Więzienie Abu Ghraib

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Więzienie Abu Ghraib
Abu Ghraib

Więzienie Abu Ghraib (arab. سجن أبو غريب) – więzienie w Abu Ghraib w środkowym Iraku, położone blisko Bagdadu. Ma powierzchnię 1,15 km². Podczas rządów Saddama Husajna pełnił funkcję zakładu karnego, w którym torturowano jego przeciwników. Po rozpoczęciu II wojny w Zatoce Perskiej został przekształcony w miejsce przetrzymywania ludzi podejrzanych o terroryzm. Jak się później okazało, zdecydowana większość przetrzymywanych tam osób nie miała żadnego związku ani z terroryzmem[1] ani z partyzantką[2].

W kwietniu 2004 amerykański dziennikarz Seymour Hersh w tygodniku The New Yorker ujawnił rozliczne przypadki torturowania przez amerykańskich żołnierzy irackich więźniów, w tym kobiet, dzieci oraz osób upośledzonych[3][4]. Do tortur należało m.in.[5][3]:

  • pobicia (w tym śmiertelne),
  • skakanie po ranach postrzałowych,
  • oblewanie kwasem fosforowym,
  • okładanie rannych metalową pałką,
  • uderzanie więźniem o mur,
  • rażenie prądem,
  • szczucie psami,
  • tzw. "pająk" związywanie razem (sześciu) stojących więźniów przy pomocy sznura, za narządy płciowe i popychanie jednego z nich,
  • wiązanie kończyn i penisów drutem, a następnie przeciąganie po podłodze,
  • wahadło,
  • wkładanie przedmiotów w odbytnicę,
  • gwałty (również na niepełnoletnich),
  • oddawanie moczu na więźniów, poniżanie seksualne, straszenie śmiercią, zmuszanie do leżenia na sobie i stania wielu godzin w tej samej pozycji z workiem na głowie itd.

Aby skruszyć niektórych więźniów, torturowano członków ich rodzin, w tym niepełnoletnie dzieci[6].

W wyniku afery, jaka wybuchła po ujawnieniu tych informacji, siedemnaścioro wojskowych odsunięto od służby, a siedmioro z nich, w tym Lynndie England i Charles Graner, zostało osądzonych i skazanych na kary pozbawienia wolności. Ówczesnej komendant więzienia generał Janis Karpinski obniżono w 2005 r. stopień wojskowy do pułkownika.

Według Generała Taguby, autora słynnego raportu, na sprawę tortur w Abu Ghraib nie należy patrzeć jak na samowolne działania kilku żołnierzy. Zebrane przez niego dowody wskazują jednoznacznie na udział agentów CIA, wywiadu wojskowego oraz wysokich rangą urzędników Pentagonu[2]. Naczelny dowódca wojsk USA przyznał, że trzykrotnie wydał rozkaz torturowania przesłuchiwanych więźniów poprzez podtapianie[7].

We wrześniu 2006 więzienie przekazano władzom irackim, po uprzednim zwolnieniu lub przekazaniu do innych więzień osadzonych[8].


Przypisy

  1. Jen Banbury: Rummy's scapegoat (ang.). Salon.com, 10 listopada 2005. [dostęp 2009-08-22].
  2. a b Seymour M. Hersh: The General’s Report (ang.). The New Yorker, 25 czerwca 2007. [dostęp 2009-08-22].
  3. a b Duncan Gardham, Paul Cruickshank: Abu Ghraib abuse photos 'show rape' (ang.). The Daily Telegraph, 27 maja 2009. [dostęp 2009-08-22].
  4. Adam Zagorin: Shell-Shocked at Abu Ghraib? (ang.). Time, 18 maja 2007. [dostęp 2009-08-22].
  5. Kate Zernike: Detainees depict abuses by guard in prison in Iraq (ang.). The New York Times, 22 sierpnia 2009. [dostęp 2009-08-22].
  6. Mark Benjamin: US Forces Kidnapped Family Members (ang.). Global Policy Forum, 14 lipca 2006. [dostęp 2009-08-22].
  7. Bush's Waterboarding Admission Prompts Calls For Criminal Probe huffingtonpost.com
  8. Associated Press: Inmates transferred out of Abu Ghraib as coalition hands off control (ang.). The Boston Globe, 3 września 2006. [dostęp 2009-08-22].