Waldsiedlung (Bernau bei Berlin)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Waldsiedlung
Dzielnica Bernau bei Berlin
Ilustracja
Główna wartownia Waldsiedlung Wandlitz (stan: lipiec 2004)
Państwo

 Niemcy

Kraj związkowy

 Brandenburgia

Miasto

Bernau bei Berlin

Data założenia

1958

W granicach Bernau bei Berlin

1 lipca 2001

Powierzchnia

1,5 km²

Strefa numeracyjna

033397

Kod pocztowy

16321

Tablice rejestracyjne

BAR

Położenie na mapie Brandenburgii
Mapa konturowa Brandenburgii, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Waldsiedlung”
Położenie na mapie Niemiec
Mapa konturowa Niemiec, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Waldsiedlung”
Ziemia52°44′03″N 13°29′11″E/52,734222 13,486456
Portal Niemcy
Plan Waldsiedlung Wandlitz
Rodzina Honeckerów, w Waldsiedlung zimą 1977
Mur w Waldsiedlung Wandlitz, stan: sierpień 2010
b. dom nr 11 (Honecker), obecnie Habichtweg 5, stan: 2010
b. dom nr 14 (Mielke), obecnie Eichelhäherweg 1, stan: 2010
Pływalnia w Waldsiedlung Wandlitz, stan: 1989
Główny budynek Brandenburg-Klinik, stan: 2011

Waldsiedlung (również Waldsiedlung Wandlitz, z niem. osada leśna Wandlitz) – nazwa strzeżonego osiedla dla kierownictwa NRD, położonego przy autostradzie BerlinSzczecin. Obecnie część miasta Bernau koło Berlina.

Osiedle zostało wybudowane w latach 1958–1960 po wydarzeniach węgierskich 1956 na mocy decyzji Biura Politycznego SED dla kierownictwa partyjno-rządowego NRD, głównie członków i kandydatów Biura Politycznego Komitetu Centralnego SED. Las którym było otoczone, był znany wcześniej okolicznym mieszkańcom jako teren strzelecki. Główny Zarząd Ochrony Osób (Hauptabteilung Personenschutz – HA PS) Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego – Stasi osiedlił tu 23 polityków, członków Politbiura wraz z rodzinami, którzy byli tutaj bardziej bezpieczni aniżeli w ich dotychczasowym miejscu zamieszkania – w willach w berlińskim Pankow przy Majakowskiring. Zamieszkanie w Waldsiedlung było dla członków Politbiura obowiązkowe.

Osiedle składało się z 23 1-p. i 2-p. jednorodzinnych domów z 7 i 15 pok., klubu z gabinetem lekarskim, basenu, sauny, kina i restauracji, luksusowego sklepu firmy VEB Staatliches Handelsobjekt Letex, strzelnicy, boiska sportowego, kortu tenisowego, kąpieliska nad pobliskim jez. Liepnitzsee, przychodni zdrowia, budynków mieszkalnych i socjalnych dla personelu obsługi (około 650 pracowników) i ochrony (140 żołnierzy), którą zabezpieczał wymieniony Główny Zarząd Ochrony Osób (Hauptabteilung Personenschutz – HA PS) MBP – Stasi oraz Pułk Wartowniczy Stasi im. Feliksa Dzierżyńskiego (Wachregiment „Feliks Dzierzynski“), łącznie 21-33 posterunki, w tym 4 stałe posterunki drogowe, 2 posterunki na wieżach wartowniczych, 2 posterunki nad jeziorem. Pewien odcinek drogi do Wandlitz (F 273) prowadzącej z autostrady Berlin – Szczecin był przystosowany do lądowań i startów samolotów.

Lokatorzy osiedla[edytuj | edytuj kod]

