Warsonofiusz (Griniewicz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Warsonofiusz
Konstantin Griniewicz
arcybiskup kaliniński i kaszyński
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 1875
gubernia grodzieńska
Data śmierci 13 marca 1958
arcybiskup kaliniński i kaszyński
Okres sprawowania 1956–1958
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia kalinińska i kaszyńska
Śluby zakonne 14 grudnia 1945
Diakonat do 1902
Prezbiterat 1902
Sakra biskupia 30 grudnia 1945
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 30 grudnia 1945
Konsekrator Aleksy I
Współkonsekratorzy Jan (Sokołow), Grzegorz (Czukow), Łukasz (Wojno-Jasieniecki), Korneliusz (Popow), Bartłomiej (Gorodcow)

Warsonofiusz, imię świeckie Konstantin Diomidowicz Griniewicz (16 (28) maja 1875, Katyń, Ujezd Smoleński, gubernia smoleńska — 13 marca 1958, Kalinin) – biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego pochodzenia białoruskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny chłopskiej. Ukończył seminarium duchowne w Mohylewie, zaś w 1902 uzyskał dyplom kandydata nauk teologicznych w Kazańskiej Akademii Duchownej. W tym samym roku został wyświęcony na kapłana. Pracę duszpasterską prowadził w Homlu.

W latach 1927–1932 odbywał wyrok pięciu lat łagru w obozie urządzonym w byłym Monasterze Sołowieckim. Po zwolnieniu podjął pracę duszpasterską w cerkwi Opieki Matki Bożej na górze Łyszczykowej w Moskwie. 14 grudnia 1945 złożył wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię Warsonofiusz. Trzy dni później otrzymał godność archimandryty.

30 grudnia 1945 miała miejsce jego chirotonia na biskupa grodzieńskiego i baranowickiego. W charakterze konsekratorów wzięli w niej udział m.in. patriarcha moskiewski i całej Rusi Aleksy, metropolita kijowski i halicki Jan, metropolita leningradzki i nowogrodzki Grzegorz, arcybiskup tambowski i miczuriński Łukasz. Po trzech latach jego tytuł uległ zmianie na grodzieński i lidzki. Biskup Warsonofiusz zorganizował w Grodnie kursy teologiczne, kształcące duchownych i świeckich eparchii. W 1948 został przeniesiony na katedrę siemipałatyńską i pawłodarską. Po dwóch latach został biskupem czkałowskim i buzułuckim. W 1953 na własną prośbę uzyskał przeniesienie w stan spoczynku.

W 1954 Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego wyznaczył go do objęcia katedry kalinińskiej i kaszyńskiej. Urząd ten sprawował do 1958, równocześnie do 1956 był locum tenens eparchii wielkołuckiej. W 1956 otrzymał godność arcybiskupa. Zmarł w 1958 i został pochowany na cmentarzu w Twerze.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Benedykt (Bobkowski)
Biskup grodzieński
1945 – 1948
Następca
Paisjusz (Obrazcow)
Poprzednik
Palladiusz (Szerstiennikow)
Biskup siemipałatyński
1948 – 1950
Następca
Eparchia zlikwidowana
Poprzednik
Aleksy (Siergiejew)
Biskup kaliniński
1954 – 1958
Następca
Teodozjusz (Pogorski)