Wiązownica Duża

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiązownica Duża
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat staszowski
Gmina Staszów
Liczba ludności 1100
Strefa numeracyjna (+48) 15
Tablice rejestracyjne TSZ
SIMC 0807613
Położenie na mapie gminy Staszów
Mapa lokalizacyjna gminy Staszów
Wiązownica Duża
Wiązownica Duża
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wiązownica Duża
Wiązownica Duża
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Wiązownica Duża
Wiązownica Duża
Położenie na mapie powiatu staszowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu staszowskiego
Wiązownica Duża
Wiązownica Duża
Ziemia50°34′04″N 21°21′11″E/50,567778 21,353056

Wiązownica Dużawieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Staszów[1].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego. W latach 1867–1954 w granicach administracyjnych gminy Osiek (natenczas dzieliła się na: Wiązownicę osadę młyńską, Wiązownicę Małą wioskę i następujące kolonie: Wiązownicę-Majorat, Wiązownicę Poduchowną oraz Wiązownicę Sołectwo); a w granicach obecnej gminy Staszów dopiero od 1 stycznia 1973 roku po reaktywacji gmin w miejsce gromad.

Wieś liczy około 1000 mieszkańców. Znajduje się tu szkoła podstawowa (pierwszą szkołę założono w 1922), przedszkole, piekarnia i masarnia. Przez wieś przepływa rzeka Kacanka zwana w różnych częściach Matus, Basta, Brodek, Ciepła Rzeczka.

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Michała Archanioła w Wiązownicy-Kolonii[2].

Dawne części wsi – obiekty fizjograficzne[edytuj | edytuj kod]

W latach 70. XX wieku przyporządkowano i opracowano spis lokalnych części integralnych dla Wiązownicy Dużej zawarty w tabeli 1.

Tabela 1. Wykaz urzędowych nazw miejscowych i obiektów fizjograficznych[3]
Nazwa wsi – miasta Nazwy części wsi
– miasta
Nazwy obiektów fizjograficznych
– charakter obiektu
I. Gromada WIĄZOWNICA
  1. Wiązownica Duża
  1. Karczmówka
  2. Koniec
  3. Kowalówka
  4. Krzak
  5. Podgórze
  6. Zagóra
  1. Buczyny – las
  2. Czyżowskie Góry – wzgórze, nie-
    użytki
  3. Dąbrówki – pole
  4. Dodaty – pole
  5. Grabiny – las
  6. Jesiona – łąka
  7. Kaczanka – rzeczka
  8. Kały – łąka
  9. Karczmówka – pole
  10. Koniec – pole
  11. Kowalówka – pole
  12. Krzak – pole
  13. Ogrody – pole, łąka
  14. Pastwiska – pole
  15. Piekielny Smug – łąka leśna, krza-
    ki
  16. Plastarnia – łąka leśna, las
  17. Podbuczynie – pole
  18. Podezrąb – pole
  19. Podgórze – pole
  20. Posada – łąka
  21. Rędziny – pole
  22. Stawek – las
  23. Stawiska – łąki
  24. Studzienki – pole
  25. Suska Struga – krzaki
  26. Szeroki Smug – krzaki, łąka leśna
  27. Wypalanki – las
  28. Zagóra – pole

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-04-12].
  2. Miejscowości należące do parafii na stronie diecezji Sandomierskiej.
  3. Por. Leon Kaczmarek (red. nauk. zeszytu), Witold Taszycki (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970, s. 69, 77–96.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kaczmarek Leon (red. nauk. zeszytu), Taszycki Witold (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970.