Wiślica (województwo śląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi Wiślica w województwie śląskim. Zobacz też: Wiślica (ujednoznacznienie).
Artykuł 49°49′11″N 18°47′0″E
- błąd 39 m
WD 49°49'20"N, 18°46'52"E, 49°49'15.96"N, 18°46'58.87"E
- błąd 39 m
Odległość 337 m
Wiślica
wieś
Ilustracja
Kaplica Bożego Miłosierdzia
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Powiat cieszyński
Gmina Skoczów
Liczba ludności (2016) 764
Strefa numeracyjna 33
Kod pocztowy 43-430[1]
Tablice rejestracyjne SCI
SIMC 0067576
Położenie na mapie gminy Skoczów
Mapa konturowa gminy Skoczów, w centrum znajduje się punkt z opisem „Wiślica”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Wiślica”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Wiślica”
Położenie na mapie powiatu cieszyńskiego
Mapa konturowa powiatu cieszyńskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Wiślica”
Ziemia49°49′11″N 18°47′00″E/49,819722 18,783333
Nieoficjalny herb wsi Wiślica

Wiślica (cz. Vislice, niem. Wislitz) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, w gminie Skoczów. Wieś leży w historycznych granicach regionu Śląska Cieszyńskiego, geograficznie zaś leży w regionie Dolina Górnej Wisły, będącej częścią Kotliny Oświęcimskiej.[2] Powierzchnia sołectwa wynosi 357 ha[3], a liczba ludności 764, co daje gęstość zaludnienia równą 214 os./km².

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Wiślica[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0067582 Lebzak część wsi
0067599 Za Lasem część wsi
0067607 Zapłocie część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Można się spotkać ze stwierdzeniem, że Wiślica była jedną z najdalej na zachód osadą plemienia Wiślan, jednak jest to zupełnie nie potwierdzone ani źródłowo ani archeologicznie, a pierwsza wzmianka pochodzi dopiero z 1447[6]. Znajdowała się wówczas w granicach księstwa cieszyńskiego. Z kolei w latach 1573/1577-1594 Wiślica znajdowała się w granicach wydzielonego z niego skoczowsko-strumieńskiego państwa stanowego.

Miejscowość wraz z jej częściami: Kałuże, Łonice, Międzykrzyże, Stawiska oraz Przyczyny wymienia pod koniec XIX wieku Słownik geograficzny Królestwa Polskiego. W 1890 roku wieś zajmowała obszar 357 hektarów i miała 371 mieszkańców - Polaków wyznania rzymskokatolickiego. Znajdowała się w niej parafia katolicka oraz szkoła ludowa[7].

Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 54 budynkach w Wiślicy na obszarze 357 hektarów mieszkało 435 osób, co dawało gęstość zaludnienia równą 121,8 os./km². z tego 426 (97,9%) mieszkańców było katolikami a 9 (2,1%) ewangelikami, 433 (99,5%) było polsko- a 2 (0,5%) niemieckojęzycznymi[8]. Do 1910 roku liczba budynków wzrosła do 56 a mieszkańców spadła do 425, z czego wszyscy byli polskojęzycznymi katolikami[9].

W wyborach na XI kadencję austriackiej Rady Państwa w 1907 jak i w 1911 dwukrotnie wygrał Józef Londzin ze Związku Śląskich Katolików zdobywając praktycznie wszystkie głosy (51 z 52 głosów w 1907 i 50 głosów w 1911)[10].

Po zakończeniu I wojny światowej Wiślica wraz z całym Śląskiem Cieszyńskim stała się punktem sporu pomiędzy Polską i Czechosłowacją. W 1918 roku na bazie Straży Obywatelskiej lokalni Polacy utworzyli lokalny oddział Milicji Polskiej Śląska Cie­szyńskiego podlegający 14 kompanii Milicji w Skoczowie pod dowództwem ppor. Bączka[11].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa bielskiego.

Wójtowie[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Piecha ?-1876[12]
  • Jan Wardas 1876-1878[13]
  • Paweł Nalewajka ?-1882[14]
  • Paweł Lebiedzik 1903-1909[15]

Transport[edytuj | edytuj kod]

Wzdłuż wschodniego krańca sołectwa przebiega droga krajowa nr 81.

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Pomiędzy centrum miejscowości a DK-81 znajduje się rezerwat przyrody Skarpa Wiślicka.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1459 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. Marcin Żerański: Śląsk Cieszyński. Od Bielska-Białej do Ostrawy. Cieszyn: Pracownia na pastwiskach, 2012, s. 264. ISBN 978-83-933109-3-7.
  3. UM w Skoczowie: Statut Sołectwa Wiślica. W: www.skoczow.bip.info.pl [on-line]. 2008-10-06. [dostęp 2010-12-07].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014–03–09]. 
  5. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  6. Idzi Panic: Śląsk Cieszyński w średniowieczu (do 1528). Cieszyn: Starostwo Powiatowe w Cieszynie, 2010, s. 313. ISBN 978-83-926929-3-5.
  7. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich t. XIII, hasło "Wiślica". nakł. Filipa Sulimierskiego i Władysława Walewskiego, 1880. s. 568. [dostęp 2018–04–19].
  8. Gemeindelexikon der im Reichsrate vertretenen Königreiche und Länder, bearbeitet auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1900, XI. Schlesien. Wien: 1906. (niem.)
  9. Ludwig Patryn (ed): Die Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1910 in Schlesien. Troppau: 1912. (niem.)
  10. Grzegorz Wnętrzak: Stosunki polityczne i narodowościowe na pograniczu Śląska Cieszyńskiego i Galicji zachodniej w latach 1897-1920. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2014, s. 393. ISBN 978-83-7780-882-5.
  11. Jerzy Szczurek 1933 ↓, s. 32-37.
  12. M. Morys-Twarowski: Wójtowie na Śląsku Cieszyńskim 1864-1918. Studium prozopograficzne. T. 3. Kraków 2018, s. 350.
  13. M. Morys-Twarowski: Wójtowie na Śląsku Cieszyńskim 1864-1918. Studium prozopograficzne. T. 3. Kraków 2018, s. 351.
  14. M. Morys-Twarowski: Wójtowie na Śląsku Cieszyńskim 1864-1918. Studium prozopograficzne. T. 3. Kraków 2018, s. 352.
  15. M. Morys-Twarowski: Wójtowie na Śląsku Cieszyńskim 1864-1918. Studium prozopograficzne. T. 3. Kraków 2018, s. 356.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Szczurek: Z wielkich dni Śląska Cieszyńskiego. O milicjach ludowych w latach 1918-1920. Cieszyn: Nakładem Grupy Związku Powstańców Śląskich w Cieszynie, 1933.