Wasilij Radłow
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Miejsce spoczynku |
Cmentarz ewangelicki w Petersburgu |
| Zawód, zajęcie |
turkolog, archeolog |
Wasilij Radłow, właśc. Wilhelm Radloff (ros. Васи́лий Васи́льевич Ра́длов, ur. 17 stycznia 1837 w Berlinie, zm. 12 maja 1918 w Petersburgu) – rosyjski turkolog, archeolog i etnograf niemieckiego pochodzenia.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Był synem komisarza berlińskiej policji. Po ukończeniu gimnazjum w Berlinie studiował religioznawstwo na Uniwersytecie Berlińskim, później zajął się zagadnieniami filozofii i języków i podjął studia lingwistyczne w Halle, następnie studiował język turecki w Petersburgu. Od maja 1854 do 1871 nauczał języka niemieckiego i łaciny w Akademii Górniczej w Barnaule; wówczas zaczął odbywać podróże badawcze po Syberii i Azji Środkowej, badając etnografię, folklor, kulturę, starożytne teksty i języki ludów tureckich tych rejonów. Materiały o folklorze zebrał w 10-tomowej pracy Proben der Volkslitteratur der türkischen Stämme wydawanej w latach 1866–1907. Był jednym z twórców turkologii. W latach 1872–1883 był inspektorem muzułmańskich szkół tatarskich, baszkirskich i kazachskich w Kazaniu i Ufie, po powrocie do Petersburga w 1884 opublikował pracę Aus Sibirien o rozwoju kulturowym syberyjskich ludów tureckich, 1884–1907 odbywał kolejne podróże badawcze i kierował kilkoma ekspedycjami Rosyjskiej Akademii Nauk. W latach 1891–1910 tłumaczył długi średniowieczny poemat ujgurski Kudatku Bilik, jednocześnie 1893–1911 napisał słownik porównawczy języków tureckich. W 1884 został członkiem Petersburskiej Akademii Nauk, 1885–1890 dyrektorem Muzeum Azjatyckiego, a od 1894 Muzeum Antropologii i Etnografii tej akademii (przyczynił się do rozwoju tego muzeum). Wniósł wielki wkład w rozwój wiedzy o syberyjskich i środkowoazjatyckich ludach tureckich. Został pochowany na cmentarzu ewangelickim w Petersburgu.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Nowa encyklopedia powszechna PWN t. 5, Warszawa 1998.
- Vasily Radlov, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2022-10-05] (ang.).
- ISNI: 0000000108912926
- VIAF: 41890397
- LCCN: n82276286
- GND: 119238535
- LIBRIS: wt796lqf1jlgt1x
- BnF: 12220196b
- SUDOC: 061509531
- NKC: ola2002107986
- NTA: 07293980X
- BIBSYS: 90363394
- CiNii: DA02157626
- Open Library: OL3894435A
- PLWABN: 9810558608305606
- NUKAT: n97087467
- J9U: 987007266813605171
- PTBNP: 67959
- LNB: 000183204
- LIH: LNB:Nd/;=BT