Waliszewo (gmina Kołbaskowo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 53°20′20″N 14°28′52″E
- błąd 38 m
WD 53°25'N, 14°27'E
- błąd 20595 m
Odległość 2 m
Waliszewo
miejscowość
Ilustracja
Miejsce, gdzie znajdowała się osada Waliszewo
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat policki
Gmina Kołbaskowo
SIMC nie nadano
Położenie na mapie gminy Kołbaskowo
Mapa konturowa gminy Kołbaskowo, w centrum znajduje się punkt z opisem „Waliszewo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko lewej krawiędzi u góry znajduje się punkt z opisem „Waliszewo”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Waliszewo”
Położenie na mapie powiatu polickiego
Mapa konturowa powiatu polickiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Waliszewo”
Ziemia53°20′20″N 14°28′52″E/53,338889 14,481111

Waliszewo (do 1945 niem. Wilhelmshöhe[1]) – opuszczona osada w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie polickim, w gminie Kołbaskowo. Osada znajdowała się 1,5 km na płd.-wsch. od Siadła Górnego, 250 m na płd. od autostrady A6. Ok. 400 m na wschód od osady znajduje się Wzgórze Widokowe nad Międzyodrzem.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Osada powstała w połowie XIX w. jako folwark majątku rycerskiego Przecław. W 1864 r. do folwarku należało 217 mórg ziemi, w tym 130 mórg ziemi uprawnej i 48 mórg łąk. Do osady zaliczano także cegielnię znajdującą się 400 m na płd.-wsch. od zabudowań Waliszewa, nad brzegiem kanału łączącego się z Odrą. W 1939 r. w osadzie mieszkało 20 osób. Osadę i cegielnię zniszczono całkowicie w trakcie walk wojennych w kwietniu 1945 r. i nie odbudowano.

Nazwę Waliszewo wprowadzono urzędowo w 1947 roku[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarchiwizowana kopia. [dostęp 2015-04-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-12)].
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 1 lipca 1947 r. (M.P. z 1947 r. nr 111, poz. 719, s. 14)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Szczecina. T. Suplement 1. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2003, s. 283. ISBN 83-7241-272-3. (pol.)
  • H. Berghaus: Landbuch des Herzogtums Pommern - Schilderung der Zustände dieser Lande in der zweiten Hälfte des 19. Jahrhunderts (Anklam 1862–1868, 13 Bände) Teil II: Landbuch des Herzogtums Stettin, von Kammin und Hinterpommern. T. Band 2: Randowscher Kreis und Allgemeines über die Kreise auf dem linken Oder-Ufer. Anklam: 1865, s. 1671. (niem.), online http://books.google.de/books?id=u9QAAAAAcAAJ&pg=PA1#PPA1671