Wewnętrzny biel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Wewnętrzna biel)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wewnętrzny biel – pierścień lub łuk jaśniej zabarwionego drewna w obrębie twardzieli, złożony nieregularnie z jednego lub kilku słojów rocznych. Wewnętrzny biel należy do wad drewna z grupy zabarwień.

Brak substancji twardzielowych w wewnętrznym bielu, duże nagromadzenie skrobi i brak wcistek wpływa na zmniejszenie się jego odporności na działalność rozkładową grzybów. W związku z tym wewnętrzny biel ulega często zgniliźnie jeszcze w żyjących drzewach, przechodząc w tzw. opuklinę.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]