Wassily Kandinsky

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wasilij Wasiljewicz Kandinski
Vassily Kandinsky
Vassily-Kandinsky.jpeg
Wasilij Wasiljewicz Kandinski
Imiona i nazwisko Wasilij Wasiljewicz Kandinski
Data i miejsce urodzenia 4 (16 grudnia) 1866, Moskwa
Data i miejsce śmierci 13 grudnia 1944, Neuilly-sur-Seine
Narodowość Rosjanin
Dziedzina sztuki Malarstwo
Styl Ekspresjonizm, Abstrakcjonizm
Ważne dzieła Błękitny Jeździec
Muzeum artysty brak danych

Wassily Kandinsky (ros. Василий Васильевич Кандинский, Wasilij Wasiljewicz Kandinski; ur. 4 grudnia?/16 grudnia 1866 w Moskwie, zm. 13 grudnia 1944 w Neuilly-sur-Seine) – rosyjski malarz, grafik i teoretyk sztuki. Współtwórca i jeden z przedstawicieli abstrakcjonizmu.

Życiorys[edytuj]

Kandinsky urodził się 4 (16 grudnia) 1866 roku w Moskwie. Pochodził z rodziny przedsiębiorców, gdzie miał dobry kontakt z kulturą. W 1871 roku jego rodzina przeniosła się do Odessy, gdzie jego ojciec prowadził fabrykę herbaty. Gdy poszedł do gimnazjum nauczył się grać na pianinie i na wiolonczeli. Miał również lekcję rysunku z prywatnym nauczycielem. Na jego pracach z dzieciństwa widnieje dużo kolorów, co wytłumaczył później słowami "Każdy kolor żyje swoim tajemniczym życiem". Jego rodzice, chcieli by był prawnikiem. W 1886 roku wrócił do Moskwy, by studiować prawo i ekonomię. Po sześciu latach studiów zdał z wyróżnieniem. Tuż po studiach wziął ślub ze swoją kuzynką Anną Chimyakiną. W 1893 otrzymał tytuł docenta, ale mimo tego nadal kontynuował naukę. W 1896 roku znany uniwersytet w Tartu przyznał mu tytuł profesora prawa, lecz mimo to Kandinsky porzucił przynoszącą sukcesy karierę, na rzecz malarstwa.

Jeszcze w tym samym roku przeniósł się do Monachium, by studiować w prestiżowej szkole jugosłowiańskiego artysty Antona Azbe'sa. Z czasem szkoła przestała mu zapewniać, tego czego potrzebował, dlatego w 1900 roku wstąpił na Akademię Sztuk Pięknych w Monachium, gdzie studiował pod okiem znanego niemieckiego grafika Franza Stuza. Podczas nauki poznał młodą artystkę Gabrielę Munter i w 1903 roku rozwiódł się z Anną Chimyakiną. Przez następne pięć lat podróżował wraz z Gabrielą po Europie. Gdy wrócili do Bawarii, osiedlili się w małym miasteczku Munaru, u podnóży Apl. Był to okres bardzo intensywnego i owocnego poszukiwania inspiracji. Obrazy pochodzące z tamtego czasu to pejzaże charakteryzujące się dysharmonią kolorów. Często inspirował się również starymi rosyjskimi opowieściami, tworząc urzekające dzieła sztuki.

W 1901 roku założył grupę artystów o nazwie Phalnax. W przeciągu czterech lat Kandinsky zorganizował dwanaście wystaw dla członków grupy. W 1909 roku wraz z Jawlenskyim Kanoldt, Kulbinem, Munterem i innymi założył Nową Grupę Artystów (Neue Kunstlervereinigung) i został powołany na przewodniczącego. Mimo wielu sukcesów, największym z nich uważa się założenie kolejnej grupy. W 1911 roku wraz z przyjacielem Frantsem Markiem założyli stowarzyszenie o nazwie Niebieski Jeździec (Blaue Reiter). W tym samym roku artysta znalazł swoje upodobanie w literaturze. W 1912 roku wydał swoją pierwszą książkę "O duchowości w sztuce".

Wraz z rozpoczęciem Wojny Światowej Wassily opuścił Niemcy i 3 sierpnia 1914 roku udał się wraz z Gabrielą do Szwajcarii, gdzie zaczął pisać swoją drugą książkę "Punkt i linia, a płaszczyzna". W listopadzie 1914 on i Gabriela rozstali się. Ona udała się z powrotem do Monachium, a on do Moskwy. Jesienią 1916 poznał Ninę Andreevskaye, córkę rosyjskiego generała i w 1917 roku poślubił ją.

W 1921 wyjechał do Niemiec. Tam był nauczycielem w Bauhaus od 1922 do czasu zamknięcia uczelni przez nazistów w 1933. Następnie wyjechał do Francji, gdzie spędził resztę życia. W 1939 roku otrzymał obywatelstwo francuskie.

Założyciel grupy Błękitny Jeździec (niem. Der Blaue Reiter) oraz Die Phalanx. Działał we Wchutiemasie i Bauhausie. Swoje myślenie o sztuce ugruntował w metafizycznej spekulacji, uważał, że sztuka pełni funkcję metafizyczną, że dzieło sztuki jest bramą do transcendencji. Poglądy te wyłożył w rozprawie O duchowości w sztuce. Był zainteresowany muzyką, interesowała go synteza sztuk.

Wybrane prace[edytuj]

Publikacje[edytuj]

  • Du spirituel dans l’art, 1912.
  • Punkt i Linia a Płaszczyzna – Przyczynek do Analizy Elementów Malarskich, wyd. pol. 1986.

Bibliografia[edytuj]

  • Strona biograficzna
  • Hajo Düchting. Wassily Kandinsky 1866–1944: A Revolution in Painting. (Taschen, 2000). ​ISBN 3-8228-5982-6​.
  • M. Wallis, 1974: Secesja. Wydanie II. Wydawnictwo Arkady, Warszawa.