Wasilij Butusow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wasilij Butusow
Pełne imię i nazwisko Wasilij Pawłowicz Butusow
Data i miejsce urodzenia 26 sty.?/7 lutego 1892
Petersburg
Data i miejsce śmierci 28 września 1971
Leningrad
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1909–1910 Wiktoria Petersburg ? (?)
1911–1922 SK Unitas ? (?)
1923–1926 Spartak Wyborgski ? (?)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1912–1913  Imperium Rosyjskie 5 (1)
Wasilij Butusow
Василий Бутусов
inżynier wojskowy inżynier wojskowy
Przebieg służby
Lata służby Imperium Rosyjskie 1914–1915
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 1919–1921 i 1941–1945
Siły zbrojne Armia Imperium Rosyjskiego,
Armia Czerwona
Główne wojny i bitwy Front wschodni (I wojna światowa),
Front wschodni (II wojna światowa)

Wasilij Butusow (ur. 1892, zm. 1971) – rosyjski i radziecki piłkarz grający w ataku oraz żołnierz podczas obu wojen światowych.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z Petersburga. Grał w piłkę nożną w tamtejszych drużynach Wiktoria (Виктория), Unitas (Уни́тас) oraz Spartak Wyborgski. W tym czasie był też zarazem sędzią piłkarskim.

W 1912 roku był kapitanem drużyny piłkarskiej Imperium Rosyjskiego, która pojechała na Letnie Igrzyska Olimpijskie. Zdobył jedyną bramkę w debiutowym meczu z Finlandią.

Po wybuchu „Wielkiej wojny” został powołany do Armii Imperium Rosyjskiego jako szeregowy-motocyklista. Walczył w Galicji gdzie trafił do niewoli, odbity następnie przez rodaków. Po Rewolucji wstąpił do Armii Czerwonej, gdzie służył do 1921 roku.

W 1930 roku aresztowany przez OGPU, po niecałym roku w areszcie wypuszczony przy braku dowodów jakiejkolwiek winy.

Podczas „Wielkiej Wojny Ojczyźnianej” powołany do wojska (jako „Inżynier wojskowy 3. rangi”), walczył w obronie Leningradu przed nacierającymi oddziałami niemieckimi. W listopadzie 1941 wzięty do niewoli, aż do 1945 pozostał jeńcem.

Po wojnie powrócił do Leningradu (Petersburga).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]