Wiadukt Dolna Wilda w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wiadukt Dolna Wilda
WIADUKT DOLNA WILDA-HETMAŃSKA 3 F.jpg
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Miejscowość Poznań
Podstawowe dane
Przeszkoda ul. Dolna Wilda
Liczba torów 2 (tramwajowe)
Zbudowano 19731976
Remontowano 20062007
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Wiadukt Dolna Wilda
Wiadukt Dolna Wilda
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Wiadukt Dolna Wilda
Wiadukt Dolna Wilda
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wiadukt Dolna Wilda
Wiadukt Dolna Wilda
Ziemia52°23′00,67″N 16°55′19,95″E/52,383519 16,922208

Wiadukt Dolna Wilda w Poznaniu - wiadukt drogowy nad ul. Dolna Wilda – drogą wojewódzka nr 430, w granicach administracyjnych miasta Poznania, na pograniczu Wildy i Łęgów Dębińskich na osiedlu samorządowym Wilda.

Znajduje się w ciągu ul. Hetmańskiej, a zarazem II ramy komunikacyjnej Poznania. Do momentu otwarcia wschodniej i zachodniej obwodnicy Poznania wiaduktem był poprowadzony przebieg dróg krajowych nr 5 i nr 11 oraz trasy europejskiej nr E261.

17 października 2007 wiadukt został oficjalnie otwarty po przebudowie[1]. Projektantami obiektu byli Robert Palicki (firma Scott Wilson) i Marek Jusik (Biuro Projektów Komunikacyjnych). Ten drugi był projektantem części tramwajowej budowli, gdyż wiadukt dolnowildecki składa się de facto z trzech równoległych nitek: dwóch drogowych i jednej dla tramwajów (każda w odległości metra od siebie). Żywotność konstrukcji oszacowano na 150 lat. Stalowe belki konstrukcyjne przywieziono z Luksemburga z wytwórni ArcelorMittal (136 sztuk o wadze łącznej 636 tysięcy kilogramów). Obiekt wzmocniono palami (176 sztuk). Mogą nim jeździć ciężarówki o nacisku na 11,5 tony (klasa A). Wiadukt obudowany jest ekranami akustycznymi. Wykonawcą budowli było konsorcjum firm: Feroco, Hydrobudowa 9, Scott Wilson i Biuro Projektów Komunikacyjnych Poznań[2].

Poprzedni wiadukt w tym miejscu powstał w latach 1973–1976 z elementów prefabrykowanych niskiej jakości. Po 30 latach eksploatacji prawie wszystkie części budowli nie nadawały się do dalszego używania. Stary wiadukt zamknięto 5 sierpnia 2006, kiedy to przystąpiono do prac wyburzeniowych[3].

Przypisy

  1. ZDM Poznań
  2. Bartosz Trzebiatowski, Jazda Hetmańską już bez przeszkód, w: Głos Wielkopolski, 18.10.2007, s.14
  3. Jacek Łuczak, Wiadukt na Hetmańskiej od jutra otwarty, w: Gazeta Wyborcza (Poznań), 16.10.2007, s.4

Linki zewnętrzne[edytuj]