Wetlina (rzeka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wetlina (Wetlinka)
Ilustracja
Wetlina w rezerwacie Sine Wiry
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Lokalizacja województwo podkarpackie
powiat leski
Rzeka
Źródło
Miejsce Przełęcz Wyżna
Wysokość ok. 840 m n.p.m.
Współrzędne 49°08′30″N 22°32′30″E/49,141667 22,541667
Ujście
Recypient Solinka
Miejsce Polanki
Wysokość ok. 480 m n.p.m.
Współrzędne 49°15′56″N 22°23′58″E/49,265556 22,399444
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
źródło
źródło
ujście
ujście
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
źródło
źródło
ujście
ujście

Wetlina (Wetlinka) – rzeka w Bieszczadach Zachodnich; prawy, największy dopływ Solinki. Wetlina ma źródła pod Przełęczą Wyżną (ok. 840 m n.p.m.) i w górnym odcinku (powyżej wsi Wetlina) płynie przez Bieszczadzki Park Narodowy, a dalej przez Ciśniańsko-Wetliński Park Krajobrazowy. W dolnym biegu, aż do ujścia, objęta jest rezerwatem Sine Wiry. Odcinek od źródła do ujścia Górnej Solinki bywa nazywany Wetlinka; niektóre źródła nazwę tę rozszerzają nawet na całą rzekę.

Wodospad w Starym Siole

Od źródła płynie na zachód pomiędzy pasmami Połoniny Wetlińskiej oraz Działu. Następnie wpływa do miejscowości Wetlina, gdzie z lewej strony wpada do niej Górna Solinka. Skręca na północny zachód i przepływa przez wsie: Wetlina, gdzie w części zwanej Stare Sioło tworzy kilkumetrowy wodospad, oraz Smerek, oddzielając swą doliną pasmo graniczne od masywu Połoniny Wetlińskiej i Smereka. Potem zmienia kierunek na północny, wpływając pomiędzy masyw Smereka i opadający z niego na północ grzbiet Siwarnej, a grupę Falowej i Czereniny. Płynie tak przez Kalnicę, nieistniejące już: Jaworzec, Ług a także Zawój i osiąga rezerwat Sine Wiry. Niegdyś istniało tutaj Szmaragdowe Jeziorko powstałe w 1980 r. w wyniku zejścia osuwiska ze stoku Połomy, obecnie już zamulone[1]. Skręcając ostatecznie na zachód, uchodzi do Solinki w pobliżu miejscowości Polanki (ok. 480 m n.p.m.). Wetlina, w miejscu ujścia prowadzi więcej wody, jednak ze względu na charakter koryta przyjmuje się Solinkę za ciek główny.

W widłach Wetlinki i jej dopływu – potoku Kalnica stwierdzono występowanie rzadkiego w Polsce gatunku paproci nerecznica grzebieniasta[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. www.twojebieszczady.pl, www.bieszczady.pl
  2. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.

Bibliografia[edytuj]

  1. Bieszczady i Góry Sanocko-Turczańskie. Mapa turystyczna. Skala 1:75 000. Wydanie trzecie. Warszawa: PPWK SA. ISBN 83-7329-436-8.