Wiązar (budownictwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konstrukcja dachu - kratownica żelbetowa

Wiązar (więzar) – podstawowy element nośny konstrukcji dachu (więźby dachowej) przenoszący działające nań obciążenia (ciężar własny, śnieg, wiatr) na podpory główne (ściany lub słupy).

W zależności od użytego materiału można wyróżnić:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]