Warszawska szkoła historii idei

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Warszawska szkoła historyków idei – polska szkoła naukowa nurtu badawczego rozwiniętego w latach 50. XX wieku w kręgu niektórych historyków, filozofów i socjologów związanych ze środowiskiem warszawskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Badacze warszawskiej szkoły historii idei instytucjonalnie byli związani z Instytutem Filozofii i Socjologii PAN oraz z Uniwersytetem Warszawskim. Organem szkoły było pismo „Archiwum Historii Filozofii i Myśli Społecznej”. Za ojca duchowego szkoły uważany jest Tadeusz Kroński (1907-1958), pracujący w Zakładzie Historii Filozofii Nowożytnej UW. Właściwymi fundatorami szkoły byli Leszek Kołakowski, ówczesny kierownik Katedry Historii Filozofii Nowożytnej UW oraz Bronisław Baczko, ówczesny kierownik Zakładu Nowożytnej Filozofii i Myśli Społecznej Uczestnikami prowadzonych w PAN regularnych seminariów byli m.in. Nina Assorodobraj-Kula, Henryk Hinz, Krzysztof Pomian, Jerzy Szacki, Andrzej Walicki. Do młodszego pokolenia seminarzystów należeli m.in. Adam Sikora, Jan Garewicz, Ryszard Panasiuk i Zbigniew Kuderowicz[1]. Przedstawiciele szkoły podjęli dyskusję z europejską tradycją filozoficzną i humanistyczną. Każdy z jej członków opracowywał zupełnie oryginalny projekt intelektualny badając idee filozoficzne, polityczne czy społeczne w danym kontekście historycznym. Metody stosowane przez członków szkoły były zróżnicowane. Ciągłość ich badań została przerwana przez wydarzenia marca 1968 roku, kiedy część członków szkoły została pozbawiona katedr i zmuszona do emigracji.

Główni przedstawiciele[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ryszard Sitek, Warszawska szkoła historii idei. Między historią a teraźniejszością, Warszawa: „Scholar” 2000, s. 87-88.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Archiwum warszawskiej szkoły historii idei = Archive of the Warsaw school of the history of ideas, wstęp, wybór, red. i oprac. Andrzej Karalus i Przemysław Parszutowicz, we współpracy z Haliną Floryńską-Lalewicz, Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk 2015.
  • Ireneusz Koepke, Andrzej Walicki i „warszawska szkoła historyków (historii) idei”, „Filo-Sofija” 5 (2005), nr 1(5), s. 259-276.
  • Andrzej Mencwel, Warszawska szkoła historyków idei – powstanie, przekształcenia, kontynuacje, „Przegląd Humanistyczny”, 2012, nr 3, s. 5-38.
  • Ryszard Sitek, Warszawska szkoła historii idei. Między historią a teraźniejszością, Warszawa: „Scholar” 2000.
  • Paweł Śpiewak, W pół drogi. Warszawska szkoła historyków idei' „Więź” 24 (1981), nr 5, s. 39-48; Polemika - Adam Podgórecki, „Więź” 25 (1982), nr 4/5, s. 230-231; Paweł Śpiewak , Odpowiedź, „Więź” 25 (1982), nr 4/5, s. 231.
  • Andrzej Walicki, Warszawska szkoła historyków idei: kilka sprostowań i pytań, „Przegląd Polityczny” (2015), nr 129, s. 54-67.

Seria Archiwum Warszawskiej Szkoły Historii Idei. Studia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Waśkiewicz, Paradoksy idei reprezentacji politycznej, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar 2012.
  • Paweł Marczewski, Uczynić wolność nieuchronną: wątki republikańskie w myśli Alexisa de Tocqueville’a, Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Filozofii i Socjologii PAN 2012.
  • Wokół dorobku warszawskiej szkoły historii idei, pod red. Andrzeja Kołakowskiego, Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Filozofii i Socjologii PAN 2013.
  • Warszawska szkoła historii idei: tożsamość, tradycja, obecność, pod red. Pawła Grada, Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Filozofii i Socjologii PAN 2014.
  • Wiesław Chudoba, Leszek Kołakowski - kronika życia i dzieła, Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Filozofii i Socjologii PAN 2014.
  • Myśl Barbary Skargi: droga osobna, pod red. Jacka Migasińskiego i Magdaleny Środy, Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Filozofii i Socjologii PAN 2015.
  • Szymon Wróbel, Filozof i terytorium: polityka idei w myśli Leszka Kołakowskiego, Bronisława Baczki, Krzysztofa Pomiana i Marka J. Siemka, Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Filozofii i Socjologii PAN 2016.

Seria Archiwum Warszawskiej Szkoły Historii Idei. Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Szacki, Kontrrewolucyjne paradoksy: wizje świata francuskich antagonistów Wielkiej Rewolucji 1789-1815, wyd. 2, Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Filozofii i Socjologii PAN - Wydawnictwo Naukowe PWN 2012.
  • Tadeusz Kroński, Faszyzm a tradycja europejska, przedmowa, wybór i oprac. Andrzej Kołakowski, Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Filozofii i Socjologii PAN 2014.
  • Hanna Buczyńska-Garewicz, Jan Garewicz, Listy: Warszawa, Paryż, Boston, t. 1-2, do druku podała Hanna Buczyńska-Garewicz, Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Filozofii i Socjologii PAN 2015.
  • Bronisław Baczko, Światła utopii, przeł. Wiktor Dłuski, posłowiem posł. opatrzył Jerzy Szacki, Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Filozofii i Socjologii PAN 2016.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]