Wasilij Anrep

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wasilij von Anrep
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

29 września 1852
Sankt Petersburg

Data i miejsce śmierci

1 października 1927
Paryż

deputowany III Dumy Państwowej
Okres

od 1907
do 1912

podpis
Odznaczenia
Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie)

Wasilij Konstantynowicz von Anrep (ros. Василий Константинович фон Анреп, ur. 29 września 1852 w Sankt Petersburgu, zm. 1 października 1927 w Paryżu) – rosyjski lekarz, fizjolog, farmakolog. Poseł do Trzeciej Dumy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Petersburgu jako jedyny syn Konstantyna Józefa v. Anrepa (1819–1852) i Julii Ozerskiej. Ukończył gimnazjum w Jekaterynosławiu (1870). Studiował prawo na Uniwersytecie w Sankt Petersburgu, ale po roku zmienił kierunek na medycynę. Studia ukończył w 1876 roku. Podczas wojny rosyjsko-tureckiej służył w armii jako lekarz wojskowy. Następnie wyjechał do Niemiec, gdzie studiował (1878–1881) farmakologię u Michaela Rossbacha na Uniwersytecie w Würzburgu, biologię u Isidora Rosenthala na Uniwersytecie w Erlangen, fizjologię u Carla Ludwiga na Uniwersytecie w Lipsku. W 1881 roku przedstawił dysertację doktorską. W 1882 roku został Privatdozentem farmakologii na Akademii Medyko-Chirurgicznej w Sankt Petersburgu, od 1884 do 1887 był profesorem medycyny sądowej na Charkowskim Uniwersytecie Imperatorskim, od 1887 do 1889 profesor medycyny sądowej w Petersburgu. Odznaczony Orderem Św. Aleksandra Newskiego.

Piastował też szereg stanowisk rządowych, ostatecznie zostając (1904) głównym inspektorem medycznym w ministerstwie zdrowia. Był założycielem Instytutu Medycyny Doświadczalnej i Żeńskiego Instytutu Medycznego w Sankt Petersburgu. Po rewolucji październikowej emigrował, mieszkał w Londynie i Paryżu; zmarł w Paryżu w 1927 roku.

W 1882 roku poślubił Praskowię Zacepin (1857–1918), wdowę po petersburskim prawniku. Mieli dwóch synów: Borisa (1883–1969) i Gleba (1890–1955).

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

Pracując w Würzburgu u Rossbacha Anrep badał własności alkaloidów, w tym kokainy. W 1879 roku jako pierwszy na świecie odkrył anestetyczne działanie roztworu kokainy podanego miejscowo na skórę. Wyniki swoich doświadczeń opublikował w 1879 roku na łamach „Archiv für Physiologie”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Yentis S.M., Vlassakov K.V.. Vassily von Anrep, forgotten pioneer of regional anesthesia. „Anesthesiology”. 90 (3), s. 890–5, 1999. PMID: 10078692.