Wargacz tęczak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wargacz tęczak
Labrus mixtus[1]
Linneusz, 1758
Samiec
Samiec
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd okoniokształtne
Podrząd wargaczowce
Rodzina wargaczowate
Rodzaj Labrus
Gatunek wargacz tęczak
Synonimy
  • Labrus bimaculatus (Linneusz, 1758)[2]
  • Labrus carneus (Ascanius, 1772)
  • Labrus coeruleus (Ascanius, 1772)
  • Labrus coquus (Gmelin, 1789)
  • Labrus larvatus (Lowe, 1852)
  • Labrus lineatus (Bonnaterre, 1788)
  • Labrus luvarus (Rafinesque, 1810)
  • Labrus ossifagus (Linneusz, 1758)
  • Labrus quadrimaculatus (Risso, 1827)
  • Labrus trimaculatus (Bonnaterre, 1788)
  • Labrus variegatus (Gmelin, 1789)
  • Labrus varius (Linneusz, 1758)
  • Labrus vetula (Bloch, 1792)
  • Sparus formosus (Shaw, 1790)
Portal Portal Zoologia

Wargacz tęczak (Labrus mixtus) – gatunek ryby z rodziny wargaczowatych (Labridae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w północnym Atlantyku od Norwegii i północnej Szkocji do Senegalu oraz wokół Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich. Także w Morzu Śródziemnym.

Ryba żyjąca nad dnem żwirowatym i skalistym obficie porośniętym glonami oraz na łąkach trawy morskiej na głębokości do 200 m. Ryba żyjąca samotnie, aktywna jedynie w dzień, noc spędza w pieczarach i rozpadlinach skalnych.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Dorasta maksymalnie samice do 30 cm a samce do 35 cm. Ciało wydłużone o długim pysku i głowie. Szczęki daleko wysuwalne z grubymi, mięsistymi wargami, na każdej z nich uzębienie w postaci rzędu silnych stożkowatych zębów, kość podniebienia bezzębna, natomiast dolna kości gardłowe zrośnięte w silną płytkę żującą. Łuski wzdłuż linii bocznej od 50-60 łusek przebiegających równolegle do linii grzbietu. Płetwa grzbietowe długa, niepodzielona podparta 16–19 twardymi i 11–14 miękkimi promieniami. Płetwa odbytowa podparta 3 twardymi i 9–12 miękkimi promieniami.

Ubarwienie bardzo zmienne. Samce mają niebiesko opalizującą głowę z ciemnymi podłużnymi paskami, przechodzącymi na żółte lub pomarańczowo zabarwione boki. W okresie godowym na czole pojawia się im biała plama. Samice są ubarwione żółto lub czerwonopomarańczono z trzema ciemnymi plamami na grzbiecie, między nimi występują białe pola.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Odżywia się drobnymi skorupiakami, mięczakami i wieloszczety.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Tarło odbywa się latem. Samiec buduje specjalne gniazdo na dnie, do którego składana jest ikra. Samiec opiekuje się złożonymi jajami i broni gniazda.

Przypisy

  1. Labrus mixtus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Nazwa łacińska częściej stosowana w polskiej literaturze.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby morskie. Warszawa: Świat Książki, 1996. ISBN 83-7129-306-2.
  • Labrus mixtus. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 13 września 2010]
  • Labrus mixtus (ang.). WoRMS World Register of Marine Species. [dostęp 2010-09-13].