Walter Buller

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Walter Buller
Ilustracja
Sir Walter Buller, ok. 1903
Data i miejsce urodzenia 9 października 1838
Newark, region Northland, Nowa Zelandia
Data i miejsce śmierci 19 lipca 1906
Fleet, Anglia
Zawód prawnik, polityk, ornitolog

Sir Walter Lawry Buller KCMG (9 października 1838, zm. 19 lipca 1906) – nowozelandzki prawnik, polityk oraz przyrodnik i ornitolog, specjalizujący się w ptakach Nowej Zelandii. Jego książka, A history of the birds of New Zealand, opublikowana po raz pierwszy w 1873 roku, stała się nowozelandzkim klasykiem. Członek Royal Society.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Zdjęcie Waltera Bullera, ok. 1870

Buller urodził się w metodystycznej osadzie misyjnej Newark, w rejonie zwanym Hokianga, w regionie Northland, jako syn kornwalijskiego misjonarza, wielebnego Jamesa Bullera, który nawracał mieszkańców archipelagu wysp Tonga na metodyzm. Kształcił się w Wesley College w Auckland. W 1854 roku przeniósł się wraz z rodzicami do Wellington, gdzie zaprzyjaźnił się z przyrodnikiem Williamem Swainsonem. W 1859 roku objął stanowisko Native Commissioner for the Southern Provinces, zajmując się sprawami Maorysów z Kaiapoi Native Reserve[1]. W 1871 roku wyjechał do Anglii, gdzie uzyskał kwalifikacje pozwalające na udział w sprawach sądowych (ang.: Called to the bar) w Inner Temple. Trzy lata później powrócił do Wellington i praktykował jako prawnik[2].

W 1875 roku Buller został mianowany Kawalerem (ang.: Companion) Orderu św. Michała i św. Jerzego[2], a w 1886 roku awansowany na Kawalera Komandora (ang.: Knight Commander) tego orderu[3][2]. Pomógł zorganizować wystawę naukową Sądu Nowej Zelandii na Wystawie światowej w Paryżu i został odznaczony Legią Honorową, w klasie oficera, przez prezydenta Francji w listopadzie 1889 roku[4][5]. W 1886 podczas wystawy Colonial and Indian Exhibition w Londynie był Komisarzem Nowej Zelandii, za co w 1887 otrzymał Order Palm Akademickich[6][1].

Para kurobrodów różnodziobych, rysunek Johna Gerrarda Keulemansa z książki A History of the Birds of New Zealand

Buller kilkukrotnie, bez powodzenia, startował w wyborach do nowozelandzkiego parlamentu. Zaskarżył wybory powszechne z 1876 (okręg wyborczy Manawatu; pokonany przez urzędującego Waltera Johnstona)[7][8], wybory powszechne z 1881 (okręg wyborczy Foxton, kiedy to zajął czwarte miejsce spośród sześciu kandydatów)[2][9], oraz wybory uzupełniające z 1891, kiedy to w okręgu wyborczym Te Aroha przegrał z Williamem Fraserem[10].

Później wyjechał do Anglii, gdzie zmarł 19 lipca 1906 roku we Fleet, w hrabstwie Hampshire[2].

W 1862 roku poślubił Charlotte Mair w Whangarei. Mieli czworo dzieci[2]. Członek Royal Society (od 1879)[11].

Prace[edytuj | edytuj kod]

Walter Buller wydał swoje najsłynniejsze dzieło A History of the Birds of New Zealand w latach 1872–1873 (drugie, rozszerzone wydanie 1887–1888), z ilustracjami Johna Gerrarda Keulemansa i Henrika Grönvolda. W 1882 napisał Manual of the Birds of New Zealand jako tańszą, bardziej popularną wersję poprzedniej. W 1905 roku wydał dwutomowy Supplement to the History of the Birds of New Zealand.

Spuścizna[edytuj | edytuj kod]

Buller opisał i nazwał kilka gatunków i podgatunków ptaków, w tym skalinka czarnego (Petroica traversi)[12], skworczyka skromnego (Aplonis mavornata)[13], pingwina szczotkoczubego (Eudyptes sclateri)[14], czy bekasa wyspowego (Coenocorypha pusilla)[15]. Do gatunków nazwanych na cześć Bullera należą m.in.: albatros białoczelny (Thalassarche bulleri)[16], burzyk szarogrzbiety (Ardenna bulleri)[17] i mewa czarnodzioba (Chroicocephalus bulleri)[18].

Nick Blake, dramaturg z Wellington, napisał spektakl o życiu Bullera, zatytułowany Dr Buller's Birds, którego premiera odbyła się na NZ International Arts Festival w 2006 roku[19].

Przypisy

  1. a b Death od Sir Walter Buller. „Otago Witness”, 25 lipca 1906 (ang.). [dostęp 12-02-2017]. 
  2. a b c d e f Ross Galbreath. Buller, Walter Lawry. „Dictionary of New Zealand Biography” (ang.). [dostęp 11-02-2017]. 
  3. London Gazette”. 25642, s. 5443, 9 listopada 1886 (ang.). [dostęp 11-02-2017]. 
  4. Brewer, M., 'New Zealand and the Legion d'honneur: Officiers, Commandeurs and Dignites', The Volunteers: The Journal of the New Zealand Military Historical Society, 35(3), Marzec 2010, s.136.
  5. Death of Sir Walter Buller, A noted Ornithologist, Evening Post, 20 Lipca 1906, s.6.
  6. Jacqueline Guicciardi. Les tribulations de John Errington de la croix en "chine". „Archipel”, s. 173-176, 1997 (fr.). [dostęp 12-02-2017]. 
  7. The Manawatu Election. „Wanganui Chronicle”, s. 2, 13 stycznia 1876 (ang.). [dostęp 11-02-2017]. 
  8. Wellington. „Evening Post”, s. 2, 11 stycznia 1876 (ang.). [dostęp 11-02-2017]. 
  9. Foxton. „Thames Star”, s. 2, 13 grudnia 1881 (ang.). [dostęp 11-02-2017]. 
  10. Te Aroha Election. „Thames Star”, s. 2, 10 lipca 1891 (ang.). [dostęp 11-02-2017]. 
  11. List of Fellows of the Royal Society 1660 – 2007. Londyn: The Royal Society: Library and Information Services, 2007, s. 54.
  12. Petroica traversi, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 13 lutego 2017]
  13. Aplonis mavornata, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 13 lutego 2017]
  14. Eudyptes sclateri, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 13 lutego 2017]
  15. Coenocorypha pusilla, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 13 lutego 2017]
  16. Thalassarche bulleri, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 12 lutego 2017]
  17. BirdLife International 2016, Cercocebus chrysogaster [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] [dostęp 2017-02-12] (ang.).
  18. Chroicocephalus bulleri, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 12 lutego 2017]
  19. Play shows bird man's treachery (ang.). nzherald.co.nz, 24 lutego 2006. [dostęp 12-02-2017].