West Bromwich Albion F.C.

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
West Bromwich Albion
West Bromwich Albion
Pełna nazwa West Bromwich Albion Football Club
Przydomek WBA, West Brom, The Baggies, Albion, The Throstles
Maskotka Baggie Bird
Barwy niebiesko-białe
Data założenia 1878
Liga Championship
Stadion The Hawthorns,
West Bromwich
Właściciel Jeremy Peace
Prezes Jeremy Peace[1]
Trener Darren Moore
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

West Bromwich Albion Football Club (WBA, West Brom) (wymawiaj: wɛstˈbrɒmɪ) – angielski klub piłkarski, mający swoją siedzibę w West Bromwich w West Midlands; występujący w sezonie 2013/2014 w rozgrywkach Premier League. Pięciokrotny zdobywca Pucharu Anglii i mistrz kraju w sezonie 1919/1920. Barwy klubu to niebieski i biały. Największym rywalem WBA jest Wolverhampton Wanderers; mecze pomiędzy tymi drużynami noszą nazwę Black Country derby.

Historia[edytuj | edytuj kod]

WBA w 1920 roku.

Klub założony został w 1878 roku jako West Bromwich Strollers przez pracowników firmy George'a Saltera. Status profesjonalny uzyskał w roku 1885. W sezonie 2012/13 klub zajął najwyższą pozycję w historii klubu w Premier League. W ostatniej kolejce tego sezonu klub zremisował z Manchesterem United 5-5[2].

West Bromwich Albion jest jednym z założycieli The Football League i większość lat spędził w najwyższej klasie rozgrywkowej w Anglii. Mistrzem Anglii był jeden raz, w sezonie 1919/1920, oprócz tego pięć razy zdobył Puchar kraju. Pierwszy raz uczynił to w roku 1888, zaś ostatni raz w 1968. W roku 1966 zdobył także Puchar Ligi. W latach 1986/2002 drużyna spędziła najdłuższy okres w swojej historii poza pierwszą ligą.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Stadion[edytuj | edytuj kod]

The Hawthorns.

Drużyna West Bromwich Albion swoje mecze rozgrywa na The Hawthorns. Stadion ten został oddany został do użytku w 1900 roku. Został wtedy szóstym kolejnym obiektem używanym przez klub. Po przebudowie obiektu w roku 2001 roku, jego obecna pojemność wynosi 28 003 miejsc. Rekordową frekwencję, wynoszącą 64 815 osób, odnotowano w 1937 roku podczas meczu ligowego pomiędzy West Bromwich Albion a Arsenalem.

Teren wybrany pod stadion znajdował się poza centrum miasta. Obszar był porośnięty głogiem i stąd nazwa The Hawthorns. Podpisano umowę dającą prawo wykupu terenu przez klub w ciągu 14 lat, co nastąpiło w 1913 roku. Na początku pojemność stadionu wynosiła 35 500 miejsc. Pierwszy mecz odbył się 3 września 1900 r., gdy WBA zremisowało z Derby County. Na meczu zjawiło się 20 104 widzów. Pierwsza bramka została zapisana na konto Steve'a Bloomera z Derby, a pierwszą dla West Brom ustrzelił Chippy Simmons.

Trenerzy[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicy[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze West Bromwich Albion.

Skład[edytuj | edytuj kod]

Stan na 8 kwietnia 2018[3]
Nr Poz. Piłkarz
1 BR Anglia Ben Foster
2 OB Kamerun Allan Nyom
3 OB Anglia Kieran Gibbs
4 NA Walia Hal Robson-Kanu
5 PO Argentyna Claudio Yacob
6 OB Irlandia Północna Jonny Evans
7 PO Szkocja James Morrison
8 PO Anglia Jake Livermore
9 NA Wenezuela Salomón Rondón
10 PO Anglia Matt Phillips
11 PO Irlandia Północna Chris Brunt (wicekapitan)
13 BR Walia Boaz Myhill
14 PO Irlandia James McClean
15 NA Anglia Daniel Sturridge (wypożyczony z Liverpoolu)
Nr Poz. Piłkarz
16 OB Egipt Ali Gabr (wypożyczony z Zamalek)
17 PO Szkocja Oliver Burke
18 PO Anglia Gareth Barry
19 NA Anglia Jay Rodriguez
20 PO Polska Grzegorz Krychowiak (wypożyczony z PSG)
22 PO Belgia Nacer Chadli
23 OB Irlandia Północna Gareth McAuley
25 OB Anglia Craig Dawson
26 OB Egipt Ahmad Hidżazi
28 PO Anglia Sam Field
34 OB Anglia Rekeem Harper
40 BR Anglia Alex Palmer
45 NA Anglia Jonathan Leko
54 OB Anglia Max Melbourne

