Wasilij Kuzniecow (generał)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wasilij Iwanowicz Kuzniecow
Василий Иванович Кузнецов
ilustracja
generał-pułkownik
Data i miejsce urodzenia 15 stycznia 1894
Ust-Osołka
Data i miejsce śmierci 20 czerwca 1964
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 1915–1960
Siły zbrojne Coat of Arms of Russian Empire.svg Carska Armia Rosyjska,
Red star.svg Armia Czerwona
Stanowiska dowódca 3., 21., 58., 63. Armii, 1. i 3. Armii Uderzeniowej, 1 Armii Gwardii, Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego i zastępca dowódcy 1 Frontu Nadbałtyckiego
Główne wojny i bitwy I wojna światowa;
wojna domowa w Rosji;
II wojna światowa
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order LeninaOrder LeninaOrder Czerwonego SztandaruOrder Czerwonego SztandaruOrder Czerwonego SztandaruOrder Czerwonego SztandaruOrder Czerwonego SztandaruOrder SuworowaOrder Suworowa

Wasilij Iwanowicz Kuzniecow, ros. Василий Иванович Кузнецов (ur. 3?/15 stycznia 1894 w Ust-Osołce w Kraju Permskim, zm. 20 czerwca 1964 w Moskwie) – radziecki generał pułkownik od 1943, Bohater Związku Radzieckiego od 1945 roku.

Uczestnik I wojny światowej. W Armii Czerwonej od 1918 roku. Uczestniczył w rosyjskiej wojnie domowej. Jako dowódca 3 Armii wziął udział w agresji ZSRR na Polskę. W 1940 mianowany generałem porucznikiem. Od 1941 był dowódcą 21 Armii, później 58 Armii i 1 Armii Uderzeniowej. W 1942 mianowany dowódcą 63 Armii, a później 1 Gwardyjskiej Armii. Od 1943 zastępca dowódcy 1 Frontu Nadbałtyckiego. Od 1945 dowodził 3 Armią Uderzeniową. W latach 1953–1957 dowodził wojskami Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 1946–1950 i 1954–1958.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]