu na którym objął stanowisko profesora. W październiku 2015 został kierownikiem Zakładu Polityki Regionalnej[3].

Od 1997 zatrudniony w administracji publicznej, początkowo w urzędzie wojewódzkim w Zielonej Górze, a od 1999 w urzędzie marszałkowskim województwa lubuskiego (pełniąc stanowiska podinspektora, inspektora, kierownika oddziału i zastępcy dyrektora departamentu). W 2007 objął stanowisko zastępcy burmistrza Żagania. W 2008 powrócił do urzędu marszałkowskiego jako dyrektor departamentu rozwoju regionalnego i planowania przestrzennego, a następnie jako dyrektor departamentu Lubuskiego Regionalnego Programu Operacyjnego. 2 marca 2010 powołany na podsekretarza stanu w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego.

Został członkiem Platformy Obywatelskiej[4]. W wyborach w 2011 z ramienia tego ugrupowania został wybrany do Sejmu. Kandydując w okręgu lubuskim, otrzymał 6465 głosów[5]. 21 października 2011, na swój wniosek, został odwołany ze stanowiska w rządzie. W Sejmie VII kadencji był członkiem Komisji do Spraw Unii Europejskiej, Komisji Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Administracji i Cyfryzacji, wiceprzewodniczącym Zespołu Poselskiego ds. budowy dróg ekspresowych S-5 i S-3, członkiem Parlamentarnego Zespołu Przyjaciół Odry, Parlamentarnego Zespołu ds. Wolnego Rynku, Parlamentarnego Zespołu Polska-Afryka-Bliski Wschód Gospodarka i Rozwój, Parlamentarnego Zespołu ds. Sportów Motorowych oraz Parlamentarnej Grupy ds. Przestrzeni Kosmicznej[2].

7 stycznia 2015 został powołany na stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Infrastruktury i Rozwoju[6]. W wyborach w 2015 wystartował do Senatu z ramienia PO w okręgu nr 20. Uzyskał mandat senatora IX kadencji, otrzymując 61 018 głosów[7]. W listopadzie 2015 zakończył pełnienie funkcji wiceministra. W Senacie został zastępcą przewodniczącego Komisji Spraw Zagranicznych i Unii Europejskiej, członkiem Komisji Samorządu Terytorialnego i Administracji Państwowej, Parlamentarnego Zespołu Przedsiębiorczości, Lubuskiego Zespołu Parlamentarnego, Parlamentarnego Zespołu Przyjaciół Harcerstwa, Parlamentarnego Zespołu Przyjaciół Odry oraz Parlamentarnego Zespołu Sportowego[8].

W 2017 został wybrany na przewodniczącego regionu lubuskiego Platformy Obywatelskiej[9]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Lubuskie doświadczenia w wykorzystaniu funduszy Unii Europejskiej, Oficyna Wydawnicza Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zielona Góra 2004.
  • Polityka regionalna w Polsce jako przestrzeń aktywności samorządu terytorialnego (red.), Dom Wydawniczy Elipsa, Warszawa 2009.
  • Wokół współczesności. Politologia, prawo, ekonomia (współredaktor), Wyd. Organon, Zielona Góra 2008.
  • Wybrane aspekty finansowego wsparcia Unii Europejskiej w Polsce, Oficyna Wydawnicza Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zielona Góra 2005.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Waldemar Sługocki w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2015-05-21].
  2. a b Strona sejmowa posła VII kadencji. [dostęp 2019-02-27].
  3. Zakład Polityki Regionalnej. uz.zgora.pl. [dostęp 2019-02-27].
  4. Nota biograficzna na stronie prywatnej. [dostęp 2011-06-16].
  5. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2011-10-24].
  6. Waldemar Sługocki. mir.gov.pl. [dostęp 2015-01-07].
  7. Znamy ponad połowę senatorów. Wśród nich Bierecki, Napieralski i Bielan. tvn24.pl, 26 października 2015. [dostęp 2015-10-26].
  8. Biogram na stronie Senatu (IX kadencja). [dostęp 2019-02-27].
  9. Wybory wewnętrzne w PO: Wyniki. interia.pl, 2 grudnia 2017. [dostęp 2019-02-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]