Waleryj Cepkała

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Waleryj Cepkała
Валерый Вільямавіч Цэпкала
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 lutego 1965
Grodno
Dyrektor administracji Białoruskiego Parku Wysokich Technologii
Okres od 7 października 2005
Nadzwyczajny i Pełnomocny Ambasador Republiki Białorusi w Stanach Zjednoczonych Ameryki
Okres od 24 lutego 1997
do 2 kwietnia 2002
Poprzednik Siarhiej Martynau
Następca Michaił Chwastou
Nadzwyczajny i Pełnomocny Ambasador Republiki Białorusi w Meksykańskich Stanach Zjednoczonych
Okres od 24 lutego 1997
do 2 kwietnia 2002
Poprzednik Siarhiej Martynau
Następca Michaił Chwastou
I zastępca ministra spraw zagranicznych Republiki Białorusi
Okres od 8 sierpnia 1994
do 20 stycznia 1997
Doradca Prezydenta Republiki Białorusi
Okres od 16 lipca 2002
do 7 października 2005

Waleryj Wiljamawicz Cepkała (biał. Валерый Вільямавіч Цэпкала[a], ros. Валерий Вильямович Цепкало, Walerij Wiljamowicz Cepkało; ur. 22 lutego 1965 w Grodnie) – białoruski polityk, dyplomata i uczony, w latach 1994–1997 I zastępca ministra spraw zagranicznych Republiki Białorusi, w latach 1997–2002 ambasador Republiki Białorusi w Stanach Zjednoczonych i w Meksyku, w latach 2002–2005 doradca Prezydenta Republiki Białorusi, od 2005 roku – dyrektor administracji Białoruskiego Parku Wysokich Technologii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 22 lutego 1965 roku w Grodnie, w obwodzie grodzieńskim Białoruskiej SRR, ZSRR[1]. W latach 1984–1986 odbył służbę w szeregach Armii Radzieckiej. W latach 1986–1991[2] studiował w Moskiewskim Państwowym Instytucie Stosunków Międzynarodowych (MGIMO) przy Ministerstwie Spraw Zagranicznych ZSRR[1]. W latach 1990–1991 pracował w ambasadzie ZSRR w Finlandii[2]. W latach 1991–1992 uczył się na aspiranturze w MGIMO[1] i wykładał na Katedrze Prawa Państwowego i Zarządzania Państw Zagranicznych[2]. Posiada wykształcenie prawnicze i politologiczne. Posługuje się językami angielskim i fińskim[3].

W latach 1993–1994 pracował jako doradca Rady Najwyższej Republiki Białorusi XII kadencji i Sekretariatu Wykonawczego Wspólnoty Niepodległych Państw[1]. Od 8 sierpnia 1994 roku[4] do 20 stycznia 1997 roku[5] był I zastępcą ministra spraw zagranicznych Republiki Białorusi[1]. Od 24 lutego 1997 roku[6] pełnił funkcję Nadzwyczajnego i Pełnomocnego Ambasadora Republiki Białorusi w Stanach Zjednoczonych Ameryki i jednocześnie w Meksykańskich Stanach Zjednoczonych[1]. 2 kwietnia 2002 roku został zdymisjonowany z tych stanowisk[7] i znalazł się w rezerwie Ministerstwa Spraw Zagranicznych Białorusi. 16 lipca tego samego roku objął stanowisko doradcy Prezydenta Republiki Białorusi i otrzymał pierwszą klasę urzędnika aparatu państwowego. 7 października 2005 roku został mianowany dyrektorem administracji Białoruskiego Parku Wysokich Technologii i zwolniony z funkcji doradcy Prezydenta Republiki Białorusi – pełnomocnego przedstawiciela Prezydenta Republiki Białorusi w Zgromadzeniu Narodowym Republiki Białorusi. Zachował jednocześnie prawa i obowiązki doradcy Prezydenta[3].

Waleryj Cepkała pełni funkcję eksperta Sekretarza Generalnego ONZ ds. bezpieczeństwa informacyjnego – członka Rady Strategicznej Global Alliance for Information and Communication Technologies and Development[8].

Działalność naukowa[edytuj | edytuj kod]

Waleryj Cepkała zajmował się historią i filozofią religii. Napisał szereg prac na temat ojczystego i europejskiego nacjonalizmu i nacjonal-nihilizmu[3]. Jest autorem 80 prac na temat religii, światowej gospodarki i polityki zagranicznej, a także 20 publikacji o elektronicznej administracji, technologiach informacyjnych i własności intelektualnej. Publikował je m.in. na łamach Foreign Affairs, Journal of Congress, The Washington Post, Frankfurter Allgemeine Zeitung i Horizons[8]. Występował z wykładami na temat geopolityki i współczesnych stosunków międzynarodowych, a także na temat aktualnych zagadnień neokonserwatyzmu. Zajmował się opracowywaniem scenariuszy globalizacji konfliktów narodowościowych w Eurazji. Badał zachodnioeuropejskie (Niemcy, Włochy, Hiszpania) oraz azjatyckie (Japonia, Republika Chińska, Hongkong, Korea Południowa, Singapur) koncepcje reform gospodarczych[3].

Waleryj Cepkała jest autorem m.in. książki Dorogoj drakona (pol. Drogą smoka), w której analizował rozwój gospodarczy postindustrialnych krajów Azji Południowo-Wschodniej, a także książki Kod biessmiertia: tajna smierti i woskrieszenija (pol. Kod nieśmiertelności: tajemnica śmierci i zmartwychwstania), w której próbował połączyć tematykę gospodarki opartej na wiedzy ze znajomością duszy[8].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Waleryj Cepkała jest żonaty z Weraniką Cepkałą[1]. W wolnym czasie zajmuje się sportem i literaturą[3].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zapis według oficjalnego wariantu języka białoruskiego. Alternatywna forma zapisu, według tzw. wariantu klasycznego (taraszkiewicy): Валер Вілямавіч Цапкала (czyt. Waler Wilamawicz Capkała).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Kto…, s. 51.
  2. a b c Карьера (ros.). who.bdg.by. [dostęp 2016-07-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-02)].
  3. a b c d e Цепкало Валерий Вельяминович (ros.). who.bdg.by. [dostęp 2016-07-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-17)].
  4. А. Лукашенко: Указ Президента Республики Беларусь от 8 августа 1994 г. №31 (ros.). bankzakonov.com, 1994-08-08. [dostęp 2019-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-29)].
  5. А. Лукашенко: Указ Президента Республики Беларусь от 20 января 1997 г. №71 (ros.). bankzakonov.com, 1997-01-20. [dostęp 2019-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-21)].
  6. А. Лукашенко: Указ Президента Республики Беларусь от 24 февраля 1997 г. №159 (ros.). bankzakonov.com, 1997-02-24. [dostęp 2019-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-26)].
  7. А. Лукашенко: Указ Президента Республики Беларусь от 2 апреля 2002 г. №167 (ros.). bankzakonov.com, 2002-04-02. [dostęp 2019-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-10)].
  8. a b c Нина Романова: Создатель Парка высоких технологий Валерий Цепкало отметил юбилей (biał.). Sowietskaja Biełorussija, 2015-02-20. [dostęp 2019-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-29)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Centrum Naukowo-Analityczne „Białoruska Perspektywa”: Kto jest kim w Białorusi. Białystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000, s. 313, seria: Biblioteka Centrum Edukacji Obywatelskiej Polska – Białoruś. ISBN 83-913780-0-4.