Wapnica (powiat kamieński)

Wapnica
	wieś
	; Jezioro Turkusowe i Wapnica
Państwo	Polska
Województwo	zachodniopomorskie
Powiat	kamieński
Gmina	Międzyzdroje
Liczba ludności (2021)	526
Strefa numeracyjna	91
Kod pocztowy	72-500
Tablice rejestracyjne	ZKA
SIMC	0779443
	Położenie na mapie gminy Międzyzdroje Wapnica
	Położenie na mapie Polski Wapnica
	Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego Wapnica
	Położenie na mapie powiatu kamieńskiego Wapnica
	53°52′50″N 14°26′11″E/53,880556 14,436389
	Multimedia w Wikimedia Commons

Wapnica (niem. Kalkofen) – wieś w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Międzyzdroje, 5,5 km na południe od Międzyzdrojów.

Położenie i charakterystyka

Wieś położona na wyspie Wolin, wzdłuż południowego skraju Doliny Trzciągowskiej, pomiędzy leśnymi Pagórkami Lubińsko-Wapnickimi, w bezpośredniej bliskości Wolińskiego Parku Narodowego. Na południu Jezioro Turkusowe i obszar ochrony ścisłej im. prof. Władysława Szafera. 1 km na wschód-północny wschód obszar ochrony ścisłej im. dr. Bogdana Dyakowskiego. Na zachodzie, nad jeziorem Wicko Wielkie (zatoka Zalewu Szczecińskiego) – port Wapnica.

Wieś letniskowa, założona w połowie XVII w., dawniej znana z rozległych pokładów kredy (porwak lodowcowy), która była tu wydobywana na potrzeby dużej cementowni w pobliskim Lubinie (0,5 km na południe od portu w Wapnicy).

Jezioro Turkusowe – jedna z atrakcji Wolińskiego Parku Narodowego, na południu Wapnicy. Jezioro powstało na skutek zalania wyrobisk dawnej kopalni kredy wodami podskórnymi. Na południowym wysokim brzegu (Piaskowa Góra) punkt widokowy. W pobliżu znakowany niebieski turystyczny Szlak Nad Bałtykiem i Zalewem Szczecińskim (Międzyzdroje – Wolin)^[4].

Znajduje się tu Szkoła Podstawowa nr 2^[5].

Kaplica adaptowana z budynku mieszkalnego. W pobliżu plebania parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Lubinie^[6].

Historia

W 1925 Wapnica liczyła 535 mieszkańców. 1 kwietnia 1937 miejscowość została włączona do Lubina wraz z sąsiednim Wickiem i Zalesiem^[7]^[8]^[9].

Po II wojnie światowej Wapnica tworzyła sołectwo w gminie Dargobądz^[10]. W 1954 r. w wyniku reformy administracji Wapnicę włączono do nowo utworzonej gromady Dargobądz^[11]. 1973 w reformie znoszącej gromady Wapnicę włączono do miasta Świnoujście^[12]. 15 marca 1984 Wapnicę wyłączono ze Świnoujścia, weszła ona w skład nowo utworzonej gminy Międzyzdroje^[13].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa szczecińskiego.

Pomniki przyrody i drzewa pomnikowe

cisy na ul. Turkusowej:
- „Turkus 1” – o obwodzie 270 cm
- „Turkus 2” – o obwodach 105+55+90 cm
- „Turkus 3” – o obwodach: 45+60+50+50 cm
- „Turkus 4” – o obwodzie 70 cm
- „Turkus 5” – o obwodzie 170 cm
- „Turkus 6” – o obwodach 125+90 cm
dąb „Prastary” (ul. Turkusowa) o obwodzie 705 cm, podpalony w 2015 roku^[14]
dęby „Bliźniaki”
dęby „Pamięci” (ul. Turkusowa i ul. Jodłowa) o obwodzie średnim 250 cm, dęby zasadzone na rzucie trójkąta równobocznego o boku 2 m
dąb „Perun” – dąb szypułkowy (ul. Turkusowa 16)
dęby szypułkowe na ul. Turkusowej:
- dąb „Orlik 1”,
- dąb „Orlik 2”,
- dąb „Orlik 3”^[15]

