Warszawska szkoła matematyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Warszawska szkoła matematyczna – jeden z trzech ośrodków polskiej szkoły matematycznej reprezentowany przez grupę matematyków działających w latach 1915–1939 w środowisku Uniwersytetu Warszawskiego i Politechniki Warszawskiej, którzy zajmowali się logiką matematyczną, teorią mnogości, topologią, teorią funkcji rzeczywistych; także grupa tych matematyków.

W 1920 członkowie szkoły Zygmunt Janiszewski, Stefan Mazurkiewicz i Wacław Sierpiński założyli czasopismo naukoweFundamenta Mathematicae”.

Czołowi przedstawiciele[edytuj]

Zobacz też[edytuj]