Walter Heitz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Walter Heitz
Ilustracja
generał pułkownik generał pułkownik
Data i miejsce urodzenia 8 grudnia 1878
Berlin
Data i miejsce śmierci 9 lutego 1944
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 1898-1944
Siły zbrojne Armia Cesarstwa Niemieckiego (1898-1921)
Reichswehra (1921– 1934)
Wehrmacht (1934-1944)
Stanowiska dowódca VIII Korpusu Armijnego
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego z liśćmi dębu Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego Order Domowy Królewski Hohenzollernów z Mieczami na Wojennej Wstędze Krzyż Żelazny (1813) I Klasy Krzyż Żelazny (1813) II Klasy Krzyż Pamiątkowy Weterana I wojny światowej Krzyż Żelazny I Klasy, ponowne nadanie w 1939 Krzyż Żelazny II Klasy, ponowne nadanie w 1939 Krzyż Hanzeatycki Hamburski

Walter Heitz (ur. 8 grudnia 1878 Berlin, zm. 9 lutego 1944 Moskwa) – niemiecki generał pułkownik z okresu II wojny światowej, odznaczony Krzyżem Rycerskim z Liśćmi Dębu

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W dniu 7 marca 1898 wstąpił do armii jako kandydat na oficera do 36 pułku artylerii polowej[1]. Następnie służy w 72 pułku artylerii polowej Hochmeister. W latach 1901-1903 ukończył szkołę artylerii i inżynieryjną. Po jej ukończeniu jest adiutantem 2 batalionu 72 pułku artylerii polowej, a od 1908 roku adiutantem 72 pułku artylerii polowej.

Po wybuchu I wojny światowej początkowo jest szefem baterii w 4 batalionie 72 pułku artylerii polowej a od grudnia 1916 roku dowódcą 4 batalionu w 36 pułku artylerii polowej, którym dowodzi do 1918 roku. Następnie jest dowódcą batalionu w 72 pułku artylerii polowej do października 1919 roku.

Po zakończeniu I wojny światowej pozostał w wojsku i został instruktorem w szkole artylerii w Jüterbog. Od 1922 roku jest inspektorem artylerii w ministerstwie Reichswehry i funkcję tę pełni do 1927 roku. Później jest dowódcą 1 batalionu 4 pułku artylerii i komendantem szkoły strzelań artyleryjskich w Jüterbog. W 1931 roku przechodzi do sztabu 1 pułku artylerii, a po kilku miesiącach został komendantem twierdzy Königsberg, tę funkcję pełni do 1936 roku. W 1936 roku został Przewodniczącym Sądu Wojskowego Rzeszy i funkcję tę pełnił do 1939 roku.

W dniu 11 września 1939 roku został komendantem utworzonego z terenów Wolnego Miasta Gdańsk i ziem polskich korytarza pomorskiego XX Okręgu Wojskowego Gdańsk – Prusy Zachodnie. Funkcję tę sprawował do 23 października 1939.

W dniu 25 października 1939 roku został dowódcą VIII Korpusu Armijnego. Jako dowódca tego korpusu bierze udział w kampanii francuskiej w 1940 rok, a następnie w ataku na ZSRR w składzie Grupy Armii „Środek” na kierunku BiałystokSmoleńsk. W październiku 1941 roku korpus wycofano do uzupełnienia na teren Francji, a w marcu 1942 roku wraca na front wschodni i wchodzi w skład Grupy Armii „Południe”, a następnie bierze udział w bitwie stalingradzkiej.

W dniu 31 stycznia 1943 roku dostał się do niewoli radzieckiej wraz z resztkami oddziałów VIII Korpusu Armijnego otoczonych w Stalingradzie. Osadzony został w obozie jenieckim w Krasnogorsku. W lutym 1944 roku zachorował i po przewiezieniu do szpitala w Moskwie zmarł.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • podporucznik (Leutnant) (18 sierpnia 1899)
  • porucznik (Oberleutnant) (17 września 1909)
  • kapitan (Hauptmann) (1 października 1913)
  • major (Major) (1 kwietnia 1922)
  • podpułkownik (Oberstleutnant) (1 listopada 1927)
  • pułkownik (Oberst) (1 lutego 1930)
  • generał major (Generalmajor) (1 lutego 1933)
  • generał lejtnant (Generalleutnant) (1 października 1934)
  • generał artylerii (General der Artillerie) (1 kwietnia 1937)
  • generał pułkownik (Generaloberst) (30 stycznia 1943)

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Był to dawny 2 zachodniopruski pułku artylerii armii pruskiej.
  2. W ten sposób było oznaczanie drugie nadanie Krzyża Żelaznego tej samej klasy, ale za działania w II wojnie światowej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Константин Залесский: Железный крест. Самая известная военная награда Второй мировой войны. Moskwa: Яуза-Пресс, 2007. ISBN 978-5-903339-37-2. (ros.)
  • Heitz, Walter (niem.). Lexikon der Wehrmacht. [dostęp 2013-07-05].