Przypisy

↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 144133.
↑ Polska w Liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2023-11-24] (pol.).
↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1336 [zarchiwizowane 2022-10-26] .
↑ Jerzy Kosacki, Bogdan Kucharski: Pomorze Zachodnie i Środkowe. Przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 2001, s. 117. ISBN 83-7200-583-4.
↑ Szkoła podstawowa nr 2 – BIP Urząd Miejski w Międzyzdrojach [online], bip.miedzyzdroje.pl [dostęp 2016-01-08] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-05] .
↑ Roman Kostynowicz: Kościoły archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Szczecin: Ottonianum, 2000, s. 407. ISBN 83-7041-202-5.
↑ http://gemeinde.kalkofen.kreis-usedom-wollin.de
↑ http://kalkofen.kreis-usedom-wollin.de
↑ Fritz R.F.R. Barran Fritz R.F.R., Städte-Atlas Pommern Karten und Pläne von Altdamm bis Zanow, Würzburg 2005, ISBN 978-3-8003-3097-3, OCLC 76664813 [dostęp 2021-05-06] .
↑ Szczeciński Dziennik Wojewódzki. R.4, nr 13 (5 sierpnia 1948)
↑ Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Szczecinie z dnia 30 listopada 1954 r., Nr. 15, Poz. 67
↑ Dz.U. z 1972 r. nr 50, poz. 326
↑ Dz.U. z 1984 r. nr 14, poz. 63
↑ Krzysztof Borkowski, Robert Tomusiak, Paweł Zarzyński. Drzewa Polski. 2016. PWN. s. 271
↑ Jerzy M. Kosacki. Zbiór drzew pomnikowych i pomników przyrody z własnymi nazwami rosnących na terenie województwa zachodniopomorskiego. „Wędrowiec Zachodniopomorski”. 22/2007, s. 56-57, 2007. ISSN 1642-8455. (pol.).

Zobacz też

Lubin, Świnoujście, Wicko, Zalesie

[prng-1] Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 144133.

[populacja2021-2] Polska w Liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2023-11-24] (pol.).

[3] Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1336 [zarchiwizowane 2022-10-26] .

[4] Jerzy Kosacki, Bogdan Kucharski: Pomorze Zachodnie i Środkowe. Przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 2001, s. 117. ISBN 83-7200-583-4.

[5] Szkoła podstawowa nr 2 – BIP Urząd Miejski w Międzyzdrojach [online], bip.miedzyzdroje.pl [dostęp 2016-01-08] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-05] .

[6] Roman Kostynowicz: Kościoły archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Szczecin: Ottonianum, 2000, s. 407. ISBN 83-7041-202-5.

[7] ttp://gemeinde.kalkofen.kreis-usedom-wollin.de

[8] ttp://kalkofen.kreis-usedom-wollin.de

[9] Fritz R.F.R. Barran Fritz R.F.R., Städte-Atlas Pommern Karten und Pläne von Altdamm bis Zanow, Würzburg 2005, ISBN 978-3-8003-3097-3, OCLC 76664813 [dostęp 2021-05-06] .

[10] Szczeciński Dziennik Wojewódzki. R.4, nr 13 (5 sierpnia 1948)

[11] Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Szczecinie z dnia 30 listopada 1954 r., Nr. 15, Poz. 67

[12] Dz.U. z 1972 r. nr 50, poz. 326

[13] Dz.U. z 1984 r. nr 14, poz. 63

[drzewapolski-14] Krzysztof Borkowski, Robert Tomusiak, Paweł Zarzyński. Drzewa Polski. 2016. PWN. s. 271

[15] Jerzy M. Kosacki. Zbiór drzew pomnikowych i pomników przyrody z własnymi nazwami rosnących na terenie województwa zachodniopomorskiego. „Wędrowiec Zachodniopomorski”. 22/2007, s. 56-57, 2007. ISSN 1642-8455. (pol.).

[2]

[3]

[1]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

Miasto	Międzyzdroje
Wsie	Lubin Wapnica Wicko
Osady	Biała Góra Grodno
Część miasta	Lubiewo
Części wsi	Kępa Trzciągowo Zalesie
Pozostałe miejscowości	Gosań Kępieńce Rozkolnik

Części miasta	Bożyce Chorzelin Czajczyn Dalimierz Grębice Karsibór Klicz Kwarantanna Lubiewo (leśniczówka) Łunowo Ognica Osiecze Paprotno Płachcin Przytór Śpikorz Smogorze Ulno Warszów
Jednostki planistyczne	Śródmieście Dzielnica Nadmorska Osiedle Matejki Osiedle Posejdon Osiedle Zachodnie
Dawniej w granicach miasta	Gosań (1972–84) Jaromin (Grodno) (1972–84) Kępieńce (1972–84) Lubiewo (1972–84) Lubin (1972–84) Międzyzdroje (1972–84) Rozkolnik (1972–84) Wapnica (1972–84) Wicko (1972–84)