Warszawskie Towarzystwo Dobroczynności

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Warszawskie Towarzystwo Dobroczynności – założone w 1814 towarzystwo mające za cel budowę przytułków i opiekę medyczną nad ubogimi.

Towarzystwo powstało w 1814 z inicjatywy hr. Zofii Zamoyskiej z Czartoryskich. Od 1818 roku należał do nich budynek Res Sacra Miser (łac. ubogi jest świętością) przy Krakowskim Przedmieściu 62. Towarzystwo działało do wybuchu II wojny światowej. Odnowiło działalność w 1983.