Wiśniówka (wódka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Owoce wiśni są jednym z głównych komponentów nalewki wiśniowej
Likier wiśniowy Krupnik
Domowy wyrób wiśniówki
Ten artykuł dotyczy alkoholu. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Wiśniówka – rodzaj likieru o smaku i zapachu wiśni. Zazwyczaj słodki, o niezbyt wysokiej zawartości alkoholu (ok. 35%), wytwarzany przemysłowo przez rozcieńczanie spirytusu wodą, cukrem i aromatem wiśniowym. Produkt ten bywa określany także angielską nazwą "Cherry Cordial".

W klasycznej recepturze domową nalewkę wiśniową wykonuje się przez wielotygodniowe (ok. 2 miesięcy) macerowanie wiśni, uprzednio pozbawionych pestek[1], w spirytusie lub wódce, a następnie dosłodzenie ekstraktu syropem.

Przepis[edytuj]

Likier wiśniowy

Składniki[edytuj]

Uwagi[edytuj]

  • Maliny nie są konieczne, ale dodają specyficznego, szlachetnego posmaku likierowi. Nie wolno ich jednak dodać zbyt dużo. Jeśli nie znajdziecie aromatycznych, bardzo dojrzałych malin, możecie pominąć ten składnik, bo nie da on żadnego efektu.
  • Cukru można dodać mniej, uzyskamy wtedy produkt zdecydowanie bardziej wytrawny. Napitek jest finalnie bardzo mocny. Cukier powoduje, że moc likieru nie razi podniebienia.

Wykonanie[edytuj]

Wiśnie wraz z pestkami włożyć do szklanego naczynia z szeroką szyjką i zalać spirytusem. Szczelnie zamknąć i macerować 7 do 10 dni codziennie wstrząsając zawartością. Po tym czasie zlać spirytus filtrując go przez watę lub bardzo drobną gazę. Jeśli dodano malin to należy wrzucić to, co pozostało na gazie z powrotem do słoja. Pozostałe w naczyniu wiśnie zasypać cukrem, często wstrząsając zawartością, żeby cukier rozprowadził się w miarę równomiernie. Zamknąć szczelnie naczynie, pozostawić w ciepłym pomieszczeniu aż do rozpuszczenia się cukru (2-4 tygodni). W początkowym okresie zawartość naczynia należy często mieszać, by zapobiec zbijaniu się cukru. Później wystarczy intensywnie mieszać zawartość co 2-3 dni. Powstały syrop zlać znad wiśni przez gazę i połączyć z uzyskanym wcześniej spirytusem. Wiśnie zalać połową wody, dokładnie wymieszać, aby wypłukać resztę syropu, przelać przez gazę do naczynia z likierem. Ponownie wypłukać wiśnie pozostałą wodą. Jeśli wszystko poszło jak należy wiśnie nie będą się nadawały do dalszego użycia. Będą wyglądały jak pestka obciągnięta pomarszczoną skórką, bez jakiegokolwiek miąższu.

Połączone płyny dokładnie wymieszać i pozostawić na 2 tygodnie mieszając co kilka dni. Potem pozostawić likier jeszcze na 2 tygodnie, przez ten czas nie należy ruszać naczyniem, żeby likier się wyklarował. Z użyciem rurki zlać klarowny likier z wierzchu naczynia do butelek.

Likier najlepszy jest po minimum roku leżakowania. Aby zwiększyć ilość robionego likieru należy wziąć pod uwagę, że cukier dużo trudniej rozpuszcza się jeśli jest go dużo, ponieważ zbija się w bryły. Pozostały, nierozpuszczony cukier należy na koniec procesu rozpuścić w możliwie małej ilości ciepłej wody i po ostudzeniu dodać do reszty likieru.

Przypisy

  1. Na ogół tylko część wiśni pozbawia się pestek. Proporcje wiśni drylowanych do niedrylowanych zależą od tego, jaką goryczkę chce się uzyskać. W likierach wiśniowych (bardzo słodkich i mocnych wiśniówkach) wiśni nie dryluje się.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]