Wdzięczność

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy herbu szlacheckiego. Zobacz też: Wikisłownik: wdzięczność.

Wdzięczność – polski herb szlachecki nadawany żydowskim neofitom w okresie panowania Stanisława Augusta rodowi należącemu wcześniej prawdopodobnie do sekty frankistów[1].

Herb Wdzięczność[2]

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Herb przedstawia w błękitnym polu srebrna podkowę, zwrócona do dołu, a na jej szczycie krzyż kawaleryjski tego samego koloru. Nad tarczą korona. W klejnocie dwa pióra strusie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Lenczewski, Nobilitacja neofitów za Stanisława Augusta, cykl Żydzi polscy, dodatek do „Rzeczpospolitej” z 27 maja 2008.
  2. T. Gajl, Herbarz polski - nazwiska