Walerian Raba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Walerian Raba
Data i miejsce urodzenia 9 lutego 1892
Strusów
Data i miejsce śmierci 19 lub 23 kwietnia 1918
w okolicach Skałatu
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1917
Tablica upamiętniająca ks. Waleriana Rabe na Kościele św. Stanisława Kostki w Warszawie

Ks. Walerian Raba (ur. 9 lutego 1892 w Strusowie w powiecie trembowelskim[1], zm. 19[2] lub 23 kwietnia[1] 1918 w okolicach Skałatu) – polski ksiądz, wikariusz parafii rzymskokatolickiej w Skałacie, działacz patriotyczny, zamordowany przez ukraińskiego nacjonalistę 19 kwietnia 1918 r.

Był potomkiem senatorów I Rzeczypospolitej. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1917 r., i swoją pierwszą posługę duszpasterską sprawował jako kooperator (wikariusz) w parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Skałacie.

Według relacji Anny Mazur został uprowadzony przez Ukraińców ze swojego domu w godzinach wieczornych i wywieziony za Skałat, a następnie zamordowany. Ukraińcy mieli rozpuścić plotkę o wyjeździe duchownego. Ciało ks. Raby odnalazły bawiące się w polu dzieci. Do mordu na duchownym przyznał się na łożu śmierci namówiony przez swojego greckokatolickiego spowiednika staroskałacki wójt, Ukrainiec – Sielski (Maksymec)[1].

Ks. Walerian Raba był jednym z 5 duchownych rzymskokatolickich zamordowanych podczas konfliktu polsko-ukraińskiego w 1918 r., w Galicji Wschodniej. Poza księdzem Rabą zostali zamordowani ks. Wincenty Czyżewski z Sokolnik, ks. Adam Hentschl z Biłki Szlacheckiej, ks. Wawrzyniec Czernik z Demni i ks. Jan Diugiewicz w Parchowej. Śmierć duchownego była kolejnym punktem zapalnym między Polakami i Ukraińcami w Skałacie[3].

Tablica upamiętniająca ks. Waleriana Rabę znajduje się na ścianie zewnętrznej Kościoła św. Stanisława Kostki w Warszawie.

Wnukiem jego brata jest Tomasz Sakiewicz[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]