M3 Scout Car

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z White Scout Car)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
M3 Scout Car
M3A1 Scout Car
M3A1 Scout Car
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent White Motor Company
Typ pojazdu kołowy transporter opancerzony
Trakcja kołowa
Załoga 2 (załoga) + 6 (desant)
Historia
Prototypy 1938
Produkcja 1940-1944
Egzemplarze 20894
Dane techniczne
Silnik Silnik gaźnikowy, 4-suwowy, rzędowy 6-cylindrowy Hercules JXD o mocy 87 KM
Transmisja mechaniczna
Poj. zb. paliwa 113 l
Pancerz nitowany i spawany z płyt walcowanych. o grubości 6,4 - 12,7 mm
Długość 5,62 m
Szerokość 2,04 m
Wysokość 2,00-2,20 m
Prześwit 0,27 m
Masa 5,6 - 5,9 t
Moc jedn. 19,6 KM/t
Osiągi
Prędkość 80-88 km/h
Zasięg 360-400 km
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 70 cm
Ściany (wys.) 30 cm
Przechył boczny 30°
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 wkm. Browning M2HB kal. 12,7 mm, 1 km. Browning M1919 kal. 7,62 mm, 1 pm Thompson kal. 11,43 mm, broń osobista załogi
Użytkownicy
USA, Wlk. Brytania, Polska, Francja, ZSRR

M3 Scout Car (znany też jako White Scout Car) – amerykański kołowy transporter opancerzony z okresu II wojny światowej.

Służba[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy pojazdy zostały użyte bojowo w latach 1941−1942 w czasie walk na Filipinach. Na europejskim teatrze działań używany był głównie przez żandarmerię wojskową do patroli, eskorty konwojów samochodowych itd. Zostały dostarczone w dużych ilościach do Związku Radzieckiego w ramach umowy Lend-Lease, używane także przez siły Wolnych Francuzów. Transportery M3 znalazły się także w uzbrojeniu Polskich Sił Zbrojnych, głównie w pancernych pułkach rozpoznawczych (ułanów) dywizji piechoty.

Wersje pojazdu[edytuj | edytuj kod]

Oprócz wersji podstawowej M3 budowano jeszcze cztery wersje tego samochodu:

  • M3A1E1: z silnikiem diesla
  • M3A1E2: z opancerzonym dachem
  • M3A1E3: z armatą 37 mm
  • M3A1 Ambulance: ambulans
  • M3A1 Command Car: samochód dowódcy, seria budowana w roku 1943 z grubszym opancerzeniem i karabinem maszynowym 0.50 cala (12,7 mm)


Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Czterokołowy samochód z zawieszeniem na resorach piórowych. Na przednim zderzaku znajdował się szeroki wałek mający zapobiegać grzęźnięciu w miękkim gruncie. Chłodnica chroniona przez ruchome stalowe żaluzje, maska otwierana w dwie strony, akumulator znajdował się po prawej stronie, chroniony przez blachę pancerną. Na zewnątrz pojazdu przymocowane były: siekiera, kilof i łopata. Pod tylnym zderzakiem znajdowały się schowki na amunicję, narzędzia i części zamienne. Wokół pojazdu znajdował się rama, na której można było zamontować karabin maszynowy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]