Wiślica (województwo śląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi Wiślica w województwie śląskim. Zobacz też: Wiślica (ujednoznacznienie).
Wiślica
Herb
Herb Wiślicy
Kaplica Bożego Miłosierdzia
Kaplica Bożego Miłosierdzia
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat POL powiat cieszyński flag.svg cieszyński
Gmina Skoczów
Liczba ludności (2016) 764
Strefa numeracyjna (+48) 33
Kod pocztowy 43-430[1]
Tablice rejestracyjne SCI
SIMC 0067576
Położenie wsi
Położenie wsi
Położenie na mapie gminy Skoczów
Mapa lokalizacyjna gminy Skoczów
Wiślica
Wiślica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wiślica
Wiślica
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Wiślica
Wiślica
Położenie na mapie powiatu cieszyńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu cieszyńskiego
Wiślica
Wiślica
49°49′20″N 18°46′52″E/49,822231 18,781178

Wiślica (cz. Vislice, niem. Wislitz) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, w gminie Skoczów. Wieś leży w historycznych granicach regionu Śląska Cieszyńskiego, geograficznie zaś leży w regionie Dolina Górnej Wisły, będącej częścią Kotliny Oświęcimskiej.[2] Powierzchnia sołectwa wynosi 357 ha[3], a liczba ludności 764, co daje gęstość zaludnienia równą 214 os./km².

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Wiślica[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0067582 Lebzak część wsi
0067599 Za Lasem część wsi
0067607 Zapłocie część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Można się spotkać ze stwierdzeniem, że Wiślica była jedną z najdalej na zachód osadą plemienia Wiślan, jednak jest to zupełnie nie potwierdzone ani źródłowo ani archeologicznie, a pierwsza wzmianka pochodzi dopiero z 1447[6]. Znajdowała się wówczas w granicach księstwa cieszyńskiego. Z kolei w latach 1573/1577-1594 Wiślica znajdowała się w granicach wydzielonego z niego skoczowsko-strumieńskiego państwa stanowego.

Miejscowość wraz z jej częściami: Kałuże, Łonice, Międzykrzyże, Stawiska oraz Przyczyny wymienia pod koniec XIX wieku Słownik geograficzny Królestwa Polskiego. W 1890 roku wieś zajmowała obszar 357 hektarów i miała 371 mieszkańców - Polaków wyznania rzymsko-katolickiego. Znajdowała się w niej parafia katolicka oraz szkoła ludowa[7].

Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 54 budynkach w Wiślicy na obszarze 357 hektarów mieszkało 435 osób, co dawało gęstość zaludnienia równą 121,8 os./km². z tego 426 (97,9%) mieszkańców było katolikami a 9 (2,1%) ewangelikami, 433 (99,5%) było polsko- a 2 (0,5%) niemieckojęzycznymi[8]. Do 1910 roku liczba budynków wzrosła do 56 a mieszkańców spadła do 425, z czego wszyscy okazali się polskojęzycznymi katolikami[9].

W wyborach na XI kadencję austriackiej Rady Państwa w 1907 jak i w 1911 dwukrotnie wygrał Józef Londzin ze Związku Śląskich Katolików zdobywając praktycznie wszystkie głosy (51 z 52 głosów w 1907 i 50 głosów w 1911)[10].

Po zakończeniu I wojny światowej Wiślica wraz z całym Śląskiem Cieszyńskim stała się punktem sporu pomiędzy Polską i Czechosłowacją. W 1918 roku na bazie Straży Obywatelskiej lokalni Polacy utworzyli lokalny oddział Milicji Polskiej Śląska Cie­szyńskiego podlegający 14 kompani Milicji w Skoczowie pod dowództwem ppor. Bączka[11].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa bielskiego.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Wzdłuż wschodniego krańca sołectwa przebiega droga krajowa nr 81.

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Pomiędzy centrum miejscowości a DK-81 znajduje się rezerwat przyrody Skarpa Wiślicka.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. s. według wyboru. [dostęp 2014–03–09].
  2. Marcin Żerański: Śląsk Cieszyński. Od Bielska-Białej do Ostrawy. Cieszyn: Pracownia na pastwiskach, 2012, s. 264. ISBN 978-83-933109-3-7.
  3. UM w Skoczowie: Statut Sołectwa Wiślica. W: www.skoczow.bip.info.pl [on-line]. 2008-10-06. [dostęp 2010-12-07].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014–03–09]. 
  5. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  6. Śląsk Cieszyński w średniowieczu (do 1528). Idzi Panic (redakcja). Cieszyn: Starostwo Powiatowe w Cieszynie, 2010, s. 313. ISBN 978-83-926929-3-5.
  7. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich t. XIII, hasło "Wiślica". nakł. Filipa Sulimierskiego i Władysława Walewskiego, 1880. s. 568. [dostęp 2018–04–19].
  8. Gemeindelexikon der im Reichsrate vertretenen Königreiche und Länder, bearbeitet auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1900, XI. Schlesien. Wien: 1906. (niem.)
  9. Ludwig Patryn (ed): Die Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1910 in Schlesien. Troppau: 1912. (niem.)
  10. Grzegorz Wnętrzak: Stosunki polityczne i narodowościowe na pograniczu Śląska Cieszyńskiego i Galicji zachodniej w latach 1897-1920. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2014, s. 393. ISBN 978-83-7780-882-5.
  11. Jerzy Szczurek 1933 ↓, s. 32-37.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Szczurek: Z wielkich dni Śląska Cieszyńskiego. O milicjach ludowych w latach 1918-1920. Cieszyn: Nakładem Grupy Związku Powstańców Śląskich w Cieszynie, 1933.