Walsartan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Walsartan
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C24H29N5O3
Masa molowa 435,52 g/mol
Identyfikacja
PubChem 60846[1]
DrugBank APRD00133[2]
Klasyfikacja medyczna
ATC C09 CA 03
C10 BX 10
Stosowanie w ciąży kategoria C (I trymestr), D (II i III trymestr)[3]

Walsartanorganiczny związek chemiczny, lek kardiologiczny będący swoistym, wybiórczym antagonistą receptora angiotensyny II (sartanem) typu AT1.

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Przeciwwskazania[edytuj | edytuj kod]

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Działania niepożądane występują rzadko (u ok. 1% pacjentów zażywających lek).

  • bóle i zawroty głowy
  • uczucie zmęczenia
  • dolegliwości żołądkowo-jelitowe
  • bóle stawów
  • kaszel, nieżyt nosa, zapalenie zatok, zapalenie gardła
  • bóle brzucha, nudności

Sporadycznie:

  • obrzęki
  • bezsenność
  • osutki
  • zmniejszenie libido
  • spadek stężenia hemoglobiny i hematokrytu
  • neutropenia
  • wzrost stężenia kreatyniny, potasu i bilirubiny całkowitej

Interakcje[edytuj | edytuj kod]

  • leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty potasu, substytuty soli kuchennej zawierające potas, inhibitory konwertazy angiotensyny lub inne leki mogące zwiększać stężenie potasu w surowicy mogą powodować wystąpienie hiperkaliemii
  • z solami litu zwiększenie stężenia litu w osoczu
  • z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi osłabienie efektu hipotensyjnego i zwiększone ryzyko pogorszenia funkcji nerek

Ciąża i laktacja[edytuj | edytuj kod]

  • kategoria C (I trymestr), kategoria D (II i III trymestr)
  • nie stosować podczas karmienia piersią

Ostrzeżenia i środki ostrożności[edytuj | edytuj kod]

W zaburzeniach czynności wątroby dawka maksymalna nie powinna przekraczać 80 mg walsartanu na dobę.

Dawkowanie[edytuj | edytuj kod]

Lek należy podawać według wskazań lekarza.

Nadciśnienie tętnicze[edytuj | edytuj kod]

Najczęściej stosuje się dawkę 80 mg 1 raz dziennie. W razie potrzeby można zwiększyć do 160 mg na dobę. Dawka maksymalna dzienna to 320 mg.

Niewydolność serca[edytuj | edytuj kod]

Początkowo 40 mg 2 razy na dobę, następnie dawkę zwiększa się w odstępach co najmniej 2-tygodniowych do 80 mg i 160 mg podawanych 2 razy na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 320 mg/dobę. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania walsartanu z inhibitorem konwertazy angiotensyny i b-adrenolitykiem.

Preparaty[edytuj | edytuj kod]

  • Preparaty proste: Apo-Valsart, Valsotens, Avasart, Diovan, Valsacor, Valzek, Nortivan, Tensart, Bespres, Диокор Соло
  • Preparaty złożone (z HCT): ApoValsart HCT, Co-Diovan, Valsotens HCT, Co-Bespres, Tensart HCT, Exforge, Co-Valsacor, Диокор

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Walsartan (CID: 60846) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. a b Walsartan (APRD00133) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  3. a b c d e Walsartan (pol.) w Indeksie Leków Medycyny Praktycznej. [dostęp 2010-08-09].

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.