Walery Brochocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Walery Brochocki
Imię i nazwisko Walery Albin Brochocki
Data i miejsce urodzenia 15 grudnia 1847
Włocławek
Data i miejsce śmierci 13 października 1923
Warszawa
Narodowość Polska
Dziedzina sztuki malarstwo
Pejzaż z łódką 1873

Walery Albin Brochocki (ur. 15 grudnia 1847 we Włocławku, zm. 13 października 1923 w Warszawie)[1] – polski malarz-pejzażysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W wieku dziesięciu lat po śmierci ojca rozpoczął naukę w moskiewskiej Szkole Kadetów, zrezygnował jednak z kariery w wojsku carskim i w roku 1866 rozpoczął studia w warszawskiej Szkole Rysunkowej pod kierunkiem Chrystiana Breslauera.

W roku 1869 rozpoczął studia malarskie w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium u Adolfa Heinricha Liera oraz Hermanna Anschütza (w październiku 1869 r. zgłosił się do Naturklasse: immatrykulacja 12 X 1869 r.)[2].

Uczestniczył w salonach malarskich w Monachium. Na Wystawie Światowej w Wiedniu 1873 otrzymał srebrny medal za obraz „Obóz Cygański”. W roku 1877 zamieszkał w Paryżu, gdzie poświęcił się malowaniu krajobrazów okolic tego miasta. W jego dziełach z tego okresu widoczne są wpływy malarstwa Charles-François Daubigny. W następnym roku na zlecenie francuskiego Towarzystwa Kolonizacyjnego udał się do Algierii w celu namalowania panoramy.

W roku 1888 zamieszkał na stałe w Warszawie, odwiedzając w poszukiwaniu motywów malarskich Podole, Besarabię i Litwę. Wystawiał swoje obrazy w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie oraz w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie[3].

Reprodukcje obrazów Walerego Brochockiego ukazywały się w warszawskich tygodnikach ”Kłosy” i ”Wędrowiec”. W „Kłosach” opublikował artykuł poświęcony Puszczy Białowieskiej [4].

W ostatnich latach życia był członkiem grupy Pro Arte. Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w kwaterze 90 rząd 1 grób 17.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Genealogia
  2. I. Królewska Akademia Sztuk Pięknych... [w:] H. Stępień, M. Liczbińska, Artyści polscy w środowisku monachijskim w latach 1828-1914 (materiały źródłowe), wyd. II, Kraków: Agencja Wydawniczo-Reklamowa Chors, 1994, s. 9, ISBN 83-903086-1-4.
  3. Altius
  4. Puszcza Białowieska