Warzęcha różowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Warzęcha różowa
Platalea ajaja[1]
Linnaeus, 1758
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

pelikanowe

Podrząd

ibisowce

Rodzina

ibisy

Rodzaj

Platalea

Gatunek

warzęcha różowa

Synonimy
  • Ajaja ajaja (Linnaeus, 1758)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     występuje przez cały rok

     poza sezonem lęgowym

Warzęcha różowa[3] (Platalea ajaja) – gatunek dużego ptaka z rodziny ibisów (Threskiornithidae). Zamieszkuje wybrzeża, jeziora i mokradła południowych Stanów Zjednoczonych, jak również Karaiby, Meksyk, Amerykę Centralną i Amerykę Południową – na zachodzie kontynentu po zachodni Ekwador i północno-zachodnie Peru, a na wschód od Andów na południe aż po północno-środkową Argentynę[4]. Nie wyróżnia się podgatunków[4][5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Mierzy 68,5–86,5 cm długości[4], waży 1,24–1,75 kg, a rozpiętość skrzydeł dochodzi do 130 cm. Długość dzioba 15–17 cm[6].

Jest to duży różowy ptak z ciemniej zabarwionymi skrzydłami. Ma długie czerwone nogi, spłaszczony zielono-żółty dziób, który na końcu rozszerza się na kształt łyżki.

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Gniazduje w mieszanych koloniach z czaplami i ibisami, zwykle na wyspach lub nad stojącą wodą, np. w namorzynach. Gniazdo, budowane zwykle na krzewie lub drzewie[7] (niekiedy wśród trzcin lub na ziemi[6]), jest masywną platformą z patyków wyścieloną drobniejszym materiałem roślinnym takim jak mech czy kawałki kory. W zniesieniu 1–5 jaj[7]. Ich inkubacja trwa około 22–23 dni, a zajmują się nią oboje rodzice[6]. Młode są w pełni opierzone po około 35–42 dniach od wyklucia[7].

W skład pożywienia ptaka wchodzą głównie małe ryby, ślimaki, skorupiaki i inne drobne stworzenia.

Status[edytuj | edytuj kod]

IUCN uznaje warzęchę różową za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku[2]. W 2017 roku organizacja Partners in Flight szacowała liczebność światowej populacji lęgowej na około 120 tysięcy osobników[7]. W 2006 roku Wetlands International uznawała trend liczebności populacji za stabilny, choć u niektórych populacji był on nieznany[2]; trend liczebności w USA oceniany jest jako wzrostowy[2][7].

Ptaki te były znacznie przetrzebione na początku XX wieku w wyniku odławiania ich dla poszukiwanych wówczas piór.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Platalea ajaja, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b c d Platalea ajaja, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  3. Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Threskiornithidae Poche, 1904 - ibisy - Ibises (Wersja: 2019-10-12). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-09-25].
  4. a b c Matheu, E., del Hoyo, J., Kirwan, G.M., Garcia, E.F.J. & Boesman, P.: Roseate Spoonbill (Platalea ajaja). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [dostęp 2020-02-23].
  5. F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.): Ibis, spoonbills, herons, hamerkop, shoebill, pelicans. IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-02-23]. (ang.).
  6. a b c N. Bouglouan: Roseate Spoonbill. [w:] oiseaux-birds.com [on-line]. [dostęp 2021-09-25]. (ang.).
  7. a b c d e Roseate Spoonbill Life History. [w:] All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. [dostęp 2021-09-25]. (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]