Walenty Kratzer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Walenty Kratzer
Data i miejsce urodzenia przed 9 lutego 1780
Kraków, I Rzeczpospolita
Data i miejsce śmierci 24 kwietnia 1855
Warszawa, Imperium Rosyjskie
Typ głosu tenor
Zawód śpiewak, kompozytor

Walenty Kratzer (ur. przed 9 lutego 1780 (data chrztu) w Krakowie, zm. 24 kwietnia 1855 w Warszawie) – polski kompozytor i śpiewak operowytenor.

Rodzina[edytuj]

Syn Franciszka Ksawerego, znanego polskiego kompozytora. Brat Kazimierza (1772-1860), Pawła i Andrzeja. Nauki pobierał u swego ojca.

Praca[edytuj]

Początkowo śpiewał w kapeli katedralnej w Krakowie. Od 1817 pracował jako nauczyciel śpiewu. Od 1830 profesor śpiewu przy Uniwersytecie Warszawskim. Od 1837 dyrektor chórów przy teatrze warszawskim. Wykształcił wielu przyszłych kompozytorów, m.in. Kazimierza Juliana Kratzera – swego bratanka.

Kompozycje[edytuj]

Stworzył około 50 wodewilów jednoaktowych. Najbardziej znane utwory:

  • "Antoni i Antosia" (1830)
  • "Małżeństwo chybione" (1831)
  • "Pierwsza miłość czyli Wspomnienia miłości" (1831)
  • "Pokoik Zuzi" (1831)
  • "Lokaj w zalotach" (1832)
  • "Mąż mimo wiedzy" (1833)
  • "Schadzka czyli Pasztet z węgorza" (1834)

Bibliografia[edytuj]

  • "Encyklopedia Powszechna Orgelbranda" 28 tomowa (1862-1869) tom 16 str. 41
  • "Encyklopedia RMF-Classic"