Wiaczesław Bogdanowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wiaczesław Bohdanowicz, biał. Wiaczesłau Bahdanowicz (ur. 26 września 1878 w Dziśnie, zm. 1939 lub 1940 w ZSRR) – teolog prawosławny i białoruski działacz społeczny, senator I i II kadencji w II RP (1922–1930).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie księdza prawosławnego na Wileńszczyźnie. Ukończył seminarium duchowne w Witebsku i Wydział Filologiczny Akademii Duchownej w Kijowie. Od 1903 wykładał historię Cerkwi prawosławnej w Witebsku. Udzielał się w kampaniach wyborczych do I i II dumy. Od 1904 był związany z prawosławnym seminarium duchownym w Wilnie, od 1919 do 1922 był jego rektorem[1]. W latach 1915–1918 przebywał w Riazaniu, po powrocie na Litwę zakładał Gimnazjum Białoruskie w Wilnie, stanął na czele Białoruskiego Komitetu Narodowego, został członkiem Białoruskiego Instytutu Gospodarki i Kultury oraz Komitetu Prawosławnego w Wilnie (zastępca przewodniczącego). Sprawował mandat radnego Wilna. W 1922 i 1928 wybierany senatorem (odpowiednio I i II kadencji) z okręgu Wilno z listy Bloku Mniejszości Narodowych. Od 1927 do 1930 stał na czele Prawosławnego Białoruskiego Zjednoczenia Demokratycznego. Redagował liczne broszury o tematyce religijnej (m.in. „Epokę 60 lat w kazaniach cerkiewnych rosyjskich”), pisywał do czasopism rosyjskich, polskich i białoruskich.

W 1934 roku Bogdanowicz został zastępcą prezesa Białoruskiego Komitetu Narodowego w Wilnie, który w latach trzydziestych XX wieku dzięki reorganizacji struktur przybrał charakter ugrupowania narodowo-demokratycznego[2]. Jako przeciwnik autokefalii przebywał w obozie w Berezie Kartuskiej do 17 września 1939. 17 października 1939 aresztowany przez NKWD[3] i wywieziony w głąb ZSRR, możliwe, że zmarł podczas transportu z Mołodeczna do Mińska lub został rozstrzelany zaraz po aresztowaniu w więzieniu wilejskim.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pawluczuk U. A.: Życie monastyczne w II Rzeczypospolitej. Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, 2007, s. 285. ISBN 978-83-7431-127-4.
  2. Энцыклапедыя гісторыі Беларусі ў 6 тамах, Т. 1, А–Беліца, red. М. В. Біч i in., Мінск 1993, s. 450. ​ISBN 5-85700-074-2​. ​ISBN 5-85700-073-4​.
  3. Białoruska Lista Katyńska.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]