Wenus z Milo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wenus z Milo
MG-Paris-Aphrodite of Milos edited.jpg
Czas
powstania
ok. 130100 r. p.n.e.
Technika marmur
Miejsce
przechowywania
Luwr

Afrodyta z Melos (gr. Ἀφροδίτη τῆς Μήλου) lepiej znana jako Wenus z Milomarmurowa rzeźba z okresu hellenistycznego z ok. 130100 r. p.n.e., najsłynniejsze przedstawienie bogini Wenus. Jest eksponowana w Luwrze.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Została znaleziona przez greckiego wieśniaka Jorgosa w 1820 roku w okolicach teatru na terenie akropolu w Adamas, głównym porcie greckiej wyspy Milos, leżącej w archipelagu Cyklad na Morzu Egejskim. Posąg w imieniu francuskiego ambasadora w Turcji, Markiza de Riviere, kupił francuski żeglarz Jules Dumont d'Urville. Figura jeszcze wtedy miała ręce. Według legendy straciła je, gdy statek d’Urville’a roztrzaskał się o skały w pobliżu wyspy. Markiz de Riviere sprezentował Wenus Ludwikowi XVIII. Od 1821 posąg znajduje się w Luwrze.

Opis rzeźby[edytuj | edytuj kod]

Figura wykonana jest z marmuru paryjskiego (z wyspy Paros). Ma 2,02 metra wysokości. Półnaga bogini ma szatę opuszczoną poniżej bioder (podobnie jak Wenus wyżymająca włosy z Muzeum Watykańskiego). Lewa noga jest na czymś wsparta. Przypuszcza się, że na żółwiu. Kiedyś w lewej ręce trzymała prawdopodobnie jabłko, a kończyna była wsparta na kolumnie podtrzymującej jej ciężar.

Jest to rzeźba anonimowego twórcy ze szkoły rodyjskiej z około 130100 r. p.n.e.. Niektórzy badacze przypuszczają, że twórcą mógł być Agesandros z Rodos. Ma charakter kompilacyjny. Naśladuje Wenus z Kapui (IV wiek p.n.e.), która z kolei jest naśladownictwem Afrodyty Lizypa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Beata Jankowska-Konik, Wielkie kolekcje:podróż w świat sztuki. Wydawnictwo Pascal, 2010.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]