Wasyl Maluk
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Przebieg służby | |
| Formacja | |
| Stanowiska |
p.o szefa Służby Bezpieczeństwa Ukrainy |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Wasyl Wasylowycz Maluk (ukr. Василь Васильович Малюк; ur. 28 lutego 1983 w Korosteszowie w obwodzie żytomierskim[1]) – ukraiński dowódca wojskowy w stopniu generała brygady[2]. Urzędnik państwowy, funkcjonariusz Służby Bezpieczeństwa Ukrainy[3]. Kandydat nauk prawnych.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Od dzieciństwa marzył, żeby zostać oficerem służb specjalnych[4]. Pracę w organach bezpieczeństwa państwa rozpoczął w 2001 roku[1]. Był oficerem operacyjnym, zastępcą naczelnika, w końcu naczelnikiem wydziału do spraw walki z korupcją i przestępczością zorganizowaną[1]. W 2005 roku uzyskał wykształcenie prawnicze (specjalność: prawoznawstwo) na Narodowej Akademii Służby Bezpieczeństwa Ukrainy[1]. Od 2014 r. brał udział w walkach w Donbasie. W 2020 r. został szefem Głównego Departamentu Służby Bezpieczeństwa Ukrainy ds. Walki z Korupcją i Przestępczością Zorganizowaną oraz zastępcą szefa Służby Bezpieczeństwa Ukrainy[4].
16 lutego 2022 został zastępcą ministra spraw wewnętrznych Ukrainy[5]. Brał udział w tworzeniu obrony wokół Kijowa[4]. 25 marca 2022 prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski na mocy dekretu nr 174/2022 nadał mu stopień generała brygady[2]. Jeszcze w marcu 2022 r. wrócił do Służby Bezpieczeństwa Ukrainy na poprzednie stanowisko[4]. Od 18 lipca 2022 tymczasowo pełnił obowiązki szefa Służby Bezpieczeństwa Ukrainy[6][7][8], gdy Iwan Bakanow, został zwolniony z tego stanowiska[4]. 4 sierpnia 2022 został członkiem Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ukrainy[9].
Dowodził osobiście atakiem na ciężkie rosyjskie bombowce strategiczne, znajdujące się w pięciu bazach lotniczych na terytorium całej Rosji w ramach operacji „Pajęczyna”[10]. 8 maja 2025 r. otrzymał tytuł Bohatera Ukrainy[4].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Bohater Ukrainy Order „Złota Gwiazda” (2025)[11]
- Krzyż Bojowych Zasług[12]
- Order „Za Odwagę” III klasy[12]
- Odznaka „Uczestnik ATO”[13]
- Odznaka Służby Bezpieczeństwa Ukrainy[12]
- Odznaka „Za Odwagę” Służby Bezpieczeństwa Ukrainy[12]
- Odznaka „Za Męstwo (Waleczność)” Służby Bezpieczeństwa Ukrainy[12]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Малюк Василь Васильович [online], ssu.gov.ua [dostęp 2022-10-23] (ukr.).
- ↑ a b Dekret Prezydenta Ukrainy nr 174/2022. president.gov.ua. [dostęp 2022-10-23]. (ukr.).
- ↑ Малюк Василь Васильович [online], ssu.gov.ua, 27 marca 2020 [dostęp 2022-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2020-03-27] (ukr.).
- ↑ a b c d e f Wyborcza.pl [online], wyborcza.pl [dostęp 2025-06-13].
- ↑ Про призначення Малюка В. В. заступником Міністра внутрішніх справ України [online], kmu.gov.ua, 17 lutego 2022 [dostęp 2022-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2022-02-17] (ukr.).
- ↑ Dekret Prezydenta Ukrainy nr 504/2022. president.gov.ua. [dostęp 2022-10-23]. (ukr.).
- ↑ Зеленський призначив в.о. голови СБУ Василя Малюка [online], ukrinform.ua [dostęp 2022-10-23] (ukr.).
- ↑ Szef ukraińskich służb i prokurator generalna odsunięci od pełnienia obowiązków [online], TVN24 [dostęp 2022-10-23] (pol.).
- ↑ Dekret Prezydenta Ukrainy nr 555/2022. president.gov.ua. [dostęp 2022-10-23]. (ukr.).
- ↑ pj: Operacja Pajęczyna. Jak SBU przygotowała atak na rosyjskie bazy lotnicze. pl.belsat.eu, 2025-06-01. [dostęp 2025-06-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-06-11)]. (pol.).
- ↑ Указ президента України №299/2025 Про присвоєння В.Малюку звання Герой України [online], president.gov.ua, 8 maja 2025 [dostęp 2025-05-09] (ukr.).
- ↑ a b c d e Малюк Василь Васильович [online], SSU [dostęp 2025-05-09] [zarchiwizowane z adresu 2025-03-15] (ukr.).
- ↑ Що відомо про нового голову СБУ Василя Малюка [online], kp.ua [dostęp 2025-05-09].