Whitey Ford

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Whitey Ford
Whitey Ford
mioatcz
Pełne imię i nazwisko Edward Charles "Whitey" Ford
Pseudonim The Chairman of the Board or Slick
Data i miejsce urodzenia 21 października 1928
Nowy Jork, Nowy Jork
Odbijał lewą
Rzucał lewą
Debiut 1 lipca 1950
Ostatni występ 21 maja 1967
Statystyki
W–L 236–106
ERA 2,75
Strikeouts 1956
Kariera klubowa

Edward Charles Ford (ur. 21 października 1928) – amerykański baseballista, który występował na pozycji miotacza przez 16 sezonów w New York Yankees.

Dickey dziesięć razy zagrał w All-Star Game i sześciokrotnie zwyciężył w World Series[1]. W latach 1955, 1961 i 1963 zwyciężał w klasyfikacji pod względem zaliczonych zwycięstw, w 1955 i 1956 miał najlepszy w lidze wskaźnik ERA[1]. W 1961 otrzymał nagrody Cy Young Award, a także został wybrany najbardziej zawodnikiem finałów[2][3].

W 1974 został wybrany do Galerii Sław Baseballu[4]. W tym samym roku numer 16, z którym występował został zastrzeżony przez klub New York Yankees[5].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Whitey Ford Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 30 czerwca 2013].
  2. Cy Young Award winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 30 czerwca 2013].
  3. Post-Season World Series MVP Awards & All-Star Game MVP Award Winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 30 czerwca 2013].
  4. Ford, Whitey (ang.). baseballhall.org. [dostęp 30 czerwca 2013].
  5. Yankees Retired Numbers (ang.). yankees.com. [dostęp 30 czerwca 2013].