Wasilij Biełow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wasilij Iwanowicz Biełow (ros. Васи́лий Ива́нович Бело́в, ur. 23 października 1932 we wsi Timonicha w obwodzie wołogodzkim), zm. 4 grudnia 2012 w Wołogdzie) – radziecki i rosyjski pisarz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pracował jako stolarz, kierowca i elektromonter, po odbyciu służby wojskowej pracował w fabryce w Mołotowie (obecnie Perm), od 1956 pracował w rejonowej gazecie "Kommunar". Od 1958 sekretarz rejonowego komitetu Komsomołu, w latach 1959-1964 studiował w Instytucie Literackim im. Gorkiego, 1963 przyjęty do Związku Pisarzy ZSRR. Wydał ponad 130 książek, w tym 48 za granicą.

Był przedstawicielem nurtu tzw. prozy wiejskiej i autorem opowieści psychologiczno-obyczajowych "Ludzka rzecz" (1966, wyd. pol. 1971), "Wychowanie metodą doktora Spacka" (1974, wyd. pol. 1984) i powieści "Przeddzień: kronika lat dwudziestych" (t. 1-3 1972-1987, wyd. pol. 1980) oraz dramatów i publicystyki.

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]