Walenty Foryś

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Walenty Foryś (ur. 14 lutego 1881 w Zabierzowie, zm. 3 lipca 1950 w Warszawie) – polski działacz sportowy, prezes Polskiego Związku Lekkiej Atletyki.

W latach 1926-1932 był prezesem Warszawskiego Okręgowego Związku Lekkiej Atletyki, w latach 1932-1936 pełnił funkcję sekretarza generalnego Polskiego Komitetu Olimpijskiego. Był także sekretarzem Związku Polskich Związków Sportowych. Został pierwszym prezesem Polskiego Związku Lekkiej Atletyki po II wojnie światowej (1945-1949). Przez wiele był sędzią lekkoatletycznym.

W okresie międzywojennym pracował m.in. w Ministerstwie Poczt i Telegrafów (jako starszy referent) i Banku Polskim. W czasie II wojny światowej przebywał internowany w Rumunii.

2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[1]. 19 marca 1931 „za zasługi na polu rozwoju sportu” został odznaczony przez Prezydenta RP Ignacego Mościckiego Złotym Krzyżem Zasługi[2].

Był ojcem Czesława Forysia.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Mała encyklopedia sportu. Tom 1, wyd. Sport i Turystyka, Warszawa 1985