Walter Bahr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Walter Bahr
ilustracja
Imię i nazwisko Walter Alfred Bahr
Data i miejsce urodzenia 1 kwietnia 1927
Filadelfia, Stany Zjednoczone
Data i miejsce śmierci 18 czerwca 2018
Boalsburg, Stany Zjednoczone
Pozycja obrońca
Kariera klubowa
Lata Klub
Philadelphia Nationals
Uhrik Truckers
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1948–1957  Stany Zjednoczone 19 (1)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1958–1963
1964–1969
1970–1973
1974–1988
Philadelphia Spartans
Philadelphia Ukrainians
Temple Owls
Penn State Nittany Lions

Walter Alfred Bahr (ur. 1 kwietnia 1927 w Filadelfii, zm. 18 czerwca 2018 w Boalsburgu[1]) – amerykański piłkarz , obrońca, uznawany za jednego z najwybitniejszych w historii swojego kraju. Przez długi czas był kapitanem amerykańskiej drużyny narodowej oraz grał na mistrzostwach świata w 1950 roku. Uczestniczył w historycznym meczu przeciwko Anglii zakończonym zwycięstwem jego drużyny 1–0 (Cud na trawie).

Bahr rozpoczął przygodę z piłką w wieku 11 lat, kiedy to zaczął trenować w Philadelphia Nationals. Od razu dostrzeżono jego talent. Jeden ze szkockich dziennikarzy tak komplementował piłkarza po wizycie reprezentacji Szkocji: „Bahr jest na tyle dobry, by mógł grać w jakimkolwiek pierwszoligowym klubie w Wielkiej Brytanii”. Uczestniczył w igrzyskach olimpijskich 1948 w Londynie. Wraz z drużyną Philadelphia Nationals czterokrotnie wygrywał amerykańskie rozgrywki piłkarskie, później uczynił to jeszcze raz – z Uhrik Truckers. W tamtych czasach uprawianie piłki nożnej w Stanach Zjednoczonych nie dostarczało dużych dochodów, tak więc w czasie kariery piłkarskiej Bahr pracował także jako nauczyciel w szkole.

Po zakończeniu kariery z powodzeniem trenował kluby piłkarskie, m.in. Philadelphia Spartans i Philadelphia Ukrainians. Mieszkał w Boalsburg, okazjonalnie komentował mecze w Penn State. Jego postać została przedstawiona w filmie Gra ich życia.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Penn State legend Walter Bahr dies (ang.). centredaily.com. [dostęp 2018-06-18].