Wapnica (powiat kamieński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wapnica
Jezioro Turkusowe i Wapnica
Jezioro Turkusowe i Wapnica
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat kamieński
Gmina Międzyzdroje
Liczba ludności 350
Strefa numeracyjna (+48) 91
Kod pocztowy 72-500
Tablice rejestracyjne ZKA
SIMC 0779443
Położenie na mapie gminy Międzyzdroje
Mapa lokalizacyjna gminy Międzyzdroje
Wapnica
Wapnica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wapnica
Wapnica
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Wapnica
Wapnica
Ziemia 53°52′45″N 14°26′37″E/53,879167 14,443611
Mapa wyspy Wolin z zaznaczoną Wapnicą

Wapnica (niem. Kalkofen) - wieś w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Międzyzdroje, 5,5 km na południe od Międzyzdrojów.

Położenie i charakterystyka[edytuj]

Wieś położona na wyspie Wolin, wzdłuż południowego skraju Doliny Trzciągowskiej, pomiędzy leśnymi Pagórkami Lubińsko-Wapnickimi Wolińskiego Parku Narodowego. Na południu Jezioro Turkusowe i obszar ochrony ścisłej im. prof. Władysława Szafera. 1 km na wschód-północny wschód obszar ochrony ścisłej im. dr. Bogdana Dyakowskiego. Na zachodzie, nad jeziorem Wicko Wielkie (zatoka Zalewu Szczecińskiego) - port Wapnica.

Wieś letniskowa, założona w połowie XVII w., dawniej znana z rozległych pokładów kredy (porwak lodowcowy), która była tu wydobywana na potrzeby dużej cementowni w pobliskim Lubinie (0,5 km na południe od portu w Wapnicy).

Jezioro Turkusowe - jedna z atrakcji Wolińskiego Parku Narodowego, na południu Wapnicy. Jezioro powstało na skutek zalania wyrobisk dawnej kopalni kredy wodami podskórnymi. Na południowym wysokim brzegu (Piaskowa Góra) punkt widokowy. W pobliżu znakowany niebieski turystyczny Szlak Nad Bałtykiem i Zalewem Szczecińskim (MiędzyzdrojeWolin)[1].

Znajduje się tu również Szkoła Podstawowa nr 2 przy ul. Jodłowej 3[2].

Kaplica adaptowana z budynku mieszkalnego (ul. Turkusowa 7). W pobliżu (ul. Turkusowa 9) plebania parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Lubinie[3].

W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa szczecińskiego.

Pomniki przyrody i drzewa pomnikowe[edytuj]

  • cisy na ul. Turkusowej:
    • "Turkus 1" - o obwodzie 270 cm
    • "Turkus 2" - o obwodach 105+55+90 cm
    • "Turkus 3" - o obwodach: 45+60+50+50 cm
    • "Turkus 4" - o obwodzie 70 cm
    • "Turkus 5" - o obwodzie 170 cm
    • "Turkus 6" - o obwodach 125+90 cm
  • dąb "Prastary" (u. Turkusowa) o obwodzie 705 cm, podpalony w 2015 roku[4]
  • dęby "Bliźniaki"
  • dęby "Pamięci" (ul. Turkusowa i ul. Jodłowa) o obwodzie średnim 250 cm, dęby zasadzone na rzucie trójkąta równobocznego o boku 2 m
  • dąb "Perun" - dąb szypułkowy (ul. Turkusowa 16)
  • dęby szypułkowe na ul. Turkusowej:
    • dąb "Orlik 1",
    • dąb "Orlik 2",
    • dąb "Orlik 3"[5]

Przypisy

  1. Jerzy Kosacki, Bogdan Kucharski: Pomorze Zachodnie i Środkowe. Przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 2001, s. 117. ISBN 83-7200-583-4.
  2. Szkoła podstawowa nr 2 - BIP Urząd Miejski w Międzyzdrojach, bip.miedzyzdroje.pl [dostęp 2016-01-08].
  3. Roman Kostynowicz: Kościoły archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Szczecin: Ottonianum, 2000, s. 407. ISBN 83-7041-202-5.
  4. Krzysztof Borkowski, Robert Tomusiak, Paweł Zarzyński. Drzewa Polski. 2016. PWN. s.271
  5. Jerzy M. Kosacki. Zbiór drzew pomnikowych i pomników przyrody z własnymi nazwami rosnących na terenie województwa zachodniopomorskiego. „Wędrowiec Zachodniopomorski”. 22/2007, s. 56-57, 2007. ISSN 1642-8455 (pol.). 

Zobacz też[edytuj]