  • Erich Apel – 1963–1965 przew. Komisji Planowania, 1961- sekr. KC SED, 1961–1965 z-ca czł. Biura Politycznego KC SED (nr domu 2)
  • Hermann Axen - 1956–1966 red. nacz. Neues Deutschland, 1966–1989 sekr. ds. stosunków zagranicznych, gospodarki i informacji zagranicznej KC SED, 1970–1989 czł. Biura Politycznego KC SED (16 nast. 21)
  • Edith Baumann - II żona Ericha Honeckera (15)
  • Horst Dohlus - 1973–1989 sekr. ds. prasy, gosp. partyjnej KC SED, 1980–1989 czł. Biura Politycznego KC SED (9)
  • Friedrich Ebert – 1948–1967 nadburmistrz Berlina, 1973 przew. Rady Państwa, 1950–1989 czł. Biura Politycznego KC SED (9 nast. 23)
  • Georg Ewald – 1963–1973 minister rolnictwa, leśnictwa i przemysłu spożywczego, 1963–1973 z-ca czł. Biura politycznego KC SED (16)
  • Werner Felfe - 1981–1988 sekr. ds. rolnictwa KC SED, 1976–1988 czł. Biura Politycznego KC SED (23)
  • Otto Grotewohl – 1946–1950 współprzew. SED, 1949–1964 prezes Rady Ministrów, 1950–1964 czł. Biura Politycznego KC SED (1 nast. 21)
  • Gerhard Grüneberg - 1960–1981 sekr. ds. rolnictwa, spraw państwowych i prawnych KC SED, 1966–1981 czł. Biura Politycznego KC SED (19)
  • Herbert Häber - 1973–1985 kier. Wydziału Międzynarodowej Polityki i Gospodarki KC SED, 1984–1985 czł. Biura Politycznego KC SED (17)
  • Kurt Hager - 1955–1989 sekr. ds. nauki i kultury KC SED, 1963–1989 czł. Biura Politycznego KC SED (18)
  • Walter Halbritter - 1965–1989 minister/kier. Urzędu Cen przy Radzie Ministrów NRD, 1967–1973 z-ca czł. Biura Politycznego KC SED (20)
  • Joachim Herrmann - 1971–1978 red. nacz. Neues Deutschland, 1978–1989 sekr. ds. agitacji KC SED, 1978- czł. Biura Politycznego KC SED (12)
  • Erich Honecker – 1958–1971 sekr. ds. bezpieczeństwa i kadrowych KC SED, 1971–1989 I sekr./sekr. gen. KC SED, 1976–1989 przew. Rady Państwa, 1950–1989 czł. Biura Politycznego KC SED (11)
  • Margot Honecker – III żona Ericha Honeckera, 1963–1989 minister oświaty (11)
  • Werner Jarowinsky - 1963–1989 sekr. ds. handlu, zaopatrzenia i spraw kościelnych KC SED, 1984–1989 czł. Biura Politycznego KC SED (15)
  • Günther Kleiber - 1988–1989 I z-ca prezesa Rady Ministrów, 1984–1989 czł. Biura Politycznego KC SED (5)
  • Egon Krenz – 1989 sekr. gen. KC SED, 1989 przew. Rady Państwa, 1983–1989 czł. Biura Politycznego KC SED (4)
  • Werner Krolikowski - 1973–1976 sekr. KC SED, 1976–1988 I z-ca prezesa Rady Ministrów, 1986–1988 sekr. ds. rolnictwa KC SED, 1971–1989 czł. Biura Politycznego KC SED (8)
  • Alfred Kurella - pisarz, 1958–1963 z-ca czł. Biura Politycznego KC SED (5)
  • Werner Lamberz - 1967–1978 sekr. ds. agitacji KC SED, 1971–1978 czł. Biura Politycznego KC SED (4)
  • Ingeburg Lange - 1973–1989 sekr. ds. kobiecych KC SED, 1973–1989 z-ca czł. Biura Politycznego KC SED (20)
  • Bruno Leuschner – 1952–1961 przew. Komisji Planowania, 1958–1965 czł. Biura Politycznego KC SED (4)
  • Hermann Matern - 1948–1971 współprzew./przew. Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej SED, 1950–1971 czł. Biura Politycznego KC SED (3)
  • Karl Mewis – 1961–1963 przew. Komisji Planowania, 1958–1963 czł. Biura Politycznego KC SED (20)
  • Erich Mielke – 1957–1989 minister bezpieczeństwa państwowego, 1976–1989 czł. Biura Politycznego KC SED (14)
  • Günter Mittag - 1973–1976 I z-ca prezesa Rady Ministrów, 1976–1989 sekr. ds. gospodarki KC SED, 1966–1989 czł. Biura Politycznego KC SED (6)
  • Erich Mückenberger - 1971–1989 przew. Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej SED, 1958–1989 czł. Biura Politycznego KC SED (2)
  • Konrad Naumann - 1984–1985 sekr. ds. organizacyjnych KC SED, 1976–1985 czł. Biura Politycznego KC SED (16)
  • Alfred Neumann – 1968–1989 wiceprezes Rady Ministrów, 1958–1989 czł. Biura Politycznego KC SED (10)
  • Albert Norden - 1955–1981 sekr. ds. propagandy KC SED, 1958–1981 czł. Biura Politycznego KC SED (17)
  • Heinrich Rau – 1955–1961 minister handlu zagranicznego i wewnątrz niemieckiego, 1950–1961 czł. Biura Politycznego KC SED (5)
  • Günter Schabowski - 1978–1985 red. nacz. Neues Deutschland, 1985–1989 I sekr. Komitetu Berlińskiego SED, 1984–1989 czł. Biura Politycznego KC SED (19)
  • Paul Gerhard Schürer – 1965–1989 przew. Komisji Planowania, 1973–1989 z-ca członka/czł. Biura Politycznego KC SED (7)
  • Horst Sindermann – 1976–1989 marszałek Izby Ludowej, 1976–1989 czł. Biura Politycznego KC SED (3)
  • Willi Stoph – 1956–1960 min. obrony narodowej, 1964–1973 prezes Rady Ministrów, 1973–1976 przew. Rady Państwa, 1976–1989 prezes Rady Ministrów, 1953–1989 czł. Biura Politycznego KC SED (6 nast. 1)
  • Harry Tisch – 1975–1989 przew. FDGB, 1975–1989 czł. Biura Politycznego KC SED (22)
  • Walter Ulbricht – 1950–1971 sekr. gen./I sekr. KC SED, 1960–1973 przew. Rady Państwa, 1950–1973 czł. Biura Politycznego KC SED (7)
  • Paul Verner - 1958–1984 sekr. ds. gosp. partyjnej KC SED, 1963–1984 czł. Biura Politycznego KC SED (13)
  • Herbert Warnke – 1948–1975 przew. FDGB, 1958–1975 czł. Biura Politycznego KC SED (12)

Po zjednoczeniu Niemiec dotychczas strzeżony obszar został otwarty i przebudowany. Powstały kliniki, np. Brandenburg-Klinik, sanatoria, domy opieki, domy mieszkalne. Od 2001 Waldsiedlung stanowi dzielnicę miasta Bernau.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jürgen Danyel, Elke Kimmel: Waldsiedlung Wandlitz: Eine Landschaft der Macht. Ch. Links Berlin 2016
  • Biographische Datenbanken