Warsonofiusz (Doroszkiewicz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Warsonofiusz
Bazyli Doroszkiewicz
biskup siemiatycki
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 2 czerwca 1956
Bielsk Podlaski
przełożony Domu zakonnego św. Dymitra Sołuńskiego w Sakach
Okres sprawowania 2001–2009
biskup siemiatycki
Okres sprawowania od 2017
Wyznanie prawosławne
Kościół Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny
Inkardynacja Diecezja warszawsko-bielska
Śluby zakonne 18 grudnia 1990
Diakonat 9 października 1980
Prezbiterat 14 września 1983
Nominacja biskupia 24 sierpnia 2017
Chirotonia biskupia 8 października 2017
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 8 października 2017
Miejscowość Siemiatycze
Miejsce Cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Konsekrator Sawa (Hrycuniak)
Współkonsekratorzy Abel (Popławski), Jakub (Kostiuczuk), Jerzy (Pańkowski), Paisjusz (Martyniuk), Grzegorz (Charkiewicz), Atanazy (Nos), Paweł (Tokajuk), Andrzej (Borkowski)

Warsonofiusz (ofic. tyt. Jego Ekscelencja Najprzewielebniejszy Warsonofiusz, Prawosławny Biskup Siemiatycki), imię świeckie Bazyli Doroszkiewicz[1] (ur. 2 czerwca 1956 w Bielsku Podlaskim[2]) – polski biskup prawosławny, doktor habilitowany nauk teologicznych.

Życiorys[edytuj]

Urodził się w rodzinie prawosławnego duchownego, ks. Włodzimierza Doroszkiewicza[3].

Po ukończeniu Prawosławnego Seminarium Duchownego w Warszawie, kontynuował (od 1976 r.) naukę w Wyższym Prawosławnym Seminarium Duchownym w Jabłecznej. Następnie studiował na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie, którą ukończył w 1981 r. obroną pracy magisterskiej pt. „Święty Serafin z Sarowa a mistyka prawosławna”, napisaną pod kierunkiem biskupa łódzkiego i poznańskiego Sawy[3].

8 października 1980 r. w monasterze w Jabłecznej przyjął postrzyżyny w riasofor. Następnego dnia w tym samym miejscu otrzymał z rąk biskupa lubelskiego Szymona święcenia diakońskie. W latach 1982–1989 przebywał na stypendiach w USA, Grecji i Francji, gdzie zgłębiał wiedzę teologiczną i znajomość języków obcych. Święcenia kapłańskie otrzymał 14 września 1983 r. w USA z rąk metropolity Waszyngtonu, całej Ameryki i Kanady Teodozjusza (zwierzchnika Kościoła Prawosławnego w Ameryce)[3].

Po powrocie do kraju, w latach 1989–1990 był namiestnikiem monasteru w Jabłecznej[4] oraz rektorem działającego tam Wyższego Prawosławnego Seminarium Duchownego. 18 grudnia 1990 r. w monasterze w Jabłecznej na ręce biskupa lubelskiego i chełmskiego Abla złożył śluby monastyczne małej schimy z imieniem Warsonofiusz, na cześć św. Warsonofiusza Wielkiego. W 1995 r. został podniesiony do godności ihumena, a 18 marca 2004 r. otrzymał godność archimandryty. W latach 1991–1998 był kapelanem Prawosławnego Domu Opieki „Betania” w Stanisławowie, a w latach 1992–1998 wikariuszem warszawskiej parafii katedralnej[3].

W 2001 r. uzyskał stopień doktora nauk teologicznych broniąc na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie pracy dotyczącej dialogu Kościoła Prawosławnego z Kościołami Dochalcedońskimi. W latach 1998–2001 był prorektorem Prawosławnego Seminarium Duchownego w Warszawie[5], a do 2005 r. również jego wykładowcą[3]. W latach 2001–2009 był proboszczem parafii pod wezwaniem św. Dymitra w Sakach[6] oraz pierwszym przełożonym nowopowołanego monasteru św. Dymitra Sołuńskiego w Sakach[7].

9 czerwca 2011 r. Rada Wydziału Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie nadała mu stopień doktora habilitowanego. Pracował w Katedrze Teologii Prawosławnej Uniwersytetu w Białymstoku (w latach 2007–2009 jako asystent, w latach 2009–2013 jako adiunkt, a w latach 2013–2016 jako profesor nadzwyczajny). Jest autorem kilkunastu monografii, m.in.: „Dzieje Wschodnich Rzymian”, „W cieniu Chalcedonu”, „Monastycyzm bizantyński od połowy IX do połowy XV wieku”, „Cesarz i dogmat” oraz ponad 80 artykułów naukowych. Wielokrotnie reprezentował Cerkiew prawosławną w Polsce na zagranicznych konferencjach naukowych[3].

Był wiceprezesem Komitetu Krajowego Towarzystwa Biblijnego w Polsce na kadencję 2011–2016[8]. Brał udział w przygotowaniu ekumenicznego przekładu Biblii, był autorem tłumaczenia Księgi Barucha i Listu Jeremiasza[9].

24 sierpnia 2017 r. Święty Sobór Biskupów Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego wybrał go biskupem pomocniczym diecezji warszawsko-bielskiej z tytułem biskupa siemiatyckiego[10]. Jego chirotonia biskupia odbyła się 8 października 2017 r. w cerkwi Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Siemiatyczach[11], pod przewodnictwem metropolity warszawskiego i całej Polski Sawy[3].

Przypisy

  1. http://arca.unive.it/bitstream/10278/29228/1/Naumow,%20Athos.pdf
  2. http://zarubezhje.narod.ru/av/v_102.htm
  3. a b c d e f g Oficjalna strona Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego – Chirotonia biskupia archimandryty Warsonofiusza [dostęp: 08.10.2017.]
  4. S. Żeleźniakowicz, Istorija Jabłoczinskogo Swiato-Onufrijewskogo Monastyria, T. III. Warszawa: Warszawska Metropolia Prawosławna, 2006, ​ISBN 978-83-60311-03-5
  5. Historia Monasteru św. Dymitra (pol.). old.cerkiew.pl. [dostęp 2015-02-23].
  6. Historia (pol.). saki.pl. [dostęp 2015-02-23].
  7. Powstał monaster w Sakach (pol.). cerkiew.pl. [dostęp 2015-02-23].
  8. Komitet Krajowy (pol.). tb.org.pl/. [dostęp 2015-02-23].
  9. Nota edytorska (pol.). ksiazki.onet.pl. [dostęp 2015-02-23].
  10. Czterech nowych biskupów Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego (pol.). ekumenizm.pl. [dostęp 2017-08-24].
  11. Archimandryta prof. dr hab. Warsonowiusz Doroszkiewicz otrzymał święcenia biskupie – Wrota Podlasia, www.wrotapodlasia.pl [dostęp 2017-10-08] (pol.).


Poprzednik
Abel (Popławski)
Namiestnik monasteru św. Onufrego w Jabłecznej
1989 – 1990
Następca
Rafael (Żuk)
Poprzednik
Powstanie monasteru
Namiestnik monasteru św. Dymitra Sołuńskiego w Sakach
2001 – 2009
Następca
Tymoteusz (Sawczuk)