Wassily Kandinsky

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wassily Kandinsky
Василий Васильевич Кандинский
Ilustracja
Wassily Kandinsky
Data i miejsce urodzenia 4 grudnia 1866[1]
Moskwa[1]
Data i miejsce śmierci 13 grudnia 1944[1]
Neuilly-sur-Seine[1]
Narodowość Rosjanin
Dziedzina sztuki Malarstwo
Epoka Ekspresjonizm, Abstrakcjonizm
podpis
Strona internetowa

Wassily Kandinsky (ros. Василий Васильевич Кандинский, Wasilij Wasiljewicz Kandinski; ur. 4 grudnia?/16 grudnia 1866 w Moskwie, zm. 13 grudnia 1944 w Neuilly-sur-Seine) – rosyjski malarz, grafik i teoretyk sztuki[1], współtwórca i jeden z przedstawicieli abstrakcjonizmu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kandinsky urodził się 4 grudnia 1866 w Moskwie[1]. Pochodził z rodziny zamożnych przedsiębiorców. W 1871 r. jego rodzina przeniosła się do Odessy ze względu na problemy zdrowotne ojca. W gimnazjum Kandinsky pobierał lekcje gry na pianinie i na wiolonczeli. W 1886 wrócił do Moskwy, by studiować prawo i ekonomię. Nigdy jednak nie obronił pracy dyplomowej. Tuż po studiach wziął ślub ze swoją kuzynką Anną Chimiakiną.

W 1896 wyjechał do Monachium, aby w całości oddać się malarstwu. Akademia Sztuk Pięknych w Monachium uznała jednak jego umiejętności za niedostateczne. Zdecydował się więc na studia w szkole rysunku Antona Ažbe. W 1900 został przyjęty na Akademię Sztuk Pięknych w Monachium, gdzie studiował pod okiem Franza von Stucka. Przez pięć lat podróżował wraz z Gabrielą Münter po Europie. Następnie wrócił z nią do Bawarii i osiedlił się w Murnau. Był to okres bardzo intensywnego i owocnego poszukiwania inspiracji. Obrazy pochodzące z tamtego czasu to pejzaże charakteryzujące się dysharmonią kolorów. Często inspirował się również starymi rosyjskimi opowieściami, tworząc urzekające dzieła sztuki.

W 1901 r. założył grupę artystyczną Die Phalanx. W ciągu czterech lat Kandinsky zorganizował dwanaście wystaw dla członków grupy. W 1909 r., m.in. wraz z Jawlenskim, Kanoldtem, Kubinem, Münter, założył Neue Künstlervereinigung (z niem. nowe stowarzyszenie artystów)[2] i został powołany na jej przewodniczącego. Za największy sukces Kandinskiego uważa się założenie w 1911 (wraz z przyjacielem Franzem Marcem) grupy Der Blaue Reiter. W tym samym roku artysta znalazł swoje upodobanie w literaturze. W 1912 wydał swoją pierwszą książkę „O duchowości w sztuce”.

Po wybuchu wojny Kandinsky opuścił Niemcy i 3 sierpnia 1914 udał się wraz z Gabrielą Münter do Szwajcarii, gdzie zaczął pisać swoją drugą książkę „Punkt i linia, a płaszczyzna”. W listopadzie 1914 rozstał się z Münter, która wróciła do Monachium, zaś sam Kandinsky wyruszył do Moskwy. Jesienią 1916 poznał Ninę Andrejewską, córkę rosyjskiego generała, którą poślubił w 1917 r.

W 1921 r. powrócił do Niemiec. Tam był nauczycielem w Bauhausie od 1922 do czasu zamknięcia uczelni przez nazistów w 1933 r.[1] Następnie wyjechał do Francji, gdzie spędził resztę życia[1]. W 1939 otrzymał obywatelstwo francuskie.

Założyciel grupy Der Blaue Reiter oraz Die Phalanx. Działał we Wchutiemasie i Bauhausie. Swoje myślenie o sztuce ugruntował w metafizycznej spekulacji, uważał, że sztuka pełni funkcję metafizyczną, że dzieło sztuki jest bramą do transcendencji. Poglądy te wyłożył w rozprawie O duchowości w sztuce.

Był zainteresowany muzyką, interesowała go synteza sztuk.

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Über das Geistige in der Kunst, 1912
  • Punkt und Linie zu Fläche 1926 (Punkt i Linia a Płaszczyzna – Przyczynek do Analizy Elementów Malarskich, wyd. pol. 1986).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Strona biograficzna
  • Hajo Düchting. Wassily Kandinsky 1866–1944: A Revolution in Painting. (Taschen, 2000). ​ISBN 3-8228-5982-6​.
  • M. Wallis, 1974: Secesja. Wydanie II. Wydawnictwo „Arkady”, Warszawa.