Warszów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb Świnoujścia Warszów
Część miasta Świnoujścia
Ilustracja
Dom kultury w Warszowie
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Miasto Świnoujście
W granicach Świnoujścia 1939-54 i od 1959
SIMC 0979946
Kod pocztowy 72-602
Tablice rejestracyjne ZSW
Położenie na mapie Świnoujścia
Mapa lokalizacyjna Świnoujścia
Warszów
Warszów
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Warszów
Warszów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Warszów
Warszów
Ziemia53°54′20″N 14°16′00″E/53,905556 14,266667
MDK Świnoujście-Warszów Strona internetowa
Portal Portal Polska

Warszówczęść miasta[1] Świnoujścia o charakterze przemysłowym, położona na wyspie Wolin, przy wschodnim brzegu cieśniny Świny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Od 1939 r. w granicach Świnoujścia[2]. 5 października 1954 r. wyłączony ze Świnoujścia stał się siedzibą gromady Warszów (obejmującej również Klicz i Chorzelin). 13 listopada 1954 r. Warszów uzyskał status samodzielnego osiedla (jednostki administracyjnej)[3]. Warszów został włączony ponownie do Świnoujścia 31 grudnia 1959 roku[4].

Do 1945 r. stosowano niemiecką nazwę Ostswine. W 1947 r. ustalono urzędowo polską nazwę Warszów[5]. Stanisław Rospond wskazał także dawne historyczne nazwy: Warsowe, Warsouu[6].

Zabudowa[edytuj | edytuj kod]

Na północy falochron o długości 1400 m, szeroka plaża, na granicy lasu wieża dyspozycyjna kapitanatu portu (wysokość ponad 40 m), latarnia morska, z 1854–57 (najwyższa na polskim wybrzeżu, o wysokości 68 m)[7], XIX-wieczna pruska twierdza Fort Gerharda (Fort Wschodni) oraz ruiny schronów z okresu II wojny światowej[8].

Przy ul. Sosnowej znajduje się kościół parafialny pw. św. Wojciecha, współczesny z 1980, żelbetowy, na rzucie ośmioboku. Wewnątrz dwie gotyckie rzeźby z XV w.: Madonna z Dzieciątkiem na półksiężycu i św. Jan Ewangelista z kielichem[9].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Port morski Świnoujście na Warszowie (widok z latarni)

Największymi zakładami przemysłowymi są OT Port Świnoujście oraz Morska Stocznia Remontowa.

Na północ od Warszowa znajduje się Terminal gazu płynnego LNG.

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Warszów jest głównym ośrodkiem komunikacyjnym Świnoujścia: terminal promów morskich, przystań miejskiej przeprawy promowej do centrum miasta, dworzec i dwa przystanki kolejowe (Świnoujście Warszów i Świnoujście Port), dworzec PKS, pętla autobusów miejskich linii nr 1, 5, 7, 10.

Samorząd pomocniczy[edytuj | edytuj kod]

Świnoujście utworzyło jednostkę pomocniczą miasta – „Osiedle Warszów”. Organem stanowiącym jest Ogólne Zebranie Mieszkańców Osiedla Warszów, a organem wykonawczym jest Zarząd Osiedla Warszów, który składa się z 7 członków[11].

Oświata i kultura[edytuj | edytuj kod]

Szkolnictwo prawobrzeżnego Świnoujścia to Zespół Szkół Morskich im. Eugeniusza Kwiatkowskiego, Technikum Elektryczne, Szkoła Podstawowa nr 2 im. Henryka Sucharskiego oraz Gimnazjum Publiczne nr 3 im. Orła Białego.

Dom Kultury Warszów (Filia nr 2 MDK w Świnoujściu), ul. Sosnowa 18. W ramach zajęć zespoły muzyczno-wokalne: „Sztorm”, „Smyki”, mały szantowy, Szkoła Tańca „Jantar”, kółka zainteresowań plastyczne i modelarskie[12].

Przy dworcu kolejowym węzeł znakowanych szlaków turystycznych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  2. dr Józef Pluciński: Osiedle wymazane z mapy (pol.). iswinoujscie.pl, 2008-11-30. [dostęp 2010-03-18].
  3. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 października 1954 r. w sprawie utworzenia osiedli (Dz.U. z 1954 r. Nr 49, poz. 253)
  4. Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 4 grudnia 1959 r. (Dz.U. z 1959 r. Nr 66, poz. 406)
  5. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 1 lipca 1947 r. (M.P. z 1947 r. Nr 37, poz. 297, s. 10)
  6. Stanisław Rospond: Słownik etymologiczny miast i gmin PRL. Wrocław: Ossolineum, 1984, s. 392. ISBN 83-04-01090-9.
  7. Czesław Piskorski: Świnoujście i okolice. Przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1985, s. 46-51, seria: Biblioteczka przewodników po uzdrowiskach i miejscowościach wczasowych. ISBN 83-217-2480-9.
  8. Piotr Laskowski, Andrzej Wroński: Świnoujskie fortyfikacje. Świnoujście: AWR Artol, 1997, s. 13-21, 73-81. ISBN 83-907878-0-6.
  9. Roman Kostynowicz: Kościoły archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej, Tom II. Szczecin: Ottonianum, 2000, s. 412. ISBN 83-7041-202-5.
  10. Jerzy M. Kosacki. Zbiór drzew pomnikowych i pomników przyrody z własnymi nazwami rosnących na terenie województwa zachodniopomorskiego. „Wędrowiec Zachodniopomorski”. 22/2007, s. 59, 2007. Regionalna Pracownia Krajoznawcza PTTK w Szczecinie. ISSN 1642-8455 (pol.). 
  11. Uchwała Nr XI/94/2003 Rady Miasta Świnoujścia z dnia 3 lipca 2003 r. ws. utworzenia jednostki pomocniczej Osiedla Warszów (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2003 r. Nr 103, poz. 1738)
  12. Filia MDK Świnoujście-Warszów. Miejski Dom Kultury w Świnoujściu. [dostęp 2009-03-22].