Warszawska Fabryka Motocykli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Warszawska Fabryka Motocykli
Ilustracja
Państwo  Polska
Adres ul. Mińska 25
Warszawa
Data założenia 1951
Data likwidacji 1965
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Warszawska Fabryka Motocykli
Warszawska Fabryka Motocykli
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Warszawska Fabryka Motocykli
Warszawska Fabryka Motocykli
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Warszawska Fabryka Motocykli
Warszawska Fabryka Motocykli
Ziemia52°14′58,9″N 21°03′39,9″E/52,249694 21,061083
Logotyp WFM umieszczany na zbiorniku paliwa motocykli (1964)
Logotyp WFM odlewany na osłonie iskrownika silnika motocyklowego (1964)

Warszawska Fabryka Motocykli (WFM) – nieistniejąca fabryka motocykli w Warszawie z siedzibą na Grochowie, przy ul. Mińskiej 25.

Opis[edytuj | edytuj kod]

WFM, zwyczajowo nazywana wuefemką, powstała w 1951 r. z przekształcenia Warszawskich Zakładów Naprawy Samochodów, które utworzono na bazie Zakładów Sprzętu Transportowego nr 2 i Państwowych Zakładów Samochodowych nr 2. WFM przejęła z Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego Psie Pole produkcję silników motocyklowych o pojemności 125 cm3, a także produkcję motocykla SHL 125 cm3 z Kieleckich Zakładów Wyrobów Metalowych (KZWM). WFM opracowała własne konstrukcje - motocykli: M06 w kilku odmianach, prototypowy M16 oraz skuterów: prototypy Żuk, Bąk i Osa produkowana w odmianach M50 i M52.

W dniu 1 stycznia 1965[1] r. nastąpiło połączenie zakładów WFM z sąsiednimi Polskimi Zakładami Optycznymi, po czym zaczęto stopniowo wygaszać produkcje. Nieruchomości i maszyny przejęły PZO, nadal produkując silniki i części zamienne.

Produkcja 1951–1965[edytuj | edytuj kod]

  • motocykle (4 typy) – 600 000 sztuk
  • skutery (2 typy) – 28 000 sztuk
  • silniki (6 typów) – 250 000 sztuk – dostarczane zakładom w Świdniku i Kielcach

W kulturze masowej[edytuj | edytuj kod]

  • Pod koniec lat 50. nad sklepem firmowym WFM na ul. Kruczej 16/18 umieszczono neon autorstwa Tadeusza Rogowskiego przedstawiającego motocyklistę na motocyklu wraz z napisem "-W-F-M-"[2][3]. Obecnie w Neon Muzeum znajduję się częściowa rekonstrukcja neonu[4].
  • W Polskiej Kronice Filmowej przedstawiono historię posiadacza nowego motocykla SHL M05 wyprodukowanego w WFM, który po bardzo krótkim czasie od zakupu ulega awarii. Komentator skarży się na nieskuteczny proces kontroli technicznej w Warszawskiej Fabryce Motocykli[5].
  • Motocykle z WFM można zobaczyć m.in. w filmach Dzięcioł[6], Małżeństwo z rozsądku[7] i Jestem mordercą[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jacek Urbańczyk, Naprawa motocykli WFM, 1966.
  2. Neonstory: Neonowe traktory. 03.12.2018. [dostęp 2019-09-06].
  3. Światła miasta. [dostęp 2019-09-06].
  4. Katarzyna Tutko: Muzeum Neonów w Warszawie – reklamy świetlne z dawnych lat. 2018-12-02. [dostęp 2019-09-06].
  5. Polska Kronika Filmowa: Kupiłem SHL-kę. [dostęp 2019-09-06].
  6. WFM w filmie Dzięcioł. [dostęp 2019-09-07].
  7. WFM M06 w filmie Małżeństwo z rozsądku. [dostęp 2019-09-07].
  8. WFM M06 w filmie Jestem mordercą. [dostęp 2019-09-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Zieliński, Polskie konstrukcje motoryzacyjne 1947–1960, Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, Warszawa 1985, ​ISBN 83-206-1541-0
  • Andrzej Zieliński, Polskie konstrukcje motoryzacyjne 1961–1965, Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, Warszawa 2008, ​ISBN 978-83-206-1671-2
  • Andrzej Zieliński, Polskie motocykle 1946–1985, Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, Warszawa 1999, ​ISBN 978-83-206-1518-0