Walenty Foryś

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Walenty Foryś
Data i miejsce urodzenia 14 lutego 1881
Zabierzów
Data i miejsce śmierci 3 lipca 1950
Warszawa
Rodzaj działalności działacz sportowy
sekretarz generalny Polskiego Komitetu Olimpijskiego
Przynależność Polski Związek Lekkiej Atletyki
Okres urzędowania od 1932
do 1936
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Walenty Foryś (ur. 14 lutego 1881 w Zabierzowie, zm. 3 lipca 1950 w Warszawie) – polski działacz sportowy, prezes Polskiego Związku Lekkiej Atletyki.

W latach 1926-1932 był prezesem Warszawskiego Okręgowego Związku Lekkiej Atletyki, w latach 1932-1936 pełnił funkcję sekretarza generalnego Polskiego Komitetu Olimpijskiego. Był także sekretarzem Związku Polskich Związków Sportowych. Został pierwszym prezesem Polskiego Związku Lekkiej Atletyki po II wojnie światowej (1945-1949). Przez wiele był sędzią lekkoatletycznym.

W okresie międzywojennym pracował m.in. w Ministerstwie Poczt i Telegrafów (jako starszy referent) i Banku Polskim. W czasie II wojny światowej przebywał internowany w Rumunii.

2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[1]. 19 marca 1931 „za zasługi na polu rozwoju sportu” został odznaczony przez Prezydenta RP Ignacego Mościckiego Złotym Krzyżem Zasługi[2].

Był ojcem Czesława Forysia.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała encyklopedia sportu. Tom 1, wyd. Sport i Turystyka, Warszawa 1985