Przejdź do zawartości

Wenecja Euganejska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wenecja Euganejska
Veneto
region
Ilustracja
Palazzo Balbi – siedziba władz
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Włochy

Siedziba

Wenecja

Prezydent

Luca Zaia

Powierzchnia

18 351,49 km²

Populacja (2025)
• liczba ludności


4 851 851

• gęstość

264,4 os./km²

Szczegółowy podział administracyjny
Liczba prowincji

7

Liczba gmin

560

Położenie na mapie Włoch
Położenie na mapie
Strona internetowa

Wenecja Euganejska (wł. Veneto) – region administracyjny w północno-wschodnich Włoszech o powierzchni 18 351 km² ze stolicą w Wenecji (249,5 tys. mieszkańców)[1]. Od północy graniczy z Austrią, od wschodu z regionem Friuli-Wenecja Julijska, od południa z Emilią-Romanią, a od zachodu z Trydentem-Górną Adygą i Lombardią. Najdłuższe rzeki w regionie to Pad oraz Adyga, a najwyższym wzniesieniem jest Marmolada.

Etymologia

[edytuj | edytuj kod]

W języku włoskim i w większości języków nazwa regionu jest jednoczłonowa, a nazwa polska „Wenecja Euganejska” pochodzi od półmitycznego ludu Euganejczyków, który zajmował te ziemie w I i II wieku p.n.e. Sama nazwa miasta Wenecja pochodzi od ludu Wenetów Adriatyckich.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Wenetowie Adriatyccy zamieszkiwali ziemie Wenecji Euganejskiej od 1500 r. p.n.e., a przybyli na tereny Morza Adriatyckiego z Azji Centralnej wraz z innymi ludami indoeuropejskimi. Pierwsza wzmianka o plemieniu nazywanym Wenetami pochodzi z IV w. p.n.e. Plemię zostało niemal całkowicie wyniszczone podczas bitwy pod Kannami w 216 r. p.n.e. W V w. tereny Wenecji Euganejskiej zostały najechane przez Alaryka I, a następnie przez Attylę Huna. W połowie VI wieku za sprawą cesarza Justyniana I Wielkiego Wenecja Euganejska dostała się pod wpływy Bizancjum. W połowie VIII wieku została częścią Imperium Karolińskiego, a w X wieku została włączona do Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Po włączeniu w XII wieku do Włoch Północnych, w 1222 ufundowano jeden z najstarszych uniwersytetów we Włoszech – Uniwersytet w Padwie. W tym czasie rozpoczął się trwający do XVI wieku okres świetności, nazywany Republiką Wenecką, który w XVII wieku został zahamowany przez ekspansję Imperium Osmańskiego. Po najeździe Napoleona pod koniec XVIII wieku część Wenecji Euganejskiej weszła w granice Cesarstwa Austriackiego, a część w granice Republiki Cisalpińskiej. W 1866 połączona Wenecja Euganejska została przyłączona do Włoch.

Separatyzm

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: Nacjonalizm wenecki.

W regionie panują silne nastroje separatystyczne. W nieoficjalnym internetowym głosowaniu w 2014 za odłączeniem od Włoch opowiedziało się 89% uczestników. Frekwencja wyniosła 73% uprawnionych do głosowania (2,3 mln)[2].

Prowincje

[edytuj | edytuj kod]
Prowincje

W skład regionu wchodzi 7 prowincji[1]:

Flaga Nazwa polska Nazwa włoska Stolica Liczba gmin Ludność

(styczeń 2025)

Prowincja Belluno Provincia di Belluno Belluno 60 197 558
Prowincja Padwa Provincia di Padova Padwa 101 932 704
Prowincja Rovigo Provincia di Rovigo Rovigo 50 227 052
Prowincja Treviso Provincia di Treviso Trevisto 94 877 565
brak Prowincja Vicenza Provincia di Vicenza Vicenza 113 833 934
Miasto metropolitalne Wenecja Città Metropolitana di Venezia Wenecja 44 928 907
Prowincja Werona Provincia di Verona Werona 98 854 131

Gospodarka

[edytuj | edytuj kod]
  • Rolnictwo – uprawa owoców, warzyw, winorośli, kukurydzy, pszenicy
  • Przemysł – metalurgiczny (metalowy), lekki (włókienniczy, obuwniczy), drzewno-papierniczy (meblarski), mineralny (ceramiczny)

Gastronomia

[edytuj | edytuj kod]

Wenecja Euganejska jest ojczyzną m.in. wina valpolicella. Wytwarzany jest tu ser Grana Padano.

Zabytki

[edytuj | edytuj kod]

Teatro Olimpico w Vicenzy to pierwszy wolno stojący i pokryty dachem budynek centralny nowożytności. Został on zbudowany przez Andreę Palladia w 1580 – roku jego śmierci.

W regionie znajdują się 24 wille zaprojektowane przez Palladia[3].

W XVIII wieku zbudowano wille połączone systemem podziemnych tuneli powietrznych. Dzięki temu do pomieszczeń dostawało się zimą ciepłe powietrze, a latem – zimne.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Veneto [online], Tuttitalia.it [dostęp 2025-06-09] (wł.).
  2. Włochy: referendum ws. „niepodległości” Wenecji Euganejskiej. wiadomosci.onet.pl, 22 marca 2014. [dostęp 2014-03-22]. (pol.).
  3. Annac, Dziedzictwo UNESCO: Vicenza i wille palladiańskie w regionie Veneto. Włochy 1994, 1996 [online], Dziedzictwo UNESCO, 28 grudnia 2015 [dostęp 2025-06-09].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]