Wang Yang (polityk)
 Wang Yang (2019) | |
| Data i miejsce urodzenia |
12 marca 1955 |
|---|---|
| Przewodniczący Narodowego Komitetu Ludowej Politycznej Konferencji Konsultatywnej Chin | |
| Okres |
od 14 marca 2018 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
Wang Yang (chiń. 汪洋; pinyin Wāng Yáng; ur. 12 marca 1955 w Suzhou w prow. Anhui) – chiński polityk, wicepremier Chińskiej Republiki Ludowej w latach 2013-2018.
Należy do grupy etnicznej Han, od 1975 roku jest członkiem rządzącej ChRL-em Komunistycznej Partii Chin[1]. Ukończył studia z zakresu ekonomii politycznej w Centralnej Szkole Partyjnej w Pekinie[2].
W latach 1988–1998 burmistrz Tongling. W latach 90. pełnił szereg funkcji urzędniczych w prowincji Anhui, był m.in. dyrektorem i sekretarzem Prowincjonalnej Komisji Planowania (1992-1993), członkiem Stałego Komitetu Prowincjonalnego KPCh (1993-1998) i wicegubernatorem (1993-1999)[3]. W latach 1999–2003 był członkiem Państwowej Komisji Reform i Planowania[3].
W latach 2005–2007 sekretarz Komitetu Miejskiego KPCh w Chongqingu[1]. Przeprowadził w mieście szereg reform, na czele z poszerzeniem swobody wypowiedzi w mediach[4]. Nie rozwiązał jednak problemów z wszechobecną w mieście korupcją oraz przestępczością zorganizowaną i ostatecznie został zastąpiony na tym stanowisku przez Bo Xilaia[5][6].
W latach 2007–2012 pełnił funkcję przewodniczącego Komitetu Prowincjonalnego KPCh w prowincji Guangdong[1]. Znany jako reformator, za swoich rządów prowadził mocno wolnorynkową politykę gospodarczą i był zwolennikiem politycznego liberalizmu[7][8][9]. Podczas protestów we wsi Wukan w 2011 roku odwołał lokalnych urzędników i pozwolił mieszkańcom, by sami wybrali nowe władze[10].
Od 2007 do 2012 roku był członkiem Stałego Komitetu KPCh i jego Biura Politycznego[1]. W marcu 2013 roku został jednym z 4 wicepremierów ChRL w rządzie Li Keqianga[10]. Piastował to stanowisko do marca 2018 roku. 14 marca 2018 roku został wybrany przewodniczącym Ludowej Politycznej Konferencji Konsultatywnej Chin[11].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Wang Yang 汪洋 One of China's Top Future Leaders to Watch. brookings.edu. [dostęp 2013-04-17]. (ang.).
- 1 2 Wang Yang - Vice-premier of State Council. chinadaily.com.cn, 2013-03-31. [dostęp 2013-04-17]. (ang.).
- ↑ Fong Tak-ho: Wang Yang: A rising star in China. atimes.com, 2007-05-03. [dostęp 2013-04-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-04-17)]. (ang.).
- ↑ Francesco Sisci: Bo Xilai focuses multiparty vision. atimes.com, 2011-04-20. [dostęp 2013-04-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-04)]. (ang.).
- ↑ Kent Ewing: Bo Xilai: China's brash populist. atimes.com, 2010-03-19. [dostęp 2013-04-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-11-28)]. (ang.).
- ↑ Rowan Callick: China's Shenzhen starts spreading the news. theaustralian.com.au, 2008-10-11. [dostęp 2013-04-17]. (ang.).
- ↑ Sui-Lee Wee and James Pomfret: Wang Yang: reformist credentials tested by Chinese system. reuters.com, 2012-08-24. [dostęp 2013-04-17]. (ang.).
- ↑ Southern Chinese Leader Wang Yang’s Star Rises With Angela Merkel’s Visit. bloomberg.com, 2012-02-04. [dostęp 2013-04-17]. (ang.).
- 1 2 Who’s Who in China’s New Government Leadership Lineup. bloomberg.com, 2013-03-16. [dostęp 2013-04-17]. (ang.).
- ↑ China Focus: Wang Yang elected chairman of China's top political advisory body. xinhuanet.com, 2018-03-14. [dostęp 2018-03-17]. (ang.).