Walentin Rasputin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Walentin Rasputin
ros. Валентин Григорьевич Распутин
Ilustracja
Walentin Rasputin (2011)
Imię i nazwisko Walentin Grigorjewicz Rasputin
Data i miejsce urodzenia 15 marca 1937
Ust-Uda, obwód irkucki
Data i miejsce śmierci 14 marca 2015
Moskwa
Narodowość rosyjska
Język rosyjski
Alma Mater Irkucki Uniwersytet Państwowy
Dziedzina sztuki proza, dramat, publicystyka
Ważne dzieła
Odznaczenia
RusStatePrize.jpg Премия Президента РФ.png Medal State Prize Soviet Union.png Medal State Prize Soviet Union.png

Hero of Socialist Labor medal.png Order „Za Zasługi dla Ojczyzny” III klasy Order „Za Zasługi dla Ojczyzny” IV klasy Order of Alexander Nevsky 2010 ribbon.svg Order Lenina Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Znak Honoru

Walentin Grigorjewicz Rasputin, ros. Валентин Григорьевич Распутин (ur. 15 marca 1937 w Ust-Uda, zm. 14 marca 2015 w Moskwie[1][2]) – pisarz radziecki i rosyjski. W swych dziełach podejmował tematykę życia wiejskiego. Urodził się i dużą część życia przeżył w obwodzie irkuckim na Syberii Wschodniej.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Powieści[edytuj | edytuj kod]

  • 1966 – Kraj wozlje camogo nieba (ros. Край возле самого неба)
  • 1967 – Czelowiek z etogo swieta (ros. Человек с этого света)
  • 1967 – Pieniądze dla Marii (ros. Деньги для Марии)
  • 1970 – W ostatnią godzinę (ros. Последний срок) – w Polsce wydana po raz pierwszy w 1974 przez Wydawnictwo Czytelnik, Warszawa; polskie tłumaczenie Tadeusz Gosk
  • 1974 – Żyj i pamiętaj (ros. Живи и помни) – w Polsce wydana po raz pierwszy w 1977 przez Wydawnictwo Czytelnik, Warszawa; polskie tłumaczenie Jerzy Pański
  • 1976 – Pożegnanie z Matiorą (ros. Прощание с Матёрой) – w Polsce wydana po raz pierwszy w 1979 przez PIW, Warszawa; polskie tłumaczenie Jerzy Litwiniuk
  • 1985 – Pożar (ros. Пожар)
  • 2004 – Docz Iwana, mać Iwana (ros. Дочь Ивана, мать Ивана)

Nowele i opowiadania[edytuj | edytuj kod]

  • 1973 – Uroki francuzskogo (ros. Уроки французского)
  • 1981 – Natasza (ros. Наташа)
  • 1981 – Szto pieriedać woronie (ros. Что передать вороне)
  • 1981 – Wiek żywi – wiek ljubi (ros. Век живи — век люби)
  • 1995 – W tu że zjemlju (ros. В ту же землю)
  • Rudol'fio (ros. Рудольфио)
  • Prodajotsja miedwieżja szkura (ros. Продаётся медвежья шкура)
  • Wasilij i Wasilisa (ros. Василий и Василиса)

Szkice[edytuj | edytuj kod]

  • 1991 – Sibir', sibir' (ros. Сибирь, Сибирь)
  • 1995 – Wniz po Lenie-riekie (ros. Вниз по Лене-реке)

Cykl opowiadań o Sienie Pozdniakowie (ros. Цикл рассказов о Сене Позднякове)[edytuj | edytuj kod]

  • 1994 – Sienia jediet (ros. Сеня едет)
  • 1996 – Pominnyj dień (ros. Поминный день)
  • 1997 – Wieczerom (ros. Вечером)
  • 1997 – Nieżdanno-niegadanno (ros. Нежданно-негаданно)
  • 1998 – Po-sosiedski (ros. По-соседски)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Russian writer Valentin Rasputin dies in Moscow (ang.). tass.ru, 2015-03-15. [dostęp 2015-03-19].
  2. Sophia Kishkovsky: Russian writer Valentin Rasputin dies in Moscow (ang.). nytimes.com, 2015-03-15. [dostęp 2015-03-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]