Walkirie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy postaci z mitologii nordyckiej. Zobacz też: inne znaczenia słowa „Walkiria”.
Edward Robert Hughes
Czuwanie Walkirii

Walkirie (norw. i duń. Valkyrie, szw. Valkyria) – w mitologii nordyckiej pomniejsze boginie, córki Odyna, zwykle przedstawiane jako piękne dziewice-wojowniczki ujeżdżające skrzydlate konie (czasem wilki), uzbrojone we włócznie i tarcze. Najbardziej znane walkirie nosiły przydomki Wyjąca i Wściekła.

Zadaniem Walkirii było sprowadzanie dusz najdzielniejszych poległych w boju wojowników, Einherjerów, do Walhalli. Były również posłankami Odyna i służkami usługującymi podczas uczt w Walhalli.

Jeden z mitów o walkiriach – historia romansu Brunhildy z wojownikiem Sygurdem – posłużył za kanwę jednego z wątków miłosnych w dramatach muzycznych Ryszarda Wagnera Walkiria, Zygfryd, Zmierzch bogów wchodzących w skład tetralogii Pierścień Nibelunga (der Ring des Nibelungen)[1][2][3][4][5][6].

Alfabetyczna lista walkirii[edytuj | edytuj kod]

  • Brunhilda (Brynhildr)
  • Göndul
  • Gudr
  • Gunn
  • Herfjoturr
  • Hildr
  • Hladgunnr
  • Hlokk
  • Hrist
  • Mist
  • Olrun
  • Rota
  • Sigrdrifa (Sigrdrífa)
  • Sigrun (Sigrún)
  • Skagull
  • Skeggjald
  • Skuld
  • Svafa (Sváva)
  • Thrud (Þrúðr)
  • Madziga

W wagnerowskim Pierścieniu Nibelunga walkirii było dziewięć, a ich imiona różniły się od przedstawionej wyżej listy[1][2][3][7][5][6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Kolekcja „La Scala”, Polskie Media Amer.Com, Oxford Educational Sp. z o.o.; ISBN 978-83-7425-384-0.
  2. 2,0 2,1 Wagner – Der Ring des Nibelungen, Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks – Bernard Haitink, EMI Classics 2008.
  3. 3,0 3,1 Kronika Opery, Wydawnictwo KRONIKA 1993, ISBN 83-900331-7-8.
  4. Józef Kański, Przewodnik operowy, Polskie Wydawnictwo Muzyczne S.A., Kraków 2008; ISBN 978-83-224-0721-9. .
  5. 5,0 5,1 Wagner – Der Ring des Nibelungen, Berliner Philharmoniker – Herbert von Karajan, Deutsche Gramophon, 1998.
  6. 6,0 6,1 Wagner – THE GREAT OPERAS FROM THE BAYREUTH FESTIVAL, Decca, 2008.
  7. Józef Kański, Przewodnik operowy, Polskie Wydawnictwo Muzyczne S.A., Kraków 2008; ISBN 978-83-224-0721-9. .