Weronika Gostyńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Weronika Gostyńska
Data urodzenia 1904
Zawód nauczyciel akademicki, historyk

Weronika Gostyńska (ur. 1904[1], zm. ?) – działaczka komunistyczna, historyk dziejów najnowszych i ZSRR.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1923 wyjechała do ZSRR. W latach 1924-1928 studiowała na Wydziale Historycznym akademii wychowania Komunistycznego w Moskwie. Od 1928 wykładała historię międzynarodowego ruchu robotniczego w Polskiej Szkole Partyjnej w Kijowie i Polskim Techniku Pedagogicznym. W latach 1930-1933 aspirant w Instytucie Czerwonej Profesury w Moskwie (pod kierunkiem Anny Pankratowej i Nikołaja Łukina. Jednocześnie była zatrudniona w Instytucie Marksa - Engelsa - Lenina. Od 1933 kierownik Katedry historii w Instytucie Marksizmu - Leninizmu w Gorki. W czasie II wojny światowej pracownik aparatu partyjnego WKP(b). W latach 1947-1948 w komisji historycznej PPR w Moskwie. Od czerwca 1948 w Polsce, pracownik Wydziału Szkolenia Partyjnego KC PPR/PZPR i jednocześnie profesor w wyższej Szkole Ekonomicznej w Katowicach. Od 1950 pracowała w Instytucie Kształcenia Kadr Naukowych / Instytucie Nauk Społecznych przy KC PZPR. Od listopada 1955 docent historii. Od 1957 roku pracowała w Pracowni/Zakładzie Historii Stosunków Polsko-Radzieckich w Instytucie Historii PAN.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Twórcy komunizmu naukowego. Cz. 1, Marks i Engels, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1954.
  • Stosunki polsko-radzieckie 1918-1919, Warszawa: „Książka i Wiedza” 1972.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz Rutkowski, Nauki historyczne w Polsce 1944-1970. Zagadnienia polityczne i organizacyjne, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2007, s. 319, przyp. 13, ​ISBN 978-83-235-0318-7

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Rutkowski, Nauki historyczne w Polsce 1944-1970. Zagadnienia polityczne i organizacyjne, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego 2008, s. 332.