Web Content Accessibility Guidelines

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Web Content Accessibility Guidelines (WCAG) – zbiór dokumentów opublikowany przez WAI zawierający zalecenia dotyczące tworzenia dostępnych serwisów internetowych. 15 października 2012 roku wytyczne WCAG w wersji 2.0 zyskały status międzynarodowej normy ISO/IEC 40500:2012.

19 lutego 2014 WCAG roku zostały zaadoptowane w punktach 9, 10 i 11 do europejskiej normy EN 301 549[1] dotyczącej wymagań dostępności produktów i usług technologii informacyjnych i komunikacyjnych (ICT), ustanowionej przez trzy europejskie organizacje normalizacyjne - CEN (Europejski Komitet Normalizacyjny), CENELEC (Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki) i ETSI (Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych). W sierpniu 2018 norma EN 301 549 została uaktualniona do wersji V2.1.2. Najważniejszą zmianą w tej wersji było przyjęcie jako normatywnych WCAG 2.1[2].

4 kwietnia 2019 roku norma EN 301 549 V2.1.2 (2018-08), a wraz z nią WCAG stały się formalnie częścią prawa obowiązującego w Polsce, wprowadzoną Ustawą o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych[3].

Pierwsza wersja standardu (WCAG 1.0) została opublikowana w roku 1999[4]. Standard WCAG 2.0 został wprowadzony w roku 2008[4].

Od 2012 roku w Polsce obowiązuje[5] zestaw minimalnych wymagań dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej oraz minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych (Dz. U. 2012, pozycja 526), który zobowiązuje podmioty realizujące zadania publiczne (czyli m.in. ministerstwa, urzędy wojewódzkie, urzędy miast i gmin, policję, straż, szpitale i wiele innych instytucji) do dostosowania serwisów internetowych do standardu WCAG 2.0. Szczegółowy zakres wymagań dotyczących poziomu dostępności dla poszczególnych kryteriów został sprecyzowany w załączniku 4 do Rozporządzenia. Ostateczny termin zakończenia vacatio legis dla serwisów administracji publicznej, które funkcjonowały w chwili wejścia w życie regulacji, wyznaczono na 30 maja 2015 r.

W Polsce promocją standardu WCAG 2.0 zajmuje się Forum Dostępnej Cyberprzestrzeni, w skład którego wchodzą m.in. Fundacja Instytut Rozwoju Regionalnego, Fundacja Widzialni, Towarzystwo Pomocy Głuchoniewidomym, Fundacja Aktywizacja, albo Polski Związek Głuchych[6]. Przykładem jest projekt Polska Akademia Dostępności realizowanego wspólnie z Ministerstwem Administracji i Cyfryzacji[7]. Polskie tłumaczenie WCAG 2.0. przygotowała Fundacja Instytut Rozwoju Regionalnego.

Standard WCAG na świecie[edytuj | edytuj kod]

Popularność i uniwersalność zasad standardu WCAG sprawiły, że wiele krajów swoje prawodawstwo dotyczące kwestii dostępności i przeciwdziałania wykluczeniu cyfrowemu oparło właśnie na nich. Do tych państw należą, między innymi, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii (Equality Act) czy Australia (Disability Discrimination Act)[4].

Przyszłość standardu WCAG[edytuj | edytuj kod]

Najnowsza wersja standardu WCAG (WCAG 2.0) została wprowadzona w roku 2008. Od tego czasu znacząco rozwinęło się projektowanie stron www, które są coraz bardziej interaktywne oraz immersyjne. W związku z tym standardowi coraz częściej zarzuca się to, że jest przestarzały. Odpowiedzią miała być wprowadzona w czerwcu 2018 roku aktualizacja standardu do wersji 2.1[8].

Krytyka standardu WCAG[edytuj | edytuj kod]

Do najpopularniejszych zarzutów, jakie wysuwane są przeciwko standardowi WCAG 2.0 należą archaiczność, wybiórczość oraz niezrozumiałość[9]. Archaiczność wiązana jest z tym, że standard powstał ponad dekadę temu i w związku z tym nie odpowiada współczesnym realiom projektowania stron internetowych. Wybiórczość dotyczy tego, że w swoich założeniach skupia się głównie na zasadach i wytycznych, jakie tworzone są z myślą o użytkownikach z konkretnymi niepełnosprawnościami – najczęściej fizycznymi. Krytyka standardu WCAG 2.0 porusza problem użytkowników o zaburzonych możliwościach poznawczych, wskazuje, że nie są oni jedną z tych grup, których standard w swoim założeniu dotyczy. Kwestia niezrozumiałości związana jest z faktem, że do wdrożenia standardu niezbędne jest zapoznanie się ze skomplikowaną dokumentacją.

Najnowsze rozporządzenia legislacyjne[edytuj | edytuj kod]

W październiku 2016 roku Parlament Europejski przyjął dyrektywę o numerze 2016/2102, która dotyczyła problematyki bliskiej standardowi WCAG 2.0. Według niej witryny internetowe oraz aplikacje mobilne powiązane z organami i podmiotami publicznymi muszą realizować drugi poziom kryteriów dostępności standardu WCAG 2.0. Wyznaczono konkretne terminy realizacji tego zadania. Dla stron, które powstają po wprowadzeniu dyrektywy tą datą jest 23 września 2019 roku. Strony, które istniały przed dyrektywą oraz aplikacje mobilne mają czas do 23 czerwca 2021 roku, aby dokonać niezbędnych zmian i poprawek[10].

4 kwietnia 2019 Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uchwalił Ustawę o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych[11], która wdrożyła przepisy Dyrektywy Parlamentu Europejskiego do prawa polskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. https://www.etsi.org/newsroom/news/754-new-european-standard-on-accessibility-requirements-for-public-procurement-of-ict-products-and-services EN 301 549 Accessibility requirements for ICT products and services
  2. https://www.w3.org/blog/2018/09/wcag-2-1-adoption-in-europe/ WCAG 2.1 Adoption in Europe
  3. http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20190000848 Ustawą o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych
  4. a b c Greg Gay, Intro to Web Accessibility Standards [dostęp 2018-12-26].
  5. http://dziennikustaw.gov.pl/DU/2012/526/1 Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie Krajowych Ram Interoperacyjności
  6. Członkowie FDC. Forum Dostępnej Cyberprzestrzeni. [dostęp 2016-07-04].
  7. Polska Akademia Dostępności. pad.widzialni.org. [dostęp 30 maja 2015].
  8. Elle Waters, THE FUTURE IS NOW: WCAG 2.1 IS FINALLY HERE! [dostęp 2019-01-12].
  9. Małgorzata Młynarczyk, WCAG 2.0 czyli “Wytyczne dotyczące dostępności treści internetowych” [dostęp 2019-01-12].
  10. DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2016/2102 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie dostępności stron internetowych i mobilnych aplikacji organów sektora publicznego (Tekst mający znaczenie dla EOG) [dostęp 2019-01-23].
  11. http://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20190000848 Ustawa z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych. Dz.U. 2019 poz. 848

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]