Piłkarze na wypożyczeniu[edytuj | edytuj kod]

Nr Poz. Piłkarz
NA Chińska Republika Ludowa Zhang Yuning (w Werderze Brema do 30 czerwca 2018)
Nr Poz. Piłkarz
OB Anglia Kane Wilson (w Exeter City do 30 czerwca 2018)

Sztab szkoleniowy[edytuj | edytuj kod]

Tony Pulis - obecny trener drużyny
Aktualne na dzień: 26 stycznia 2017 roku[4]
Funkcja Imię i Nazwisko Kraj
menadżer Tony Pulis  Walia
asystent menadżera Mark O'Connor  Anglia
drugi asystent Ben Garner  Anglia
kierownik drużyny Gerry Francis  Anglia
trener bramkarzy Jonathan Gould  Szkocja
dyrektor do spraw sportowych Richard Garlick  Anglia
Fizjoterapeuta Richie Rawlings  Anglia
Trener fitness Matt Green  Anglia
dyrektor akademii Mark Harrison  Anglia
trener drużyny U-21 James Shan  Anglia

Gracz roku[edytuj | edytuj kod]

Rok Państwo Zwycięzca
1979  Anglia Bryan Robson
1980 Brak nagrody
1981  Anglia Tony Godden
1982  Anglia Cyrille Regis
1983 Brak nagrody
1984  Anglia Paul Barron
1985  Anglia Garry Thompson
1986  Anglia Stephen Hunt
1987  Anglia Stuart Naylor
1988  Anglia Carlton Palmer
1989  Anglia Chris Whyte
1990  Irlandia Północna Bernard McNally
1991  Anglia Graham Roberts
 
Rok Państwo Zwycięzca
1992  Anglia Daryl Burgess
1993  Anglia Bob Taylor
1994  Anglia Daryl Burgess
1995  Walia Paul Mardon
1996  Anglia ndy Hunt
1997  Anglia Ian Hamilton
1998  Anglia Alan Miller
1999  Anglia Lee Hughes
2000  Islandia Larus Sigurdsson
2001  Anglia Neil Clement
2002  Anglia Russell Hoult
2003  Walia Jason Koumas
2004  Dania Thomas Gaardsoe
 
Rok Państwo Zwycięzca
2005  Anglia Ronnie Wallwork
2006  Anglia Jonathan Greening
2007  Senegal Diomansy Kamara
2008  Anglia Kevin Phillips
2009  Irlandia Północna Chris Brunt
2010  Szkocja Graham Dorrans
2011  Demokratyczna Republika Konga Youssouf Mulumbu
2012  Anglia Ben Foster
2013  Irlandia Północna Gareth McAuley
2014  Anglia Ben Foster
2015  Szkocja James Morrison
2016  Szkocja Darren Fletcher
2017  Anglia Ben Foster

Europejskie puchary[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Legenda do wszystkich tabel:

  • Q – runda eliminacyjna, 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 – odpowiednia faza rozgrywek, Grupa – runda grupowa, 1r gr – pierwsza runda grupowa, 2r gr – druga runda grupowa, F – finał, R – runda, PO – play-off
  • k. – rzuty karne, los. – losowanie, Dogr. – dogrywka, w. – zasada bramek strzelonych na wyjeździe
Sezon Rozgrywki Runda Przeciwnik Dom Wyjazd Ogólnie
1966/67 Puchar Miast Targowych 2R Holandia DOS Utrecht 5–2 1–1 6–3
1/8 Włochy Bologna 1–3 0–3 1–6
1968/69 Puchar Zdobywców Pucharów 1R Belgia Club Brugge 2–0 1–3 3–3, w.
1/8 Rumunia w epoce komunizmu Dinamo Bukareszt 4–0 1–1 5–1
1/4 Szkocja Dunfermline Athletic 0–1 0–0 0–1
1978/79 Puchar UEFA 1R Turcja Galatasaray 3–1 3–1 6–2
2R Portugalia SC Braga 1–0 2–0 3–0
1/8 Państwo Hiszpańskie Valencia CF 2–0 1–1 3–1
1/4 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Crvena zvezda 1–1 0–1 1–2
1979/80 Puchar UEFA 1R Niemiecka Republika Demokratyczna Carl Zeiss Jena 1–2 0–2 1–4
1981/82 Puchar UEFA 1R Szwajcaria Grasshoppers 1–3 0–1 1–4

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Who's Who? (ang.). West Bromwich Albion Official website. [dostęp 30 Jan 2010].
  2. http://www.premierleague.com/content/premierleague/en-gb/matchday/matches/2012-2013/epl.match-report.html/west-brom-vs-man-utd
  3. Player profile (ang.). West Bromwich Albion FC.
  4. Club Directory. West Bromwich Albion. [dostęp 24 stycznia 2016].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]